Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2009

Αντιλήφθηκα την έννοια...


...Του μικρού μαύρου φορέματος. Του πολύ μικρού βασικά. Αυτουνού που φοράς και αν δεν περιμένεις να γυρνάνε όλα τα βλέμματα πάνω σου- είτε για καλό είτε για κακό και αυτό σημαίνει είτε 50 κιλά να είσαι είτε 150- είσαι μεγάλη ζωάρα. Ότι δηλαδή το φοράς αυτό, και που πας; Πας στα μπουζούκια; Πας στο νησί βόλτα; Εγώ που είναι γνωστό τοις πάσι ότι είμαι ξέκωλο, σαν να μεγάλωσα ένα πράγμα. Δεν ξέρω τι να πω. Το είδα αυτό και έπαθα την πλάκα μου. Λέω θα τρελαθούμε τελειώς;

Όχι θέλω να μου πεις και συ τη γνώμη σου, για να ξέρω, σκατό γέρασα; Εντάξει, όχι την αλήθεια μου θα την πω. Ίσως να το φορούσα ακόμα αυτό, κάτω από ορισμένες συνθήκες, αν για παράδειγμα δεν είχα γκόμενο για 3 χρόνια. Και δεν είναι ότι δεν φοράω τόσο κοντά! Κάθε άλλο, πέρσι ήθελα σώνει και καλά να βγάλω φόρεμα ένα μη φόρεμα, προς μπλούζα θα το έλεγα. Αλλά ήταν ένα άσπρο μπλουζό φόρεμα, σαν τουνίκ, και τέλος πάντων εν τέλει πάντα το φορούσα με σορτσάκι. Και επίσης δεν θα ξεχάσω ποτέ πως η μαμά μου με έβαλε να γυρίσω στην 2α λυκείου μια τζιν φούστα που μόνο φούστα δεν ήταν, σε ζώνη παρέπεμπε, και πολύ συγχίστηκα όταν την είδα σε μια μπουτακλού όταν τέλειωσε το καλοκαίρι.



Εγώ πάντως ενθουσιάστηκα από αυτό. Τόσο πολύ ενθουσιάστηκα που θα πάω να το πάρω. Ήδη το φαντάζομαι με
χαμηλά σανδάλια και μπλε βραχιόλια και θα είναι μούρλια. Ναι, εντάξει, καλά κατάλαβες έχω ψώνιο με τα ρούχα. Και ειδικά με τα φορέματα, αν και ένα χρόνο θέλω να πάρω ένα κάπρι παντελόνι να το παίζω audrey hepburn αλά πρόγευμα στο τίφανις. Γιατί παντού κολλάει μία audrey, και μη με δεις όμως, ίδια είμαι (όνειρα, πουλιά μου ταξιδιάααρικα). Καμία σχέση δεν έχω και το μόνο που σχετίζει την audrey με μένα είναι ότι την πρωτοχρονιά που είχα φορέσει εκείνο το φόρεμα, το μοναδικό και το ανεπανάληπτο, για το οποίο έχει γίνει και σχετική ανάρτηση, αλλά τώρα και να πας να το δεις δεν θα στο βγάλει γιατί οι ηλίθιοι στο mango ακυρώνουν προφανώς τα links κάθε σεζόν και...... ουφ!... ναι, τι έλεγα, αν ναι, ότι την πρωτοχρονιά λοιπόν το καλό μου νι μου είπε ότι είμαι σαν την audrey hepburn, προφανώς φυσικά εννοούσε το φόρεμα, αλλά και πάλι still is the best compliment ever. A! Όχι, να μη λέω και ψέματα. Και ένας φίλος μου στο σχολείο όταν του είχα πει ότι τα είδωλα μου είναι η audrey και η mila yovovits, μου είχε πει ότι από τις 2 μοιάζω περισσότερο στον αέρα στην audrey, αλλά εκείνος με γούσταρε οπότε δεν πιάνεται.

Αύριο φεύγω για Πειραιά και καθόλου δεν θέλω και ελπίζω διακαώς να περάσω τέλεια με τις φίλες μου εξ ισπανίας (ερασνένα κομποστέλα) και την άλλη που θα είναι σε τρελή καταθλιψάρα με τη δουλειά που εν τέλει έμπλεξε. Την πήρα προχτές τηλέφωνο να της πω ότι τελικά θα πάω πάνω την παρασκευή, ενώ της είχα πει μια βδομάδα πριν (βρούτα με αποκάλεσε) και μόνο που δεν έκλαιγε- όχι επειδή δεν θα πάω, για τη δουλειά. Αχ, μόνο αυτές ανυπομονώ να δω! Καθώς θα πάω πάλι σπίτι, ο αδερφός θα έχει κάνει κατάληψη στο δωμάτιο ΜΟΥ (!), θα μαλώσω με τη μάνα, τον πατέρα, τον θυρωρό, τον μπατζανάκη, γιατί έτσι βασικά, γιατί το νι δεν μου μιλάει στο τηλέφωνο, γιατί βαριέμαι να κάνω την πτυχιακή μου- ο υποτιθέμενος λόγος για τον οποίο πηγαίνω πάνω, αλλά η αλήθεια είναι ότι το μόνο που θέλω είναι να δω τις φίλες μου, ακούτε φίλες μου;;;;- γιατί η γάτα σου έχει ένα αυτί. Οι δικές μου έχουν δύο έκαστος, οπότε δεν κολλάει.

Εντάξει μόλις συνειδητοποίησα ότι δεν έχω γράψει τίποτα για την πτυχιακή μου και καθόλου δεν πρέπει. Γιατί λες εσύ τώρα, πτυχιακή θα είναι αυτή, ποιος
δεν είχε δουλειά να σε ακούει. Κάνεις λάθος όμως αγαπητέ αναγνώστη γιατί την δική μου την πτυχιακή δεν την έχεις ματαδεί ποτέ, και ούτε την έχεις ξανακούσει. Αλλά όχι σήμερα, ντάξει, ξέρω καίγεσαι να μάθεις, αλλά προς το παρόν πάω να φάω μια σοκολάτα ακόμα, να γίνω μία κινητή κυτταρίτιδα. Εξ ου και το φόρεμα. Που να πάω η καμμένη με τα μίνια, που μέχρι το καλοκαίρι από τις zero (zero σου λέει ο άλλος, χωρίς ζάχαρη τάχατες) και τις σοκολάτες θα έχω γίνει σαν μποχλάδω;

Καλείσαι να απαντήσεις.

Σάββατο, 7 Φεβρουαρίου 2009

Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

Παίζει χαλαρά να στέλνω πλέον τα comments μου στα blog σας έτσι! Εκεί που ήμουν στις μαύρες μου, μου έστειλε η ξαδέρφη μου αυτό το link και πέθανα στα γέλια! Πέθανα όμως. Βέβαια εσείς δεν θα γελάσετε, γιατί είναι inside joke. Στο τέλος τα ακαταλαβίστικα σημαίνουν "i'm the knight who says ni".

Μετά από λίγο και αφού εν τω μεταξύ την ενημέρωσα ότι είχα πάθει πόρωση να παίζω με το παιχνιδάκι που μου έστειλε, μου έστειλε πάλι αυτό και ξαναπέθανα στα γέλια!

Σε εσάς στέλνω αυτό! Παίξτε και εσείς, έχει πολύ πλάκα!

Καληνύχτα!