Κυριακή, 29 Μαρτίου 2009

Δοκίμιο περί τρομπαδουρισμού

Λίγο πριν μπω για μπάνιο, αισθάνθηκα την ανάγκη να σε κάνω κοινωνό στη γνώση που κατέχω περί τρομπαδουρισμού. Τρομπαδούρος είναι… πριν πω τι είναι τρομπαδούρος, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω πως όποιος και να έχει πει πρώτος αυτή τη λέξη, εγώ τη σκέφτηκα μόνη μου και πρόκειται για ξεκάθαρη σύμπτωσις!

Συνεχίζω… Τρομπαδούρος είναι νεαρός, εμφανίσιμος (ή τέλος πάντων να βλέπεται), συνεσταλμένος (λέει), ευαίσθητος (λέει), με μουσικά ακούσματα τους πυξ λαξ ή σε προχωρημένο επίπεδο μάλαμα. Ίσως να είναι ψαγμένο τυπάκι και όντως να μην είναι εντελώς βλάκας, αλλά συνήθως αυτοί πάνε στη συνομωταξία των απλώς «δήθεν».

Ο τρομπαδούρος αγαπητέ είναι μάλλον χαζούλης. Συνήθως μπλέκεται σε απελπισμένες ερωτικές καταστάσεις, που δημιουργεί κατά βάση μόνος του. Αν έχεις γκόμενο τρομπαδούρο και δεν γνωρίζεις περί τρομπαδουρισμού ίσως να πιστέψεις πως θα γίνεις η γυναίκα της ζωής του, αυτή με το γάμο και τα παιδιά. Ο τρομπαδούρος θα φροντίσει να σου πει συχνά πυκνά πως είσαι αυτή η γυναίκα και πόσο τον έχεις σημαδέψει. Ωστόσο την ίδια μέρα ίσως γνωρίσει κάποια στο μπαράκι που θα πάει που θα του πάρει το μυαλό.

Ο ίδιος ο τρομπαδούρος παθαίνει συνήθως έξαρση των συμπτωμάτων του το καλοκαίρι. Εκεί κατά προτίμηση θα σε σαγηνεύσει σε beach party όπου θα παίζει τραγούδια που έχουν ξεχάσει και οι δημιουργοί τους όπως: «γιατί έπαψες αγάπη να θυμίζεις», «άι της αγάπης μαχαιριά» και για τους πιο προχωρημένους «dust in the wind». Ο τρομπαδούρος, εξ’ ου και το όνομα του είναι συνήθως κιθαρίστας ή έστω τραγουδιστής. Προσοχή: Ο τρομπαδούρος δεν είναι ένας απλώς ψεύτης άντρας! Τα συναισθήματα που θα σου εκφράσει θα τα αισθάνεται πραγματικά, μέχρι να περάσουν μερικές μέρες και να συνειδητοποιήσει πως απλώς... έφαγε πολύ πεπόνι.

Ο δικός μου τρομπαδούρος έτυχε να είναι και κιθαρίστας και τραγουδιστής. Τον γνώρισα στα 19 μου, το καλοκαίρι. Τώρα αποτελεί απλώς ένα καλό λόγο να γελάω με τα status του στο facebook τύπου «είμαι πολύ ευτυχισμένος!!!» ή «γιατί η ζωή να σε ανταμοίβει έτσι;» και διάφορα άλλα.

Τον γνώρισα ένα βράδυ σε ένα μπαρ. Μετά από μια βδομάδα βρεθήκαμε σε ένα beach party. Εγώ κατείχα τη γνώση του τρομπαδουρισμού, και δεν τσίμπησα αμέσως όταν κάποια στιγμή εκεί που μιλούσαμε και φλερτάραμε απομακρύνθηκε στην άκρη της παραλίας. Όταν επέστρεψε και τον ρώτησα σχετικά μου είπε ότι περίμενε πως θα πάω εκεί να ενδιαφερθώ για το τι κάνει. Και μου είπε πως δεν είναι καλά και κάτι τέτοια. Ω, τα ήξερα εγώ αυτά. Αλλά αφού αυτός υπήρχε και εγώ ήθελα οπωσδήποτε να φλερτάρω εκείνο το βράδυ, τι να κάνω σκέφτηκα; Ο βλαμμένος; Ο βλαμμένος!

Το βράδυ τέλειωσε και εμείς κρατιόμασταν χέρι χέρι ξαπλωμένοι. Πολύ ρομαντικό και τέτοια, λίγο ξερατό βέβαια γιατί αυτά είναι μαλακίες και το καλύτερο που θα είχε να κάνει είναι να με στριμώξει πίσω από κανένα πευκάκι να τελειώνει η παραμύθα, αλλά τέλος πάντων.

Από εκείνη τη μέρα και ενώ δεν είχαμε καν φιληθεί άρχισε να μου στέλνει μηνύματα ΟΛΗ ΜΕΡΑ και να μου περιγράφει τον έρωτα του. Εγώ που τότε είχα σχέση, και τέτοια πράγματα δεν τα μπορούσα (λίγο να φλερτάρω ήθελα ένα καλοκαιρινό βράδυ, γιατί ο άλλος ήταν μακριά ενώ δεν είχε καμιά δουλειά να είναι, και ήμουν και μικρή και τέλος πάντων ξέρετε πως είναι αυτά) σταμάτησα να τρώω από την αγωνία που ένιωθα. Γιατί αγωνία; Γιατί ένιωθα πως ερωτευόμουν τον τρομπαδούρο (σκατά σε τρομπαδούρο βρήκα να πέσω; σκεφτόμουν), γιατί μπορεί να έλεγε μαλακίες, αλλά εγώ είχα περάσει ένα σχεσο- σκατό- χρόνο και τις είχα ανάγκη αυτές τις μαλακίες. Ήταν Σάββατο όταν έγινε το beach party και είχε φτάσει η Τετάρτη με εμένα στο αμάξι του, να του εξηγώ για χιλιοστή φορά ότι πρέπει να σταματήσει να μου στέλνει μηνύματα, ότι έχω σχέση, ότι είπαμε να σαχλαμαρίσουμε το Σάββατο, όχι να το ξεμαλακίσουμε εντελώς και πάντα μα πάντα να του υπενθυμίσω ότι με τη συμπεριφορά του έχω να φάω από το Σάββατο. Και τι κάνει ο τρομπαδούρος; Με φιλάει. Και μετά τον φιλάω και εγώ και τέλος πάντων πάλι καλά που δεν το κάναμε, να έχω τέτοιο lame πήδημα στο ενεργητικό μου.

Την μεθεπόμενη εγώ έφευγα για Ρέθυμνο. Έκτοτε εξαφανίστηκε. Σταμάτησαν τα μηνύματα, σταμάτησαν τα τηλέφωνα. Έκανα ένα μήνα να το ξεπεράσω, ενώ ταυτόχρονα είχαν μεσολαβήσει τηλέφωνα από μέρους μου τύπου «γιατί μου το έκανες αυτό» και «εντάξει το ξεπέρασα, μπορούμε να μιλάμε και να είμαστε φίλοι;». Στο τέλος του μήνα κατάλαβα το αστείο. Σε μια μέρα, σε μια στιγμή. Μετά από 2 μέρες και ενώ βρισκόμουν πάλι στην Αθήνα τον συνάντησα και γέλασα μες τη μάπα του. Έκτοτε υποτίθεται είμαστε φίλοι. Τον ίδιο χρόνο προσπάθησε να με προσεγγίσει όταν πάλι συναντηθήκαμε σε ένα μπαρ και έπαιξε με την κιθάρα του «οι φίλοι μου, μου το ‘χαν πει…» (η φανή ήμουν εγώ τρομάρα μου), αλλά πάλι γέλασα περιπαιχτηκά. Πέρσι πάλι κάποια στιγμή ένα βράδυ μου εξηγούσε μέσω του μσν πόσο με ερωτεύτηκε κ.τ.λ. Είναι από τους φίλους που όταν θα τον συναντήσεις έστω και για 5’ δεν θα χάσει ευκαιρία να σου πει τι σήμαινες γι’ αυτόν (τίποτα). Να σου πει πόσο όμορφη είσαι και να σε φλερτάρει όταν την επόμενη στιγμή θα σου πει για το νέο του έρωτα (πριν μια βδομάδα τη γνώρισε, είναι η γυναίκα της ζωής του) και θα σου παραπονεθεί που δεν μιλάνε όλη τη μέρα στο τηλέφωνο. Την επόμενη βδομάδα θα μιλήσετε στο μσν και θα σου πει ότι ερωτεύτηκε κάποια άλλη. Το πιστεύει στ’ αλήθεια ότι ερωτεύτηκε! Και είναι από τους φίλους που δεν κρατιέμαι να μην τον ειρωνευτώ κάθε φορά που τον συναντάω. Με τους μυθομανείς φίλους μου κρατώ τα προσχήματα, με αυτόν όχι.

Αποτελεί κατηγορία από μόνος του, γιατί αν και ανήκει στους τρομπαδούρους, δεν έχω γνωρίσει όμοιο του. Έχω γνωρίσει πάντως αρκετούς που του μοιάζουν. Ε, δεν συναγελάζομαι και με πολλούς της συνομωταξίας!

Μπορώ πάντως να υποθέσω πως ο Πλιάτσικας ήταν ο πρώτος τρομπαδούρος και έκτοτε τον κόπιαραν πολλοί.

Ακόμα και τώρα πάντως, μετά από 4 χρόνια δεν κατάλαβα γιατί δεν με πήδηξε αφού μπορούσε. Έκανε όλη αυτή τη μανούρα και την αναστάτωση, εξέφρασε αμέτρητα ψεύτικα συναισθήματα, για να ζήσει απλώς το καλοκαιρινό του ρομάντζο της μιας εβδομάδας. Όταν ανταποκρίθηκα αποχώρησε. Και γι’ αυτό…. ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΜΠΑΔΟΥΡΟΣ!

Φιλιά, καλή εβδομάδα!

υ.γ. δικές σας ιστορίες με τρομπαδούρους δεκτές, όπως επίσης και προσθήκη χαρακτηριστικών, γιατί δεν είμαι ικανοποιημένη από την περιγραφή. υπάρχει και παρόμοια κατηγορία γυναικών. πρόκειται για τη διπλωματική μου.

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2009

Facebook lameness

Δεν μπορώ να καταλάβω πως μετά από ένα χρόνο ενασχόλησης με το facebook ο κόσμος απαντάει ακόμα στα tests! Και όχι μόνο αυτό, αλλά έτσι όπως άλλαξε τώρα το news feed, μαθαίνω το κάθε μαλακισμένο test που έκανε ο καθένας. Και δεν ξέρω αν πρέπει να κλάψω ή να γελάσω με τους γνωστούς που έχω. Παραθέτω (μόνο αυτά της πρώτης σελίδας, γιατί αλλιώς δεν έχουν τελειωμό!):

«Αν ήσουν στρουμφάκι», 5 γνωστοί. 5 γαμημένοι γνωστοί μου έχουν περιέργεια να μάθουν ποιο στρουμφάκι θα ήντουσαν αν ήντουσαν στρουμφάκια. Έλα χριστέ και μπούκωνε δηλαδή. Εδώ πρέπει να προσθέσω και την απάντηση του αν ήσουν στρουμφίτα: «Είσαι η μοναδική γυναίκα! Ξανθιά μοιραία γκόμενα που σέρνεις από τη μύτη κάθε μοναχικό και στερημένο αρσενικό. Παρόλο που θα μπορούσες να "πάρεις" τους πάντες το παίζεις παρθενόπη!!! Απορώ πως ήσουνα μελαχροινή!!» Δεν σχολιάζω καν τα ορθογραφικά, ναι;

«Κωνσταντίνου και Ελένης πόσο φαν είσαι?? Δύσκολο!», ναι κυρίες και κύριοι έτσι ακριβώς το λέει. Και δύο γνωστοί μου ήθελαν να μάθουν πόσο φαν είναι. Με αυτό το τεστ με τον ασύνταχτο τίτλο. Ότι ας πούμε δεν ξέρεις εσύ αν είσαι 23 χρ. γαϊδούρι και συνεχίζεις να βλέπεις ρώμα. Πρέπει να στο πει το facebook.

«Poso gomeniaris eisai?», έτσι greeklish μη μάθουμε να γράφουμε ανθρωπινά, όχι καλέ. 4 γνωστοί μου ήθελαν να μάθουν πόσο γκομενιάρηδες είναι. Και πάλι. Δεν ξέρεις εσύ ρε βλάκα μου; Πρέπει να σου πει το facebook; Δηλαδή ήμαρτον.

«ti ratsa skylou eisai?», ρε φίλε! Τι ράτσα σκύλου είσαι! Χωράνε σχόλια εδώ; Όχι δεν χωράνε. Προφανώς 4 γνωστοί μου διχάζονται σαν προσωπικότητες. Δεν χρειάζεται όμως αγαπητοί μου να κάνετε τεστ για να καταλάβετε ότι είστε ζώα! Το ίδιο συμπέρασμα βγαίνει και με το παρακάτω,

«Poso kammenos eisai». Πόσο να’ σαι που κάθεσαι και κάνεις τεστ; Πολύ προφανώς. Και πάλι. Ρωτήστε εμένα να σας πω, και τι ράτσα σκύλου είστε και πόσο καμένοι, και …

«Τι ήσουν στην προηγούμενη ζωή σου»! Εδώ θέλω να ελέγξω απαντήσεις, γιατί μου τέλειωσε ο σχολιασμός των τίτλων και θέλω ιδέες. «Stin proigumeni zoi sou latreves ta taksidia ke eixes girisei olon ton kosmo!!!». Αααχαχαχαχαχαχαχαχαχα. Δηλαδή τι ήσουνα τελικά; Μπορεί να ήσουν και κάποιο αποδημητικό πουλί. Δεν το διευκρινίζει.

Ο ίδιος είχε πάρει και το τεστ «when will you die?». Ε, όχι ρε φίλε. Δεν σχολιάζω εδώ. Τι να πω εδώ δηλαδή;

«Τι θα μπορούσες να σκοτώσεις;», 4 γνωστοί μου. Αν δεν βγάλει «όλους εσάς στο facebook που κάνετε tests», δεν είναι έγκυρο.

10! 10 καθυστερημένοι γνωστοί μου έχουν κάνει το τεστ «τι τύπου οδηγός είσαι;»!!!!

«Poios podosfairistis eisai», «Ποια diva κρύβεις μέσα σου;», 9 γνωστοί στο δεύτερο. Ειδικά στο δεύτερο είναι και ο γνωστός με το πόσο καμένος είσαι και το τι ήσουν στην προηγούμενη ζωή σου. Για να μάθει ποια diva κρύβει μέσα του. Ήταν η Madonna τελικά. Σε περίπτωση που την ψάχνουν να ειδοποιήσω εγώ τις αρχές ότι κρύβεται μέσα σ’ αυτόν.

And last but not least, «Πως θα είσται στα γεράματα?»! Όχι δεν έκανα λάθος! Πως θα ΕΙΣΤΑΙ στα γεράματα ρε πούστη μου! ΕΙΣΤΑΙ. Θα τρελαθώ. Όχι αγάπη μου δεν θα με τρελάνεις εσύ εμένα. Όχι, όχι, όχι.

Περιττό να πω ότι μέχρι να τελειώσω ό,τι γράφω, τα τεστ αυτά έχουν μπει στα older posts και έχουν κάνει άλλα, έτσι; Θέλω να κλάψω με τη βλακεία του κόσμου. Μετά να γελάσω. Και μετά να τους σκοτώσω δίχως οίκτο όπως ο comedian.

Και μετά να πάω να βρω αυτόν τον Zack Snyder να τον ρωτήσω πως κατάφερε να κάνει μια τόσο κακή ταινία να μου αρέσει τόσο πολύ.

Θέλω να κάνω και άλλο post κάποια στιγμή. Να σου πω για το «funny games». Και για το πως θα σκοτώσω κάποιον που μου το πρότεινε να το δω. Και για άλλες ταινίες που είδα όπως το «one day in europe», «waking life», «the darjeeling limited» και το «o brother, where art thou?». Αλλά δεν θα κάνω. Να σου το λέω τώρα. Δες τες όλες. Και το funny games. Μετά θα είσαι τόσο θυμωμένος που θα θέλεις να με δείρεις, αλλά δεν με ξέρεις οπότε είμαι καλυμμένη.

Φιλάκια!

Υ.Γ. Update: Κάθησα και το σκέφτηκα για το watchmen. Εντάξει ίσως να ψαχούλεψα λίγο το soundtrack του. Ίσως να το συζήτησα λίγο και με το νι. Μπορεί τελικά πέρα από απολαυστική να μην ήταν καθόλου κακή. Ίσα ίσα. Είδα επίσης το Låt den rätte komma in. Αυτός είναι έρωτας, όχι αστεία! Να την δεις!

Σάββατο, 21 Μαρτίου 2009

Τρομερές κουβέντες από άντρες

Προς απάντηση στην πρόκληση του master g:

«Δεν είμαι έτοιμος για σχέση»

«Δεν θα τα φτιάξω ποτέ μαζί σου»

«Δεν είμαι σίγουρος ότι την έχω ξεπεράσει»

«Ομορφούλα αυτή, ε; (σιωπή) Ομορφούλα αυτή λέω, ε;»

«Καλά με την πρώην μου το κάναμε φοβερά πάνω στο πλυντήριο»

«Πόσες φορές τέλειωσες;»

«Υπάρχουν κοπέλες που δεν ζηλεύουν και που δεν έχουν πρόβλημα να βγαίνει το αγόρι τους με άλλες»

«Οι δουλειές του σπιτιού είναι 10 φορές πιο εύκολες για εσάς τις γυναίκες»

«Έλα μωρέ τώρα έβαλες μια σκούπα και νομίζεις πως κάτι έκανες»

«Δεν είσαι και τόσο έξυπνη όσο νομίζεις»

«Ο πρώην σου είναι βλάκας»

«Η μαμά μου μαγειρεύει καλύτερα»

«Δεν μιλάω στο τηλέφωνο πάνω από μια φορά τη μέρα, το πολύ»

«Δεν βγαίνω double dates»

«Δεν γνωρίζω την κοπέλα μου στους φίλους μου»

«Είναι φίλη μου σου λέω!»

«Τίποτα, μια γνωστή μου ήταν»

«Καλά είμαι πάρα πολύ όμορφος τελικά. Τώρα καταλαβαίνω γιατί με θέλουν ΟΛΕΣ οι γυναίκες»

«Με την πρώην μου το κάναμε τουλάχιστον 3 ώρες»

«Αν δεν βγω με τους φίλους μου θα τους χάσω/ θα πεθάνω/ θα πάθω κολούμπρα/ θα καταστραφεί ο κόσμος»

«Πάω… (βάλε δημόσιο μέρος εδώ, τύπου κυλικείο σχολής) μόνος μου. Όχι, εσύ να μην έρθεις. Όχι, να μην έρθεις λέω»

«Το τηλέφωνο μου δεν είχε σήμα/ έκλεισε από μπαταρία/ το είχα ξεχάσει σπίτι»

«Είσαι πολύ ωραία, αλλά αν δεν είχες… να μωρέ, αυτές τις ελίτσες εδώ, αν ήταν πιο ωραία η μύτη σου, αν δεν ήταν στραβά τα πόδια σου…»

«Όχι είσαι πολύ όμορφη δεν χρειάζεται να βάλεις στήθος»

«Δεν είσαι η τυπική ωραία γκόμενα»

«Ωραία αυτή η φίλη σου. Ψήσου για κάννα τρίο»

«Ωραία αυτή η φίλη σου. Βυζάρες, ε;»

«Ωραία αυτή η φίλη σου. Κοίτα πόδια που έχει»

«Ωραία αυτή η φίλη σου. Τέλειο πρόσωπο»

«Ωραία αυτή, ε; Και που να την δεις γυμνή»

«Δεν ζηλεύω»

«Ποιος σου έστειλε μήνυμα/ ήταν στο τηλέφωνο/ είναι που μιλάς στο msn;»

Παρακαλώ συμπληρώστε όπως επιθυμείτε. :)

Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2009

Fizzy Μπάμπαλη


Καταρχάς είμαι πολύ περήφανη που το βρήκα (θα ανέβει πολύ σιγά και βασανιστικά όλο. Απορώ με αυτούς που ανεβάζουν ταινίες στο γιουτούμπι). Σε μια έξαρση ειτίλας, παιδικών, μανιάου και των λοιπών, των παιδικών μας χρόνων έψαξα και βρήκα ένα από τα πιο αγαπημένα μας παιδικά (εμού, του αδερφού μου και της ξαδέρφης μου, ’86, ’82 και ’83 αντίστοιχα).

Σήμερα καθώς τρώγαμε θυμήθηκα πραγματικά ντροπιαστικές στιγμές στην ιστορία της μουσικής μου παιδείας (την οποία φυσικά και ποτέ δεν είχα, μην τα ξαναλέμε). Θα μπορούσα να τα κρύψω βαθιά στο υποσυνείδητο μου ώστε να μην τα μάθαινε ποτέ κανείς, αλλά έχω χρέος να τα πώ, αφού τα θυμήθηκα.

Καθόμαστε που λές στο πικάντικο και από πάνω μου έχει μια τηλεόραση που παίζει μόνο βίδεο κλιπς. Εκείνη τη στιγμή είχε τη βίσση «μην ψάχνεις την αγάπη». Μου έρχεται φλασιά! Καταρχάς πριν συνεχίσω να πω ότι τα παλιά τραγούδια του καρβέλα μου αρέσουν και όχι μόνο αυτό, δεν ντρέπομαι κιόλας. Καλά πλέον μου αρέσουν όλα τα τραγούδια εκείνης της εποχής, γιατί έχουν πλάκα. Τέλος πάντων (ξανά). Που λές θυμήθηκα ότι ήμουν κάπου στο λύκειο (πολύ μεγάλη δηλαδή, τώρα το έψαξα, λογικά 2α λυκείου) και γυρίζω και λέω στον αδερφό μου με ενθουσιασμό: «Ρε συ, το τραίνο της Βίσση έχει ΓΑΜΑΤΗ μουσική!». Η πρώτη του απόκριση ήταν «καλά δεν είναι και η κάρμινα μπουράνα», αλλά μετά έφαγα πολύ δούλεμα. Την ίδια στιγμή ντράπηκα που το είπα, όχι τώρα που έχουν περάσει χρόνια, τώρα το θυμάμαι και γελάω. Και συνεχίζω. Ήμουν θαρρώ 1η γυμνασίου και η ξαδέρφη μου είχε αγοράσει το «κρυφό φιλί» του Χατζηγιάννη, πεντακόσιες δραχμές από το παζάρι της λούτσας. Βρισκόμουν λοιπόν στη σοφίτα του σπιτιού μου, όπου είχαμε περάσει τα περισσότερα καλοκαίρια μαζί και άκουγα το σιντί όσο η ξαδέρφη μου έκανε κακάκια. Ανεβαίνει τις σκάλες λοιπόν, και πριν προλάβει να τις ανέβει όλες λέω με τον ίδιο ενθουσιασμό (και λίγη συγκίνηση η αλήθεια είναι): «Μιλάμε αυτό το σιντί είναι η καλύτερη επένδυση σε σιντί που θα μπορούσες να είχες κάνει!!!».

Χαχαχαχαχαχαχα. Μα έριξα τέτοιο γέλιο, κόντεψε να μου βγει το σουφλέ από τη μύτη. Ακόμα πονάει η κοιλιά μου, τώρα που σου το γράφω και το βλέπω και γραπτό.

Μετά από λίγο έβαλε μπάμπαλη και μου λέει το νι: «η μπάμπαλη είναι αυτή;». Και απαντώ: «ναι, η μπάμπαλή είναι… η fizzy μπάμπαλη».

(αν δεν έχεις δει το ζόχαν δεν θα καταλάβεις το ΓΑΜΑΤΟ αστείο μου)

Απλώς δεν έχω σταματήσει να γελάω. Δεν ξέρω γιατί. Αλήθεια.