Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2009

Είναι ξεκάθαρα θέμα αντίληψης

Το κακό με εμένα, και η αιτία που δεν θα γίνω ποτέ συγγραφέας, είναι ότι ενώ μου αρέσει πολύ το γράψιμο, έχω τόσα πολλά πράγματα ταυτόχρονα στο κεφάλι μου, που είναι αδύνατον να μπορέσω να τα γράψω ωραία και κατανοητά. (Πέρα φυσικά από την λυπηρή πραγματικότητα, ότι δεν γνωρίζω να γράφω σωστά, γιατί το περιεχόμενο της ελληνικής γραμματικής και του συντακτικού μου είναι παντελώς άγνωστα.) Οι σκέψεις δεν διαδέχονται η μία την άλλη, είναι ένα κουβάρι. Αυτός είναι ο λόγος που ποτέ δεν μπορώ να κάνω συζητήσεις υπέρ μου, που ποτέ δεν μπορώ να βρω σωστά επιχειρήματα, ακόμη και αν έχω δίκιο, και εκεί κρύβεται η αντίδραση μου μπροστά σε καυγάδες που φταίω· να κάθομαι δηλαδή σαν τον χάνο και να κοιτάω τον άλλον, μην θέλοντας να πω κάτι.

Είναι απορίας άξιο πως κατάφερα να διατηρώ ένα blog τόσο καιρό, να με διαβάζετε, και σε κάποιους από εσάς να αρέσω μάλιστα.

Όλα αυτά δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με αυτό που έχω στο μυαλό μου. Αυτό που έχω στο μυαλό μου ως συνήθως είναι οι άνθρωποι. Γενικά, αν και ποτέ δεν με παίρνω ιδιαιτέρως στα σοβαρά, ειδικά τα τελευταία χρόνια, είναι αλήθεια ότι οι σπουδές μου αν το θελήσω, δεν θα πάνε εντελώς στο βρόντο. Δηλαδή το χαρτί, γιατί το τι πραγματικά έμαθα στο πανεπιστήμιο συνοψίζεται στο μέγεθος μιας μικρής κουράδας. Και όχι δεν φταίει το πανεπιστήμιο γι' αυτό.

Είμαι εντελώς άχρηστη στο να ψυχολογώ τους ανθρώπους. Αυτό το παραδέχομαι εδώ ενώπιον όλων. Δεν με αφορά βασικά. Δεν δίνω δεκάρα για το τι σκέφτονται για τον εαυτό τους, για τους άλλους, για μένα. Γιατί δεν είναι αληθινό όλο αυτό. Το πιο απίθανο πράγμα που θα ακούσεις από μένα είναι να πάω ενάντια σε αυτά που λες και να σου πω «ναι, όμως, μήπως είναι έτσι;». Αφού μου λες εσύ ότι είναι έτσι, είναι έτσι, νομίζεις θα κάτσω να σκάσω;

Στην παραπάνω παράγραφο έκανα μια δήλωση. Αυτή τη στιγμή εσείς που με διαβάζετε πιθανολογώ ότι είτε θα με πάρετε στα σοβαρά είτε δεν θα με πάρετε στα σοβαρά. Όπως και να έχει, θα με πάρετε στα σοβαρά. Δηλαδή θα σκεφτείτε κάτι γι' αυτό που είπα. Φαντάζομαι πως κάποιοι θα αδιαφορήσουν, αλλά εδώ μιλάμε για τους άλλους, που δεν.

Είπα κάτι που αυτή τη χρονική στιγμή για μένα είναι αληθές. Μπορώ να σου υποστηρίξω με δεδομένα πως αυτή είναι η αντίληψη μου για τα πράγματα. Δεν δίνω δεκάρα.

Αλλά η αλήθεια είναι πως γνωρίζω τι σκέφτονται οι άλλοι για τον εαυτό τους, για τους άλλους, για μένα. Απλώς δεν με νοιάζει. Δεν το κάνω από υπεροψία, απλώς δεν έχω το ψώνιο του ψυχολόγου. Δεν με αφορά να νιώσεις πως εισδύω στην ψυχή σου και στις σκέψεις σου.

Για την ακρίβεια τις περισσότερες φορές ξέρω τόσο πολύ το τι σκέφτονται οι άλλοι, που αμέσως το απορρίπτω. Αυτό μου συμβαίνει συνέχεια. Η αλήθεια μου φαίνεται τόσο παράλογη, και αυτό που μου λένε οι ίδιοι για εκείνους τόσο λογικό και άνετο, που πάω με αυτό που μου λένε αυτοί ότι συμβαίνει, που και οι ίδιοι ξέρουν ότι δεν είναι αλήθεια, και εγώ ξέρω ότι δεν είναι αλήθεια, και κοροϊδευόμαστε έτσι ευχάριστα, γιατί κάποιος δεν νιώθει άνετα με αυτό που είναι.

Και ποιος νιώθει άνετα με αυτό που είναι άλλωστε; Συναντώ καθημερινά τόσο κόσμο να μου λέει πως είναι έτσι και είναι αλλιώς. Υπάρχει τόσο ανεξάντλητη η ανάγκη να προσδιορίσει ο κόσμος τον εαυτό του, που δεν πιστεύω τίποτα.

Θέλεις να μου πεις ότι είσαι μονογαμικός, εγωιστής και δεν συγχωρείς εύκολα; Για παράδειγμα. Τι δημιουργεί στους ανθρώπους την ανάγκη να πούνε ότι είναι κάπως;

Έφτασα 21 χρονών για να καταλάβω πως πολλά από αυτά που λέω για μένα είναι μπαρούφες. Πως κανείς δεν είναι τίποτα συγκεκριμένο. Εγώ τουλάχιστον δεν θέλω να επιβάλλω στον εαυτό μου να είμαι τίποτα το συγκεκριμένο.

Μου φαίνεται χαζή όλη αυτή η ιστορία. Το τι χαρακτηριστικά έχει ο καθένας στην συμπεριφορά του είναι υπόθεση τόσο πολλών παραμέτρων που είναι σχεδόν αδύνατον να προσδιορίσεις το τι είσαι και τι όχι. Γιατί όλος αυτός ο μπελάς να αυτοπροσδιοριζόμαστε;

Όμως μόλις είπα κάτι που με προσδιορίζει σαν άνθρωπο. Φαίνεται πως είναι και αυτός ένας τρόπος να περνάει η ώρα, έτσι;

Εντάξει λοιπόν. Είμαι η φλονς, είμαι σνομπ και πολύ επιλεκτική με το ποιους κάνω παρέα, είμαι ζηλιάρα και κάποια μέρα θα με βρουν νεκρή από υπερβολική δόση ανασφάλειας, από τους ανθρώπους που γνωρίζω ελάχιστοι θεωρώ ότι είναι το ίδιο έξυπνοι με μένα και έχω το ηλίθιο συνήθειο να είμαι καλύτερη απ’ όλους σας, αλλά δεν σας το λέω μες τη μάπα, γιατί τότε θα φαινόταν σαν να μην το πίστευα, ενώ εγώ το πιστεύω στ’ αλήθεια, και γενικώς είμαι της άποψης ότι όπου ακούς πολλά κεράσια κράτα και μικρό καλάθι.

Με πιστέψατε τώρα;

28 σχόλια:

Litanie des Saints είπε...

Ναι. :-)

Flonsavardu είπε...

ε, μα πολύ κακώς! :)

mits είπε...

δε θελω να στη μπω ή τιποτα τετοιο, αλλα ρε παιδι μου να, δε καταλαβα τιποτα.
τι θελεις να πεις μ αυτο το κειμενο?
δεν το απαξιωνω, ισα ισα, μ ενδιαφερει. απλως δεν εχω φτασει σ αυτο το σταδιο ακομα για να το κατανοησω.

Flonsavardu είπε...

η πρώτη παράγραφος και η επόμενη γραμμή, μπορεί να μην έχουν καμία σχέση με αυτά που είχα στο μυαλό μου, όμως έχουν άμεση σχέση με το υπόλοιπο κείμενο.

τρέχα γύρευε τι ήθελα να πω. :) η φράση κλειδί μου φαίνεται είναι το "όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα και μικρό καλάθι".

DmJapan είπε...

"είμαι σνομπ και πολύ επιλεκτική με το ποιους κάνω παρέα, είμαι ζηλιάρα και κάποια μέρα θα με βρουν νεκρή από υπερβολική δόση ανασφάλειας, από τους ανθρώπους που γνωρίζω ελάχιστοι θεωρώ ότι είναι το ίδιο έξυπνοι με μένα και έχω το ηλίθιο συνήθειο να είμαι καλύτερη απ’ όλους σας, αλλά δεν σας το λέω μες τη μάπα, γιατί τότε θα φαινόταν σαν να μην το πίστευα, ενώ εγώ το πιστεύω στ’ αλήθεια, και γενικώς είμαι της άποψης ότι όπου ακούς πολλά κεράσια κράτα και μικρό καλάθι."

Αχ μου ξυπνάς τόσες αναμνήσεις.
όπως είχε πει κάποτε και η Βίλλυ για μένα..
(πάει πακέτο με το ποια είναι η Πένυ)..."νομίζεις ότι είσαι τόσο ανώτερος από την πλειοψηφία των ανθρώπων που αυτοί που είναι πολύ κοντά σου πρέπει να ανταποκρίνονται σε ένα τεράστιο ποσοστό στις ηλίθια υψηλές απαιτήσεις που έχεις θέσει για να είναι αποδεχτοί απο την ψωνίστικη ψυχοσύνθεση σου."
Δεν το νομίζω, το πιστεύω. άσχετα αν η συμπεριφορά μου δείχνει το αντίθετο. Νομίζω...ίσως και όχι...Χριστίνα? :P :P
H φράση κλειδί μπορεί να είναι το "όπου ακούς πολλά καλάθια , δεν μπορεί, κάποιο θα έχει και κεράσια μέσα" αλλά και πάλι καλύτερα να πάρεις μεγάλο καλάθι για καλό και για κακό. Ποτέ δεν ξέρεις αν αυτό που ακούς θα σου βγει η όχι αληθές. :P
Cheers.

Flonsavardu είπε...

εγώ πάντως ρε παιδιά δεν τα πιστεύω όλα αυτά. δεν τα πιστεύω επακριβώς τουλάχιστον. αλλά μπορώ να σου τα πω για τον εαυτό μου με κάποια σιγουριά, χωρίς να ισχύουν απαραίτητα.

παρόλ' αυτά, όσον αφορά τα καλαθοκεράσια. προτιμώ μικρό καλάθι. προτιμώ να παίρνω λίγα, παρά να γυρίσω σπίτι με άδειο το καλάθι μου.

Loud Melody είπε...

Άσε που αν μαζέψεις και πολλά μπορεί να σου σαπίσουν και να τα πετάξεις οπότε τζάμπα ο κόπος να τα μαζέψεις...

MaHaHoU είπε...

Αμα φας πολλα μαλιστα θα βαρυστομαχιασεις...
Εγω παλια ημουν αλλιως...παλιοτερα ημουν παλι διαφορετικα απο οτι παλια. Καπως ετσι:
παλιοτερα-παλια-τωρα
Τωρα απλα δεν το ψαχνω. Τωρα απλα εκτιμω τον αλλον με τα καλα και τα κακα του κι αμα τα κακα υπερισχυουν δεν τον διωχνω ουτε σταματαω να τον κανω παρεα ή να τον συμπαθω...απλα για καποιον λογο σταματαμε να βρισκομαστε τοσο συχνα. Φυσικα αυτο συμβαινει και με μερικους που θελω να κανω παρεα και απλα χανομαστε λογω υποχρεωσεων...
Τελοσπαντων, το συνηθες για μενα ειναι να περνω τον αλλον απο κοσκινο και να ζυγιαζω ολες του τις πραξεις. Μαλιστα θελω να ξερω και τους λογους για τους οποιους φερεται ετσι, το περιβαλλον, τις εμπειριες...τα συναισθηματικα κολληματα. Ολοι εχουν ανασφαλειες και οπως σου ειχα πει μια φορα...εμενα μου αρεσουν οι ανθρωποι με ανασφαλειες. Οχι γιατι με κανουν να νιωθω cool λες κι εγω δεν εχω, αλλα γιατι με κανουν να νιωθω ανθρωπος επειδη εχω! Παντως τις σχεσεις τις αντιμετωπιζω οπως στο γυμνασιο τις μαθηματικες εξισωσεις(1+1=?), παντα υπαρχει λυση, παντα υπαρχει λογος και αιτια...κι αμα τα βρω ηρεμω. (και αυτο γινεται και με τους αγνωστους που θα γνωρισω)
Αμα με ρωτησεις εναν εναν για ποιον λογο κανω παρεα ή συμπαθω τους φιλους μου θα εχω πανω απο 10 πραγματα να σου πω για τον καθενα.
Η απορια μου ειναι αν αυτο το κανουν οι αλλοι για μενα :S...Αυτην την περιοδο ομως ουτε αυτο με νοιαζει.
>.<

MaHaHoU είπε...

Α ναι κι εγω λοιπον ειμαι :
βαθυτατα εγωιστρια, αφανως ζηλιαρα, απολυτη, αναποφασιστη, ξεροκεφαλη και μισω τους ηλιθιους ανθρωπους (γιατι αυτοι δεν θα αλλαξουν ποτε γνωμη, ενω οι χαζοι αλλαζουν και βγαινουν και σε βελτιωμενα πακετα). Επισης, ειμαι λαιμαργη, χοντρη (7 κιλα παραπανω), ΣΠΑΣΤΙΚΗ ΟΤΑΝ ΘΕΛΩ ΚΑΤΙ, ισχυρογνωμων, κοινωνικη παραλληλα με κρυψακιας (κανεις δεν ξερει τα παντα για μενα-εγω παντα ξερω κατι περισσοτερο :P).
Και ο DmJapan ειναι ενα κοινωνικοτατο γουρουνακι με κομπλεξ οπως ολοι οι αλλοι, απλα δεν του αρεσει ισως να του λενε οι αλλοι τι καθαρμα ειναι. Μην νομιζεις οτι δεν τα εχουμε σκεφτει ολα αυτα μιστερ....
(flons σου ισοπεδωσα τα σχολια...δεν λεω συγνωμη γτι ειναι κι αυτο ενα απο τα κακα μου-να ισοπεδωνω :P)

agit8d είπε...

μπορει να ειναι αδυνατο να (αυτο)προσδιοριστουμε τελειως αλλα αυτο δεν εχει καμια σημασια. we need to belong, και υπαρχει καλυτερος τροπος να αυτοπροσδιοριστουμε απο το "εγω δεν ειμαι ετσι/αλλιως!"; Οχι..ειναι απειρως ευκολοτερο να απορριπτεις εναν emo λεγοντας εγω δεν ειμαι ετσι παρα να εισαι πραγματικα χαρουμενος (και οχι απλα να το λες, ακομα και αν ειναι αληθεια). "Κανεις δεν ειναι τιποτα συγκεκριμενο" ξερεις ειναι η πιο γαματη ταυτολογια - ισως θα'πρεπε να μελετατε τυπικη λογικη εσεις οι ψυχολογοι, μελετατε; - και απο τις ταυτολογιες βγαινουν οτι συμπερασματα γουσταρεις. ;)

ps. πετυχα ενα κειμενο μερικα λεπτα πριν που απλα πρεπει να το διαβασεις. απλα επειδη ειμαστε ολοι τοσο εξυπνοι. :P

Kleine wolke είπε...

Ο αυτοπροσδιορισμός είναι μια κατηγοριοποίηση φλονς.
Ενα είδος τελος πάντων.
Και το να κατηγοριοποιούμε είναι στην ανθρώπινη φύση.
Είναι ο μηχανισμός που μας βοηθάει να μην υπερφορτώνουμε από δεδομένα.
Από το πιο απλό "εχει γούνα,τέσσερα πόδια και νιαουρίζει=γάτα"
μέχρι το "έχω την τάδε συμπεριφορά + συγκεκριμένα συναισθήματα" κι αυτό λέγεται "έτσι".
Πρέπει να βάλουμε όνομα.
Είναι ανάγκη περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.

Flonsavardu είπε...

loud melody το αν γίνεται να σαπίσουν τα πολλά κεράσια, εξαρτάται από το ποιος σου τα δίνει.

mahahou οι σχέσεις δεν είναι μαθητικά- δυστυχώς. συμφωνώ σχεδόν με όσα λες αν θέσω την παράμετρο ότι αναφερόμαστε σε ερωτικές σχέσεις. εκεί πάνω κάτω κάνω τα ίδια, αν και ούτε εγώ δεν το κουράζω τόσο πολύ. βασικά ναι, τι περισσότερες φορές δεν το κουράζω να δω τι και πως, απλώς ξέρω. απλώς στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν αδιαφορώ γι' αυτό που ξέρω, αλλά το επεξεργάζομαι κιόλας. εγώ πάντως δεν είμαι όλα αυτά που είπα. :)

agit8d οκ. σ' ευχαριστώ γι' αυτό. αν το διάβαζα μερικούς μήνες πριν, ίσως και να έκλαιγα. αλλά με πετυχαίνει στη φάση που η smartie έχει αποδεχτεί ότι δεν είναι smartie και θέλει να κάνει κάτι γι' αυτό. όσα λέει είναι λες και εκφράζει τις σκέψεις μου. :) δεν μελετάμε ταυτολογία απ' όσο ξέρω. τώρα αν οι άλλοι μελετούν σπίτια τους, αυτό δεν το ξέρω.

συννεφάκι όλα σωστά. αυτό που εξηγώ είναι ότι δεν το έχω ανάγκη αυτό. έρχεται μεν αυτόματα, αλλά δεν του δίνω σημασία. πολλές φορές ξέρω, αλλά δεν μπορώ να εξηγήσω, γι' αυτό και δεν είμαι καλή ψυχολόγος. δεν με ενδιαφέρει τι είναι ο ένας και τι είναι ο άλλος, γιατί καθημερινά συνειδητοποιώ ότι όλοι προσπαθούν να αυτοπροσδιοριστούν με χαρακτηριστικά εντελώς αντίθετα με αυτά που τους έχω αποδώσει εγώ. είναι τόσο κουραστικό όλο αυτό. γι' αυτό λέω κιόλας ότι επέλεξα να πηγαίνω με ότι μου λες εσύ- ο κάθε εσύ. μπορεί να βλέπω ότι δεν είναι έτσι; αλλά τι να κάνω; να σε πείσω για το αντίθετο; να κάθομαι άλλα ν ακούω και άλλα να πιστεύω; έχω και άλλα πράγματα να κάνω, όσο περίεργο και αν μου ακούγεται. :)

Mrs. Stulf είπε...

Dm, αν δεν το πιστέψουμε και πέσουμε στο κλου να το νομίσουμε, χαθήκαμε. Οπότε ας μείνουμε σε αυτό που κάνουν όλοι καλύτερα: υποστηρίζουν πως έχουν δίκιο. Άλλωστε για να πείσεις κάποιον πως κάνει λάθος, πρέπει ή να μπεις στο κεφάλι του, ή να τον έχεις από πολύ κοντά για να σε εμπιστευτεί και να σε καταλάβει. Εκτός αν είναι μαλάκας. Αλλά και μαλάκας να είναι κανείς, θα το παραδεχτεί? Νον?

Φλονς, φλονς. Οι άνθρωποι έχουν ανάγκη να αυτοπροσδιορίζονται, θα έλεγα. Γι' αυτό αγοράζουν ρούχα, αλλάζουν χρώματα στα μαλλιά τους, γράφονται σε παρατάξεις, πηγαίνουν στα γήπεδα, προσπαθούν να εντοπίσουν τα ελαττώματα τους (κάποιοι δατ ιζ, γιατί υπάρχουν και αυτοί που μέρος του αυτοπροσδιορισμού τους είναι ότι γαμάνε). Μάλλον με αυτόν τον τρόπο θέλουν να εντοπίζουν ομοίους τους και να επιτίθενται στους διαφορετικούς από αυτούς. Είναι το συναίσθημα του ανήκω. Ίσως γι' αυτό όταν κάποιος σε πρωτογνωρίζει αρχίζει και μιλάει για τον εαυτό του. Ψάχνει να δει αν υπάρχει το matching point (άθλια ταινία btw, και μη μου πεις πως έκλαψες σε αυτή!). Ενιγουέη, εγώ πλέον μικρά καλάθια κρατάω, αλλά χώνω πάντα πλαστικές σακούλες στην τσάντα μου. Για παν ενδεχόμενο.

Flonsavardu είπε...

αρχίζω από την ταινία που είναι το πιο εύκολο: woody allen=good. εκτός και αν δεν εννοείς το match point. όχι, δεν έκλαψα, αφού ήταν θρίιιλερ.

συνεχίζω με τα άλλα. εγώ πάντως βάφω τα μαλλιά μου γιατί δεν μου αρέσουν τα φυσικά. :p δεν ξέρω αν είναι φάση και αν θα περάσει, αλλά νιώθω πως δεν ανήκω πουθενά. το αν μου ταιριάζει ή όχι κάποιος το αντιλαμβάνομαι από το αν κάνει κάτι που με ευχαριστεί ή όχι. δεν αναλώνομαι σε "τι μουσική ακούει" και "ποιο κόμμα είναι". με κάνει να περνάω καλά; ωραία. με κάνει να βαριέμαι; όχι ωραία.

δεν είναι ότι δεν βάζω τους ανθρώπους σε κουτάκια, αυτό το κάνω. απλώς όπως λέω, αυτό πια δεν έχει καμία σημασία. γίνεται ασυναίσθητα. αν εσύ θέλεις να φύγεις από το κουτάκι που σε έχω βάλει στο μυαλό μου και να πας να κάτσεις στο παραδιπλανό κουτάκι δεν θα σου χαλάσω το χατήρι. κατά βάθος ξέρω που ανήκες, αλλά δεν με αφορά το τι θέλεις να δηλώνεις πως είσαι. όπως δεν με αφορά πια και το τι είμαι εγώ.

νομίζω ότι όλα αρχίζουν από εμάς και μεταφέρονται στους άλλους. σταμάτησα να σκέφτομαι το τι είμαι και ύστερα σταμάτησα να σκέφτομαι και το τι είναι οι άλλοι.

προσπαθώ να σου γράψω για το πότε και το γιατί συνέβη αυτό, αλλά είναι πολύ μπερδεμένο για το γράψει κανείς.

MaHaHoU είπε...

Ο λογος που δεν το πιστευεις ειναι γτι δεν εχεις συναντησει τις μαθηματικες εξισωσεις που εχω συναντησει εγω. :P Επισης ισως να μην σε ειχαν ελκυσει οπως ελκυσαν εμενα :P. Οι σχεσεις, ερωτικες/φιλικες στα πρωτα χρονια μοιαζουν με απλα μαθηματικα...μετα ζοριζουν. Εγω θεωρω τις φιλικες πιο ευκολες, δεν θυμαμαι αν εμεινα ποτε χωρις πολυ κοντινους και αγαπητους φιλους, φιλους που εμειναν για χρονια μαζι μου καιμενουν ακομα( και μακαρι να μεινουν για παντα). Οι φιλικες σχεσεις (για μενα παντα) ειναι σαν εξισωση 3ου βαθμου ...οι ερωτικες δε μοιαζουν με τα μαθηματικα πολυτεχνειου 1ου και 2ου ετους, εξισωσεις με αγνωστο υψωμενο σε μια δυναμη που τεινει στου διαολου το κερατο...και κατσε βρες τις λυσεις. Παρ'ολα αυτα παντα υπαρχουν...κι ας μην τις βλεπεις εσυ. Και για να σου φερω την παρομιοωση (φιλικων/ερωτικων) και στην πραγματικη ζωη , απλα σου λεω οτι ολοι μα ολοι ομως? ξερουμε οτι υπαρχει μια λυση, ειτε αυτη ειναι το να αδιαφορησουμε, ειτε το να μαλωσουμε, ειτε το να συζητησουμε, ειτε , ειτε , ειτε...απλα προτιμαμε να "πεφτουμε σε ατοπο", γιατι ως ανθρωποι εχουμε συναισθηματα ειμαστε ευαισθητοι, κλαχιαρηδες και αφελεις. Ολα μια αποφαση ειναι που εμεις δεν θελουμε να παρουμε.
Ναι μιλαω πολυ σοβαρα τωρα...

Pareisaktos είπε...

πιστεύω οτι ο κόσμος αρέσκεται στο να αυτοπροσδιορίζεται.. αρέσκεται σε ότι κάνει τους άλλους να ασχολούνται με την πάρτη του, κι αυτός είναι ένας τρόπος που δεν απαιτεί ιδιαίτερο κόπο. Έτσι καταλήγουμε να γινόμαστε ομάδες και είναι λυπηρό το πόσο εύκολα μπορούμε να κατηγοριοποιηθούμε εμείς οι άνθρωποι.. πάρε για παράδειγμα μερικά μπλόγκς, είναι αφιερωμένα εξολοκλήρου στην κατηγοριοποίηση του ανθρώπινου είδους (ενοχλητικό!)

Flonsavardu είπε...

τα μαθηματικά δεν τα αγαπώ, αλλά τα κατέχω. τα μαθηματικά που συνάντησα στη ζωή μου δεν με δυσκόλεψαν ιδιαίτερα, οι μαθηματικοί πάλι πάρα πολύ, με τον δικό του τρόπο ο καθένας. ίσως γι' αυτό και η απέχθεια, δεν πρόκειται καν για έλλειψη αγάπης.

παρόλ' αυτά είμαι κυνική, επομένως μπορούμε να μιλήσουμε επ' αυτής της βάσης. δεν με βοηθά να αντιληφθώ τις σχέσεις με τη θεωρία "σχέση- εξίσωση".

δεν διαφωνώ με τη θεωρία αυτή καθ' αυτή. απλώς δεν με ευχαριστεί.

παρείσακτε εμένα αυτά τα blogs με διασκεδάζουν. είναι σαν τα ζώδια. η κατηγοριοποίηση για πλάκα δεν με ενοχλεί, αλίμονο δεν είμαι τόσο σφιχτόκωλη, ελπίζω να μην φάνηκα έτσι στην ανάρτηση. αυτό που με ενοχλεί είναι να το παίρνουμε στα σοβαρά, όπως κάνουν πάλι κάποιοι για τα ζώδια. δεν ξέρω βρε παιδί μου. είναι και φιλοσοφικό το ζήτημα. αν πασχίζουμε τόσο πολύ να είμαστε κάπως, πως θα μπορέσουμε να αλλάξουμε αν το θελήσουμε; δεν εκτιθόμαστε στους εαυτούς μας και στους άλλους;

spooky loner είπε...

ολοι πιστευουν οτι ειναι καλυτεροι απο τους υπολοιπους, πιο εξυπνοι και γενικα "πιο" απο τους υπολοιπους.
και συνηθως δεν το ομολογουν, απλα αυτοχειροκροτουνται.
ο ανθρωπος ειναι εγωκεντρικο ζωο και εχει κομπλεξ ανωτεροτητας.
και αυτο δεν παει για εσενα, το λεω για ολο το ανθρωπινο ειδος.
το δυσκολο δεν ειναι να βλεπεις τα καλα σου και τα υπερ σου, το δυσκολο ειναι να βλεπεις τα μειον σου.
ειλικρινα θαυμαζω τους ανθρωπους που δεν πιστευουν οτι ξερουν τα παντα, και εχουν βαθια γνωση της αγνοιας τους.

Ανώνυμος είπε...

Δεν ξερω αν τα ξερεις ολα αλλα απο γενικευσεις τα πας καλα παντως Σπουκυ! :)

Οταν λες ετσι αβιαστα, οτι Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ εχει ΚΟΜΠΛΕΞ ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑΣ... οτι αυτο το καταπληκτικο, υπερβατικο, διαβολικο ον που ειναι ο ανθρωπος, που καταφερει να χωσει ολοκληρο το συμπαν στο ασχημο κεφαλι του, εχει απλα ενα "κομπλεξ ανωτεροτητας" καπως προκαλεις.

Συμφωνα με τινος τα στανταρ αποφασιζεται αν κατι ειναι συμπλεγματικη συμπεριφορα; Ποιο ειναι το φυσιολογικο ξερω γω; Αυτο που ισχυει για ολο το ανθρωπινο ειδος ή αυτο που εσυ θεωρεις επιθυμητο (παραδοχη αγνοιας κτλ);

Εγω νομιζω πως νομιζεις πως τα ξερεις ολα! :P

θα μπορουσα να σου το λυσσαξω τωρα αλλα απλα σε πειραζω!

spooky loner είπε...

Σε ποιο ακριβως σημειο του post μου αφησα να εννοηθει οτι εγω εξαιρουμαι απο αυτα που λεω;
Που ξερεις;
Μπορει και να τα ξερω ολα.
Η απλα να πιστευω οτι ξερω αρκετα.
Η απλα να ξερω αρκετα για να μην θελω να μαθω αλλα.
Η να μην ξερω και τιποτα.

Γενικευσεις ε;
Ισως! Μπορει ο στοχος μου να ειναι να δωσω μασημενη τροφη.
Ισως οι προθεσεις μου να ειναι υπουλες.

Εγω μιλαω για τα δικα μου προτυπα, τα δικα μου φυσιολογικα, τα δικα μου στανταρ.
Πολυ προσωπικα το πηρες...εισαι εναντιον της αγνοιας η του "ξερολισμου";
Ευπροσδεκτη καθε λυσσα, και εγω απλα σας πειραζω :)

Gogoth είπε...

εμενα καλη μου φλονς συμπαθα με κιολα, αλλα τοση αντιφαση ρε παιδι μου με κουραζει. ακομα και η αντιφαση για χαρη της αντιφασης, που μου ειναι πιο οικεια.

νταξει μου εχει μεινει και ψυχολογικο βεβαια απο μια σχεση μου μ'ενα σιχαμα που καλυτερο χομπι απ'την αντιφαση δεν ειχε... αλλα γιατι;

γιατι τοση αντιφαση;;

Ανώνυμος είπε...

"Μπορει και να τα ξερω ολα.
Η απλα να πιστευω οτι ξερω αρκετα.
Η απλα να ξερω αρκετα για να μην θελω να μαθω αλλα.
Η να μην ξερω και τιποτα."

Οκ παντως αν εχεις καμια απορια μπορεις να ρωτησεις εμας που τα ξερουμε στα σιγουρα και δε φοβομαστε να το πουμε!

spooky loner είπε...

Μα ναι! Να ρωτησω αν χρειαστει.
Ρωτωντας μαθαινει κανεις.
Αλλα ποιον αγαπητε ανωνυμε;
Και ποιοι εισαστε εσεις που δεν φοβαστε να πειτε οτι τα ξερετε στα σιγουρα;
Μιλαω με καποιο γκρουπ ανθρωπων;
Η απλα μιλαμε σε πλυθηντικο ευγενειας;

Flonsavardu είπε...

spooky υποψιάζομαι ότι αναφέρεσαι στην τελευταία παράγραφο, που γράφω σχεδόν ψευδώς πως είμαι πολύ έξυπνη και ότι είμαι καλύτερη από όλους σας. δεν θα αναλωθώ στο αν αυτή είναι η πραγματική μου άποψη. αυτό που θα πω είναι κάτι που με βασανίζει χρόνια: από που και ως που διάολε η εξυπνάδα ή η γαματοσύνη ορίζεται από το τι γνώσεις έχει ο καθένας; έχω γνωρίσει ανθρώπους που ξέρουν άπειρα πράγματα και είναι πανηλίθιοι. δηλαδή το τι συγκρατεί ο καθένας στο μυαλό του είναι δείγμα εξυπνάδας; οκ, είναι ένα hint εξυπνάδας, πως ίσως αυτός ο άνθρωπος έχει διαβάσει ή έχει απορροφήσει τόσα πολλά που μάλλον είναι έξυπνος. μάλλον. μπορεί και να μην είναι.
όσον αφορά δε τα μείον, αυτά τα ξέρω μια χαρά, αλλά ούτε και αυτό μου δίνει κάποια συν εξυπνάδας. ίσως η απόφαση μου να τα αλλάξω. ίσως και όχι. γενικά το πως αντιλαμβάνεται κανείς την ιδιοφυΐα είναι ένα εντελώς προσωπικό θέμα. αλλά δεν έχω ακούσει τίποτα πιο χαζό, από το να την αντιλαμβάνεται μέσω του εύρους των γνώσεων του άλλου. και αυτό φυσικά δεν το λέω για σένα, είναι ένα λάθος που όλοι κάνουμε.

ανώνυμε η άποψη μου είναι ότι τα κόμπλεξ ορίζονται μέσω μιας κοινής λογικής, και όταν λέω κοινή λογική εννοώ ότι κάποιοι αρκετά πολλοί νομίζουν κάτι και κερδίζουν του κάποιους κάπως λιγότερους που νομίζουν κάτι άλλο. όπως και να έχει οι άνθρωποι δεν πάσχουν από κόμπλεξ ανωτερότητας. τουλάχιστον όχι όλοι. και όταν λέω όχι όλοι, εννοώ ότι αρκετοί από αυτούς που ξέρω εγώ έχουν μέχρι και κόμπλεξ κατωτερότητας ή κανένα κόμπλεξ όσον αφορά το πόσο γαμάτοι ή καθυστερημένοι είναι. τώρα αν οι υπόλοιποι που δεν ξέρω πάσχουν από κόμπλεξ ανωτερότητας και νικάνε τους δικούς μου, αυτό δεν το ξέρω.

gogoth αντίφαση, ε; το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν ήθελα να αποδείξω τίποτα με αυτά που λέω, απλώς έγραφα για να γράψω κάποια πράγματα που σκέφτομαι. σχεδόν όλες μου οι σκέψεις πέφτουν σε αντίφαση και οι πράξεις πέφτουν σε αντίφαση. τόσο πολύ που αυτή η πραγματικότητα στάθηκε άξια ώστε να γραφτεί ένα ποστ. το ότι όσο περνάει ο καιρός είναι τόσο δύσκολο να κατασταλάξω σε απόψεις, σε επιθυμίες, ή σε συμπεριφορές.

από την άλλη μπορεί να είναι απλά η γαμημένη μεταβατική περίοδος και να κάνω απλά σαν επαναστατημένη έφηβος.

το μόνο σίγουρο είναι ότι ασπάζομαι τον σωκράτη όσο ποτέ άλλοτε.

nihilio είπε...

Για την πρώτη παράγραφο: συγγραφέας γίνεσαι με έναν μόνο τρόπο: γράφοντας.

Για τις υπόλοιπες: uh? Σίγουρα ΓΡΑΦΕΙΣ όπως πολλοί σύγχρονοι ψαγμένοι συγγραφείς: ακατανόητα

Flonsavardu είπε...

αν είναι να γράφω ακατανόητα να μου λείπει. το σιχαίνομαι να μου το κάνουν, δεν θέλω να το κάνω.

nihilio είπε...

Τότε προσπάθησε να μην το κάνεις.

Flonsavardu είπε...

από πότε το blogging αποτελεί συγγραφική απόπειρα; εδώ εγώ γράφω μπούρδες. το blogging για μένα αποτελεί τρόπο επικοινωνίας.

και εκτός των άλλων nihilio προσπαθώ! αυτή είναι η προσπάθεια. :)