Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2008

Γατάκια σε βαζάκια

Ότι ας πούμε είναι λογικό. Το διαβάζεις και λες, πωπω βρε παιδί μου άκου πράγματα που γίνονται στον κόσμο, έβαλαν τα γατάκια στα βαζάκια, οι άθλιοι, αίσχος, κ.τ.λ. Και δεν βγάζω την ανόητη ουρά μου απ' έξω. Και εγώ όταν το διάβασα το πίστεψα σαν χάνος. Ο λόγος για το μάλλον γνωστό Hoax "bonsai kittens", το οποίο υπάρχει εδώ και καιρό, ίσως χρόνια, αλλά ξανακυκλοφόρησε σε spam mails και groups του facebook, εν όψει πιθανόν της έλλειψης νέων ιδεών.

Και δώσε τα "φρίκη" και "κτηνωδία", και υπογράψτε στις petition... Εγώ αυτές τις petition ποτέ δεν τις κατάλαβα. Όπως και τα group του προσωποβιβλίου, τα οποία είναι ενάντια στον καρκίνο, ενάντια στον θάνατο των παιδιών στην αφρική κ.α. Έχουν κάποιο λόγο ύπαρξης; Και πάλι δεν βγάζω την ουρά μου απ' έξω, έχω κάνει και εγώ join, χωρίς όμως να καταλαβαίνω γιατί. Μπαίνουν ας πούμε στο profile μου και λένε, αχ, τι καλό κορίτσι, είναι και ευαισθητοποιημένο; Ή για παράδειγμα ανάθεμα αυτούς που κάνουν join στο "feed a child with a click", αν έχουν κάνει ένα click έστω για donations. Έστω ένα centi. Μην ξεχνιόμαστε. Μαζί τους και εγώ. Ή το άλλο, "εταιρείες που κάνουν πειράματα σε ζώα, περιλαμβάνει λίστα". Άντε και έκανα join, γιατί όπως είπαμε είμαι κορίτσι με ευαίσθητη καρδιά. Η πούδρα μου είναι clinique, τρώω nestle δημητριακά, και κάτι μου λέει ότι τουλάχιστον άλλες 5 εταιρείες κοσμούν το νεσεσέρ μου, και τα προιόντα που πλένομαι. So? Ή θέλεις να μου πεις εσύ αγαπημένη φίλη Ανδριάνα ότι δεν χρησιμοποιείς κανένα προϊόν; Όχι, επειδή σε είδα στο group, γι' αυτό το λέω!

Και εξαιτίας αυτών των λόγων ξεσκαρτάρω λιγάκι τα group μου... Μμμμ, "ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ την Κοκκίνου από τους σταθμούς ΜΕΤΡΟ και ΗΣΑΠ". Αυτό μάλιστα. Πραγματικά ένα χρήσιμο group για ένα καθημερινό πρόβλημα που απασχολεί τον μέσο Αθηναίο που χρησιμοποιεί το μετρό και τον ηλεκτρικό. Ελπίζω
να εισακουστούμε.

Βγαίνω από το "Movies You Need to See Before You Die". Θα μου πει εμένα αυτός ο τυχάρπαστος ποιες ταινίες θα πρέπει να δω πριν να πεθάνω; Εκτός ότι έχω δει ήδη τις περισσότερες, η λίστα του δεν περιλαμβάνει το "high fidelity". Έλεος. Βγαίνω και από τα 5 group που είχα κάνει join ότι αγαπώ τις γάτες. Εντάξει τις αγαπώ. Κοιμάμαι μαζί τους και τις αφήνω να τρώνε από το φαγητό μου, το δηλώνω εδώ πέρα, είμαι καλυμμένη. Όσο για το ότι "cats are better than dogs", δεν πιστεύω ότι χρειάζεται group. Εννοείται!

Αυτά... "Στο ανάμεσα" σημαίνει ανάμεσα στην πρέπουσα φοιτητική ζωή (4 χρόνια) και το πτυχίο. Εγώ είμαι ακριβώς εκεί.

Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2008

Αφιερωμένο στην αγαπημένη μου φίλη...

... Η οποία μου λέει προχτές κάτι όπως "αν ξανακούσω ακόμη μια φορά τη λέξη βαριέμαι από τον κόσμο, θα έχω λόξυγκα για τρία λεπτά και θα χοροπηδήσω ακριβώς 32 φορές, πριν προσγειωθώ στο πάτωμα". Ή όχι. Κάνε ένα blog μου λέει. Και εγώ την άκουσα προς το παρόν, μέχρι να κάνω μερικά post και να βαρεθώ. Μάλλον.

Η αγαπημένη μου φίλη- μία από τις 6, είναι μάλλον 6 πλέον- γράφει το πολύ αξιαγάπητο "kokkinimaleta@blogspot.com", μαζί με μία από τις δικές της αγαπημένες φίλες. Εγώ πάλι δεν κάνω erasmus, και το συναρπαστικό στη ζωή μου έρχεται με ρυθμούς έκλειψης ηλίου. Ε, ναι θέλω να το αλλάξω αυτό υποτίθεται, αλλά δεν κάνω και πολλά. Ένα ταξίδι είπα να πάω και έπαθα κρίση πανικού και γύρισα. Δηλαδή τόσο καλά.

Από την άλλη, δεν είναι και τόσο άσχημα. Απλώς δεν είναι συναρπαστικά, αλλά και να ήταν μάλλον δεν θα το πρόσεχα, ή μάλλον θα παραπονιόμουν για το πόσο συναρπαστικά είναι όλα, και πόσο με κουράζει αυτή η συναρπαστικότητα. Ή μάλλον, το πιθανότερο, θα έλεγα "δεν μπορεί να είναι όλα τόσο τέλεια στη ζωή, δεν φτάνει να πεινάνε μόνο τα μαυράκια στην Αφρική", έως ότου να γίνει κάτι άσχημο και να επαναπαυθώ. Γιατί ξέχασα να αναφέρω ότι είμαι Σκρούτζ. Γκρινιάρα. Εντάξει και τσιγκούνα, αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία που θα τη διηγηθούμε μια άλλη φορά, όπως λέει και ο Γκοσινί.

Είναι πως βλέπεις τη ζωή, και η γράφουσα τη βλέπει πάντα σαν ποτήρι μισοάδειο. Είναι και αυτή η obsessive- compulsive disorder η οποία με αναγκάζει να σκέφτομαι πάντα πως όλα πάνε στραβά. Αν σκεφτώ πως πάνε καλά, αυτομάτως θα πάνε στραβά. Λέω αλήθεια!

Προς το παρόν σταματώ εδώ. Πάω να ράψω την υφασμάτινη ντουλάπα μου, που μου την έχουν ξεσκίσει τα γατάκια. Και ναι, Νένα. Θα βαριέμαι όταν το κάνω!

p.s. Στο επόμενο post θα εξηγήσω τι σημαίνει το ανάμεσα, ντάξει;