Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009

Παιχνιδάααααακι.


Επειδή δεν έχω τίποτα το ευχάριστο να γράψω, και επειδή θέλω όμως να γράψω κάτι ευχάριστο, σήμερα θα παίξω αυτό το παιχνίδι, που το έκλεψα από ένα παλιό ποστ της mrs. stulf.

Και λόγω του ότι έχω ένα θέμα τελευταία με το τι είμαι, τι θέλω, που βαδίζω στον κόσμο τούτο. Αυτή η βιβλιοθήκη είναι σχετικά καινούργια, την παλιά μου την πέταξαν. :( Κρίμα, γιατί η παλιά είχε και αυτοκόλλητα του bon jovi και του αρκά. Ό,τι όμως κουβαλάει αυτή εδώ είναι περιεχόμενα χρόνων. Από το δημοτικό, μέχρι σήμερα. Γι' αυτό άλλωστε και είναι τόσο καλαίσθητη τρομάρα της.

Πάμε να δούμε λοιπόν μερικά από αυτά που κουβαλάει, από που προέρχονται και πόσο τα αγαπώ. Μπορείτε μετά να κάνετε το ψυχολογικό μου προφίλ ελεύθερα, μιας και όλοι αγαπάτε τους προσδιορισμούς. Αγάπες μου εσείς.

Από πάνω προς τα κάτω και από αριστερά προς τα δεξιά:

Έχουμε δύο κίτρινα κουτιά. Το κάθε ένα είναι αγορασμένο από τις αδερφές της μαμάς μου σε διαφορετικές χρονολογίες, τώρα θα σε γελάσω. Το ένα είναι για φωτογραφίες και το άλλο είχε μέσα μια μοσκίνο όλιβ ή όπως στο διάλο λέγεται και διάφορες κρέμες και είναι από το ντιούτι φρι της σιγκαπούρης. Το ποτιστήρι είναι από τα jumbo, σχετικά πρόσφατα αγορασμένο. Η μαριονέτα-νοικοκυρά είναι πολύ αγαπημένη μου και είναι δώρο από τη μία κολλητή μου, σε κάποια γενέθλια στο λύκειο. Η άλλη είναι μια μάγισσα, αγορασμένη από μένα στη πενταήμερη της ρόδου, που έχει κουμπάκι που αν το πατήσεις γελάει χαιρέκακα.

Ένας θείος όσκαρ, δώρο της κολλητής του δημοτικού. Μινιατούρες βιβλία, "η απολογία σωκράτους" και "το πορτραίτο του ντόριαν γκρέι". Το μαντζαφλάρι με τον αστερία περιέχει το πτυχίο μου. Το ξύλινο κουτί πιο μέσα δεν ξέρω τι έχει, αλλά το λατρεύω, όπως όλα τα κουτιά μου άλλωστε. Ένα μήλο, από το πρώτο μου ρολόι, που είχε πάνω τον αδάμ και την εύα. Διάφορες βεντάλιες- 8. Οι βεντάλιες είναι το ένα πράγμα από τα οποία έχω αποπειραθεί να συλλέξω ποτέ- το άλλο είναι τα καλειδοσκόπια. Δίπλα, τα παιδικά μου λευκώματα.

Άλλο ένα ξύλινο κουτί, μέσα έχει χάντρες. Στο γυμνάσιο έκανα διάφορα κολιέ και βραχιόλια. Επίσης στο γυμνάσιο, αλλά και στο λύκειο πίστευα στο θεό, εξ ου και τα άλλα. Εντάξει εννοείται ότι τα είχε βάλει η μάνα μου εκεί in first place, αλλά εφ όσον πίστευα δεν με ενοχλούσαν για τα βγάλω. Ένα καρουζέλ που παίζει το ... δεν θυμάμαι πως το λένε. Δύο καλειδοσκόπια. Το ξέρω ότι είπα ότι συλλέγω. Θέλω να συλλέξω, αλλά τα καλειδοσκόπια είναι το αγαπημένο μου δώρο προς τους άλλους. Μέχρι στιγμής έχω χαρίσει τουλάχιστον 4. Αν τα κρατούσα για την πάρτη μου θα είχα έξι, right? Άλλο ένα ξύλινο κουτί και δίπλα μια δίκια κούπα, πάλι δώρο της από πάνω κολλητής. Ένα μαντζαφλάρι μουσικό που κάνει αυτόν τον ήχο φρρρρρρρρρρρ, αγορασμένο από το πανηγύρι της Λούτσας στο γυμνάσιο, μαζί με κάτι μαράκες που δεν ξέρω που βρίσκονται αυτή τη στιγμή. Τα πουλούσε ένα άπλυτος με μακριά μαλλιά που πολύ μου άρεσε, αλλά τότε ήμουν ντροπαλή και δεν έπιανα κουβέντα σε αγνώστους. Η autapath- ή η αδερφή της, οι γνώμες διίστανται- που τότε ήταν στις πρώτες τάξεις του δημοτικού μου είπε: Να τον πλησιάσεις και να τον ρωτήσεις "τι κάνεις τα βράδια, εκτός από το να πουλάς μαράκες;". Όπως καταλαβαίνετε ήταν ένα χαρούμενο οικογενειακό στιγμιότυπο, δεν με νοιάζει αν σας άρεσε, ήταν αστείο. Η μικρή μου ξαδέρφη μου είπε μια γαμάτη pick up line όταν ήταν στο δημοτικό for crying out loud! Στην άκρη μια φυσαρμόνικα στο κουτί της. Τα κοχύλια που φαίνονται είναι φετινά.

Από το επόμενο ράφι στο μόνο που αξίζει να αναφερθώ είναι η γυάλινη μπάλα. Αυτή η μπάλα είναι ό,τι πιο αγαπημένο σε αντικείμενο έχω, έκανε αδίκως πανάκριβα, έχει μέσα ένα δράκο και παίζει ένα "κομμάτι" από το greensleeves.

Από κάτω έχει μια τράπουλα με το "υπνοδωμάτιο" του van gogh, από ένα μουσείο στην μονμάρτη αν δεν με απατά η μνήμη μου. Το καλοκαιρινό μου καπέλο. Μια μονόπολι ταξιδίου. Και κάποια από τα βιβλία της σχολής- όλα μαζί γεμίζουν 3 ράφια τρομάρα τους, αυτά είναι κάποια.

Αυτό το κουκλάκι είναι τσαντάκι, και είναι δώρο του αδερφού μου όταν πήγαινα μια μικρή τάξη του δημοτικού. Γύρισε μια μέρα σπίτι, χωρίς να έχω γενέθλια ή τίποτα, και μου το έκανε δώρο. Είναι από τα jumbo και έκανε 99 δραχμές. Ακόμα γελάμε όποτε το βλέπουμε και μου λέει "και γαμώ τα δώρα έτσι, όχι μαλακίες". Έχω πει ποτέ ότι ο αδερφός μου είναι το πιο αγαπημένο μου άτομο στον κόσμο;

Δίπλα στη βιβλιοθήκη έχει ένα κουτί με ένα δεινόσαυρο απ' έξω. Μέσα είχε μια κούπα από το μουσείο φυσικής ιστορίας του λονδίνου που πάνω είχε δεινόσαυρους και όταν βάζεις μέσα κάτι ζεστό οι δεινόσαυροι γίνονται διαφανείς. Ξέρω, ουάο. Και κάτω από αυτό το κουτί, έχει ένα ροζ κουτί, σαν καπελιέρα, που κρύβει μέσα όλα τα μυστικά της Φλονς. Έχει χαρτάκια, γράμματα, ερωτικές και φιλικές εξομολογήσεις από το δημοτικό μέχρι και το πανεπιστήμιο.

Η εικόνα πίσω από το κουτί είναι αυτή, και είναι δώρο από τη μαμά του νι.

Δεν έχω μόνο αυτά τα βιβλία που φαίνονται, για να εξηγούμαστε. Η αλήθεια είναι βέβαια ότι α. κάποια μου τα έχει τζουρνέψει ο πατέρας μου και βου. τα περισσότερα βιβλία που έχω διαβάσει είναι δανεικά.

Αν δεν βαριέστε παίξτε και εσείς, αλλιώς

the end.

υ.γ.1 Χάλασε το κινητό μου, χάλασε ο φορτιστής του κανονικού μου laptop και το facebook με ενημερώνει για το πότε έκλασε ο κάθε "φίλος" μου. Τι μαλακία είναι αυτή πάλι;
υ.γ. 2 Ξέρω ότι βαρεθήκατε μέχρι θανάτου να διαβάσετε τις μαλακίες μου, αλλά είχε ή αυτό ή κατάθλιψη. Ναι, έπρεπε οπωσδήποτε κάτι να γράψω.
υ.γ. 3 Δεν ξέρω τι είχε το viva, boutique couture, εγώ ψωνίζω από τα ζάρα.

13 σχόλια:

Pareisaktos είπε...

εγώ έχω να πώ, ότι απ' όταν έφυγα απο το πατρικό μου (ωραία λέξη αυτή), έγινε μερική κατάληψη όχι μόνο στη βιβλιοθήκη μου αλλά και σε ολάκερο το δωμάτιο μου από πράγματα και βιβλία των γονιών μου. Εγώ με τη σειρά μου έχω κάνει τώρα μια μια εικαστική παρέμβαση στη βιβλιοθήκη της αδερφής μου η οποία λείπει κι αυτή με τη σειρά της τηρώντας την οικογενειακή παράδοση. Το μέλλον της βιβλιοθήκης μου ή της βιβλιοθήκης της αδερφής μου είναι αβέβαιο καθώς θα ξαναφύγω.
όσον αφορά ενθύμια, κουτάκια και παρακουτάκια με αλληλογραφίες, ραβασάκια, φωτογραφίες και τετράδια τύπου ημερολογίων και λευκώματα τα πέταξα στα σκουπίδια σε μια κρίση που με έπιασε κατα τη διάρκεια της τελευταίας τάξης του λυκείου. Τα πιο πρόσφατα ενθύμια είναι κριμένα πίσω από δυαδικά αλφάβητα, FTPs και άλλες τεχνολογικές περιτομές. Ας όψεται η πουτάνα η τεχνολογία που ήθελα να την κάνω και επάγγελμα.. άλλη χάρη να ξεσκίζεις χαρτί και να ακούς το κλατς την ώρα που οι μνήμες σου κρύβονται σε μια νάιλον σακούλα. Το shift delete είναι υπερτιμημένο.
Και μία συμβουλή από ένα κατώτερο εγκεφαλικά ον: (ήχος σάλπιγγας που προμηνύει βαρύγδουπη κουβέντα τύπου πολύ σκληρός για να πεθάνει, ακολουθούν τύμπανα σε 9/8 έτσι για να γίνει η σκηνή cult) "γράψε κάτι καταθλιπτικό, πρέπει να πέσεις για να ανέβεις μετά". ακολουθεί πολύ σχετικό σχόλιο: μία συνάδερφος σου, παλιά συμμαθητριά μου ,που μιλούσαμε πριν απο λίγο, προσπαθούσε να μου κάνει ψηχανάληση. Όταν της είπα ότι είναι προτιμότερο να πέφτεις για να μην έχεις άλλο κάτω να πας και όλα τα σχετικά μου άρχισε τα περίεργα που σας μάθανε εκεί στη σχολή... να σου πώ την αλήθεια μούφα μου φάνηκε το σκηνικό..

Flonsavardu είπε...

εγώ έφυγα από το πατρικό μου στα 16, δηλαδή τότε χώρισαν οι δικοί μου. ευτυχώς η μαμά έχει χώρο, αν και όπως βλέπεις έχει κάτι λογιστικά βιβλία, αυτά τα γαλάζια.
φυσικά και υπάρχουν αναμνήσεις σε άπειρα .doc(s), τις οποίες και δεν σβήνω. γενικά έχω μια σχέση λατρείας με τις αναμνήσεις μου.
όσον αφορά την κατάθλιψη, θεωρώ ότι είναι πολύ νωρίς. δεν την γλυτώνω έτσι και αλλιώς, επιστημονικά υποφέρω από seasonal depression. επομένως όσο γλυτώσω καλό είναι. γενικά πολύ καραμέλα η κατάθλιψη ρε παιδί μου. εγώ δεν την γουστάρω. μακάρι να ήμουν χαζοχαρούμενη μέχρι τα μπούνια και ας ήμουν και ηλίθια.

όσον αφορά την ψυχανάλυση- το σκότωσες αδερφάκι μου, έχε χάρη που είναι και αργά- δεν ξέρω τι περίεργα σου άρχισε η "συνάδελφος", ίσως πρέπει να απευθυνθείς και σε μένα, να διαλέξεις τη λιγότερο άσχετη. :)

Pareisaktos είπε...

χαχαχα πραγματικά με την ορθογραφία έχω χειρότερη σχέση απ ότι με την ψυχανάλυση. οι φιλόλογοι στο λύκειο μου λέγανε μαλακίες του στιλ θα σε γυρίσω στο δημοτικό. Σε κάνα χρόνο θα είμαστε συνάδελφοι όπως το κόβω.. θα τους κάνω να ξεχάσουν αυτά που ξέρουν.

κι εγώ θα ήθελα να μαι μονίμως χαζοχαρούμενος! και κατά καιρούς τα καταφέρνω και δε με νοιάζει που φαίνομαι ηλίθιος.
μ άρεσε εκείνο το άρθρο σου για τη χαζοχαρουμενιά!
τώρα όσον αφορά το seasonal depression σου εσύ ξέρεις καλύτερα. εσύ είσαι η επιστήμων. εμένα μου ήταν δύσκολο να χαραμίσω τότε ένα επιστημονικό πεδίο αν και ήθελα να ακολουθήσω τον κλάδο σου.
το κανε η αδερφή μου όμως.. και τώρα που το σκέφτομαι μάλλον καλύτερα που δεν τον ακολούθησα. (το γιατί σηκώνει μεγάλη κουβέντα και ίσως κάποτε φτιάξω μια ανάρτηση γι αυτό) :)

autapath είπε...

Ξέρεις τι;
θυμήθηκα τη "Φωτεινή της νύχτας" (βρισκόταν στη βιβλιοθήκη) που είχα ψιλοδιαβάσει (νομίζω παράνομα) όταν πήγαινα ακόμη δημοτικό :|
αααα και τη σειρά του ΤΟΛΚΙΝ που ήσουν από τους πρώτους που ξέρω που διάβασαν άρχοντα.Ντάξει πολλές αναμνήσεις αυτή η βιβλιοθήκη.
Τι κάνεις τα βράδια εκτός από το να πουλάς μαράκες;
χαχα

Flonsavardu είπε...

pareisakte πάρα πολύ καλά έπραξες! εγώ ήμουν ανάξια να σπουδάσω κάτι άλλο, εκτός των θεωρητικών επιστημών. δεν είμαι και τόοοσο έξυπνη. :)

autapath ώστε διάβαζες ΠΟΡΝΟ;; ντροπή!!!

Mrs. Stulf είπε...

"Άπλυτος με μαράκες" χαχα

Θέλω κι εγώ τράπουλα του Van Gogh! Επίσης μου φαίνεται τρομερά δύσκολο να συλλέξει κανείς καλειδοσκόπια. Δεν είναι κάπως.. σπάνια? Και 6 που είχες πολλά μου φαίνονται!

little princess είπε...

Να βοηθήσω; Η ακριβής ονομασία δεν είναι σαφώς το υπνοδωμάτιο.Είναι το ''La chambre de Van Gogh a Aries'' και βρίσκεται ο ένας πίνακας στο μουσείο Ορσέ(δεν είναι στην Μονμάρτη) και το άλλο αντίγραφο στο Άμστερνταμ.:)

little princess είπε...

Βλαμένο εν τω μεταξύ την βιβλιοθήκη την ήθελα. η δική μου από τα πολλά βιβλία έχει γείρει...Ρώτα μας κι εμάς!Γκρρρ

MaHaHoU είπε...

Εχω τοσα βιβλια που η βιβλιοθηκη μιυ ειναι πια βιβλιοθηκη 100% και δεν εχει τιποτα εξτρα...οποτε δεν αξιζει να την φωτογραφισω. Αχ...παλια ομως ειχα κατι παρομοιο :S. Τωρα ειναι ολα σε κουτες στην αποθηκη :S:S

Flonsavardu είπε...

μικρή βρωμοπριγκίπισσα η βιβλιοθήκη ενδέχεται να είναι και στη λούτσα. γιατί άλλωστε το να πετάμε θεωρείται πράμα του διαβόλου. προσπαθώ να αφήσω ασχολίαστο το ότι τολμάς να με διορθώσεις, αλλά δεν αντέχω. ένα, ξέρω πως δεν λέγεται το υπνοδωμάτιο, γι αυτό άλλωστε και έχει εισαγωγικά. :) δεύτερον την τράπουλα μπορεί να την πήρα από το μουσείο της μονμάρτης, επιμένω. ασχέτως που βρίσκεται ο αυθεντικός πίνακας. που ξέρω. γιατί πήγα πριν από σένα. χα. πήγατε ένα παρίσι προσφάτως και κάτι τρέχει στα γύφτικα. :))

μαχάχου τα βιβλία μου είναι ανάκατα δεξιά και αριστερά, σε ντουλάπια, σε κούτες... δεν είναι αυτό το σπίτι μου άλλωστε. --

MaHaHoU είπε...

It's μαχαχού baby :P... Ουτε εμενα ειναι αυτο το σπιτι μου. περιστασιακα ετυχε :P

little princess είπε...

Αντί να χαίρεσαι που σου προσφέρω απλόχερα τις γνώσεις μου....χαχαχα

Flonsavardu είπε...

εγώ όλο μαχάχου το διάβαζα! χιχιχι.

πριγκίπισσα ίσα ρε! :)