Δευτέρα, 25 Μαΐου 2009

Άλλα λέει η θεια μου, άλλα ακούν τ' αυτιά μου.

Λοιπόν σας είχα πει ότι το επόμενο μας θέμα θα είναι τα ελληνικά misheard lyrics. Σε περίπτωση που δεν ξέρετε τι είναι το misheard, το misheard είναι όταν ακούς ένα τραγούδι και σε ένα συγκεκριμένο στίχο καταλαβαίνεις κάτι άλλο από αυτό που ακούς. Δεν θα μακρηγορήσω. Θα περάσω κατευθείαν στη λίστα:

1. Πρώτο στη λίστα με διαφορά, καθώς οι περισσότεροι το ακούν λάθος είναι το… μην ακούσω καμιά μαλακία για τη «Ζωντανίνα»! Αν είναι δυνατόν, απορώ πως γίνεται κάποιος να άκουσε κάτι για κάποια ζωντανίνα στο «ένα το χελιδόνι»- Φοίβο Δεληβοριά με απογοητεύεις. Όχι, φυσικά και όχι. Πρώτο λοιπόν και με διαφορά είναι η «Γερακίνα». Ξέρω πραγματικά πάρα πολύ κόσμο ο οποίος στο ντρουμπουντρουμπουντου δεν άκουγε τα βραχιόλια της βροντούν, δηλαδή κάνουν θόρυβο, αλλά άκουγε τα βραχιόλια της Βροντού. Η Βροντού λοιπόν δεν έχει απασχολήσει τόσο κόσμο όσο η Ζωντανίνα, διότι σε αντίθεση με την πρώτη μπορεί να αποτελεί πραγματικό πρόσωπο. Ενώ θέλουν και η Ζωντανίνα πίνουν το αίμα τους, δεν βγάζει νόημα αγαπητοί μου αναγνώστες. Σας ευχαριστώ.

2. Και συνεχίζουμε χωρίς τόσο μεγάλη ανάλυση. Ο σχεδόν αδερφός μου είχε ρωτήσει τη δασκάλα του στο δημοτικό, ακούγοντας το τραγούδι «γιορτή στο τζάκι» όπου σε κάποιο σημείο λέει «τούφες χιόνι πέφτουνε στο παραθυράκι», ποιος είναι ο φεσχιόνης. Και γι’ αυτό παίρνει την 2η θέση.

3. Η κολλητή μου φίλη ερασνένα κομποστέλα, με την οποία είχαμε κάνει και τη μεγαλύτερη λίστα με αυτά τα τραγούδια, στο «αίμα, δάκρυα και ιδρώτας» εκεί που λέει «σκούπισα και τον ιδρώτα με στυπόχαρτο» (πραγματικά τι σκεφτόταν ο στιχουργός εκείνη την ώρα;) άκουγε «μες τη μπόχα του». Δεν είναι τόσο πετυχημένο όσο το επόμενο, αλλά θέλει μεγάλη φαντασία.

4. Μεγάλη φαντασία θέλει επίσης και το δικό μου παράκουσμα στο «αίμα, δάκρυα και ιδρώτας». Εκεί που λέει «και ο απόηχος μένει, γεια χαρά» εγώ άκουγα, και πραγματικά μέχρι και σε μεγάλη ηλικία δεν μπορούσα να βγάλω άκρη, «ω Αποηχοσμένη, γεια χαρά». Τελικά δεν υπάρχει τέτοιος χαρακτηρισμός προς κάποια γυναίκα, αλλά κρίμα γιατί τον βρίσκω πολύ εύηχο.

5. Στην πέμπτη θέση ένα ακόμη δικό μου, αλλά και πολλών άλλων νομίζω. Για την ακρίβεια διαισθάνομαι ότι με αυτό θα χτυπήσουμε τζακ ποτ, γιατί νομίζω ότι πολλοί ακόμα δεν ξέρουν τι λέει πραγματικά, και θα αποκαλυφθεί μια μεγάλη αλήθεια. Στο «έχω στενάχωρη καρδιά» της Ρένας Βλαχοπούλου, δεν λέει «σε γλέντια δεν χωρούνε» γιατί άλλωστε δεν βγάζει και νόημα. Λέει «σεκλέτια δεν χωρούνε». Όποιος το ήξερε να σηκώσει το χέρι.

6. Ένας φίλος μια φίλης στο «μη με τρυπάς σαν το τριαντάφυλλο» άκουγε «είμαι τυπάς σαν το τριαντάφυλλο». Απλό και αποτελεσματικό.

7. Άλλο δικό μου. «Πώς να γλυτώσει μάτια μου ο ένας απ’ τον άλλον, πως θες να αλλάξουμε… ουράνιο». Προφανώς το χημικό στοιχείο. Αστειεύομαι. Δεν ξέρω καν τι σκεφτόμουν.

8. Αααα. Τώρα που το θυμήθηκα. Λέει με βιολί- σαντουροβιόλι. Όχι σαν του Ροβιόλη. Κρίμα γιατί γενικά είχα πλάσει έναν ωραίο μύθο για το «ρεμπέτικο» (την ταινία) ότι ήταν αληθινή ιστορία, και ότι ο Ροβιόλης εννοείται ήταν κάποιο σημαίνον πρόσωπο.

9. Στο «σ’ αγαπώ σαν αμαρτία» του Μητροπάνου λέει «κόψε με αν θες στα τρία, στάλα αίμα δεν θα βγει». Σ’ αυτόν το σπλάτερ στίχο, εγώ άκουγα «κόψε με αν θες στα τρία, στ’ άλλα αίμα δεν θα βγει», δηλαδή μόνο αν τον κόψει στα τρία θα βγει αίμα. Αν τον κόψει στα τέσσερα για παράδειγμα, δεν θα βγει αίμα, και πάει λέγοντας.

10. Στο «Ρόζα» επίσης του Μητροπάνου λέει «φωνή εντόμου τώρα είναι η ζωή μου…». Άκουγα «φωνήεντο μου…». Ο Μητροπάνος έχει πολύ περίεργα τραγούδια τελικά.

11. Και τέλος- όχι ότι τέλειωσαν, είναι άπειρα, απλώς δεν τα θυμάμαι- η Φραγκοσυριανή. «Μία φούντωση μια φλόγα έχω μέσα στην καρδιά, λες και μάγια μου ‘χεις κάνει, φραγκοσύρια νυχτικά». Όταν ήμουν πολύ μικρή όμως, έτσι για να ξέρετε.

Δικό σας!

Σάββατο, 23 Μαΐου 2009

Παντού υπάρχει ένας μύθος











(No point for this Update, just to make some people jealous: Μπορεί να έχω να μεταφράσω 25 άρθρα σε 9 μέρες, αλλά τουλάχιστον το κάνω εδώ. Also η θάλασσα είναι κολυμπίσιμη. Ευχαριστώ.)

Λοιπόν όλοι έχουμε μεγαλώσει με κάποιους μύθους, σώστά; Χτες για παράδειγμα η ξαδέρφη μου μου είπε στο ταμείο του σκλαβενίτη όταν έβγαζα από το καλάθι όλα αυτά τα υγιεινά που θα με βοηθούσαν να ξεφορτωθώ την κυτταρίτιδα- κέικ σοκολάτας με επικάλυψη σοκολάτας, δύο σνίκερς, δημητριακά με μπισκότο και σοκολάτα- ότι όταν ήταν πιο μικρή της έλεγα ότι μένω αδύνατη επειδή τρώω μόνο φαστ φουντ. «Ήταν ένας μύθος με τον οποίο μεγάλωσα!» μου είπε και εγώ έσκασα στα γέλια γιατί μου φάνηκε πολύ αστεία φράση (εκείνης πάλι της φάνηκε πολύ ευφάνταστο που της είπα ότι «πρέπει να υποβιβάσω τα συναισθήματα μου για το νι», και είχε και το έλεγε όλη τη μέρα και εγώ ακόμα απορώ τι της άρεσε. Αλλά ποιος ξέρει; Όταν θα πεθάνω μπορεί να με εκδώσει και να γίνει πλούσια. Χα χα.). Της εξήγησα μετά ότι αυτή είναι μια θεωρία που πραγματικά είχε εδραιωθεί στο μυαλό μου, δεδομένου ότι τα φαστ φουντ έχουν μόνο μαλακίες μέσα επομένως ότι τρως το χέζεις. Άλλη θεωρία για το γιατί μένω τόσο αδύνατη είναι ότι τρώω και πίνω νερό ανάμεσα στις μπουκιές- πράγμα που μου λένε όλοι ότι δεν κάνει, αλλά δεν με νοιάζει, εγώ έτσι κάνω χρόνια τώρα με μεγάλη επιτυχία.

Παρακάτω λοιπόν μύθοι για μένα και για την αντίληψη του κόσμου- από εμένα:

1) Όταν γεννήθηκα τα μαλλιά μου ήταν κόκκινα. Έτσι θα πει η μαμά μου, η γιαγιά μου και μπορεί και άλλοι συγγενείς, ψάχνοντας πάντοτε μα πάντοτε να βρουν χρώμα μέσα στο δωμάτιο να παρομοιάσουν το πόσο κόκκινα ήταν, καταλήγοντας πάντοτε σε κάποιο εξωφρενικά κόκκινο. Μπορεί και φούξια. Ε, λοιπόν ξέρετε κάτι; Ας είναι καλά ο φωτογράφος του ΗΡΑ, τα μαλλιά μου όταν γεννήθηκα ήταν καστανά. Του κάστανου. Να να σαν αυτό (κάστανο μέσα στο δωμάτιο).

2) Ο παλιατζής- χωματάς- γουατέβερ που περνάει κάτω από το σπίτι μας και φωνάζει πάντα κάτι χαριτωμένο με χαρακτηριστική φωνή, δεν το φωνάζει εκείνη την ώρα. Αυτό ο μύθος μου καταστράφηκε μόλις προχτές που με πληροφόρησαν ότι είναι κασσέτα. Κάτι έσπασε μέσα μου.

3) Υπάρχει θεός. Διάβολος. Παράδεισος- Κόλαση, φαντάσματα. Ζώδια, τα μελούμενα του καφέ, της χαρτομαντείας. Κάποιοι τα πιστεύουν όλα αυτά μαζί. Και ακόμα δεν έχω καταλάβει πως γίνεται!

4) Όταν μεγαλώσω θα βγάλω βυζιά και θα γίνω γκόμενα. Αυτό το πίστευα στο δημοτικό, ότι θα γίνει στο γυμνασίο. Ε, σας πληροφορώ ότι 15 χρόνια μετά ακόμα δεν έχω βγάλει βυζιά.

5) Όταν μεγαλώσω εγώ ποτέ δεν θα μαλώνω με τον γκόμενο μου για μαλακίες. Επίσης δεν θα ζηλεύω και θα είμαι πολύ κουλ. Αυτό το πίστευα μέχρι και στο πρώτο έτος. Μετά γνώρισα τον πρώτο μου κανονικό γκόμενο και κατάλαβα.

6) «Εγώ δεν έχω κανένα ψυχολογικό πρόβλημα, αυτό που με απασχολεί είναι να αντιληφθώ, να κατανοήσω και να ερμηνεύσω τα προβλήματα των άλλων». Πρώτο έτος, πρώτο μάθημα της σχολής. Πέντε χρόνια μετά έχω τόσα ψυχολογικά προβλήματα που δεκάρα δεν δίνω για σας ρε.

7) «Αν δεν κάνεις γυμναστική ο κώλος σου δεν θα δείχνει έτσι για πάντα». «Άντε καλέ». Διάλογος του περσινού καλοκαιριού με εμένα και ένα φίλο του νι. Δυστυχώς μαλώσανε και δεν έχει καν την ευκαιρία να μου πει: «TOLD YA!». Ήρθε η αρχή του τέλους, δε πα να λέω ότι είμαι και 19.

8) Όταν μεγαλώσω θα σπουδάσω στη Θεσσαλονίκη, έλεγα στο δημοτικό- γυμνάσιο.

9) Όταν μεγαλώσω θα κάνω μεταπτυχιακό στο Παρίσι, έλεγα στο λύκειο- πρώτα έτη του παν/μιου.

10) Όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος γίνεται πιο μορφωμένος, πιο έξυπνος, πιο ώριμος. Αυτή τη στιγμή έχω ακριβώς το 20% των κουάλιτις αυτών σε σύγκριση με τα 18 μου.

11) Όταν θα περάσω στο πανεπιστήμιο θα έχω όλο τον καιρό του κόσμου να διαβάζω βιβλία και να πηγαίνω θέατρο. Να έχω διαβάσει 5 βιβλία στα 5 χρόνια που πέρασαν, ζήτημα είναι.

Συμπληρώστε όπως επιθυμείτε! Το επόμενο ποστ που θέλω να ετοιμάσω είναι ελληνικά misheard lyrics. Νομίζω θα βγάλουμε πολύ ψωμί. Καλό σουκού!

Κυριακή, 17 Μαΐου 2009

Το καλοκαίρι έφτασε- ζήτω το καλοκαίρι!

Καλά δεν είναι ότι πετάω και τη σκούφια μου για τον καύσωνα της Αθήνας, και ειδικά όταν συνειδητοποίησα ότι από εδώ και πέρα, σίγουρα δηλαδή για τον επόμενο χρόνο και ύστερα τέρμα τα καλοκαίρια στο νησί- όσο νησί μπορεί να θεωρηθεί η Κρήτη. Βέβαια κανείς δεν ξέρει τι μου επιφυλάσσει το μέλλον, αλλά προς το παρόν αυτά ξέρουμε με αυτά πορευόμαστε.

Δεν θέλω να πω κάτι συγκεκριμένο,
περισσότερο γράφω για να ξορκίσω το κλαούνισμα της προηγούμενης ανάρτησης. Θα μπορούσα να πω πολλά- εντελώς άσχετα με ότι με απασχολούσε πριν 2-3 μέρες- αλλά βαριέμαι και να σου πω και κάτι; Μάλλον και εσύ βαριέσαι να διαβάζεις.

Οπότε θα σου πω το αγαπημένο μου παιδικό ανέκδοτο και το πρώτο νομίζω που έμαθα. Κάτι παρόμοιο λέει η μία γουάλας στον βίνσεντ βέγκα.

Δύο ντομάτες θέλουν να περάσουν το δρόμο. Η μία ντομάτα ήθελε να περάσει το δρόμο, αλλά η άλλη ντομάτα προσπαθούσε να τη σταματήσει γιατί περνούσαν πολλά αυτοκίνητα. Αλλά η ντομάτα ήθελε να περάσει το δρόμο και δεν άκουγε τίποτα. Περνάει λοιπόν και την πατάει ένα αμάξι. Οπότε πάει και η άλλη ντομάτα από πάνω της και της λέει "Είδες τώρα; Έγινες κέτσαπ!"

Δεν ξέρω που το έβρισκα το αστείο και πέθαινα στα γέλια κάθε φορά. Νομίζω ήταν
απλώς ένα inside joke με τον αδερφό μου, όπως το παρακάτω: "Ήταν ο πέστο και ο ξαναπέστο, και ο πέστο ανέβηκε σ' ένα δέντρο, ποιος έμεινε από κάτω;" Και εγώ μετά από 25 φορές που με είχε ρωτήσει: "Ο Φασούλας!". Δεν ξέρω γιατί μας φάνηκε τόσο ευφάνταστο, αλλά παίζει να το λέμε μέχρι σήμερα.

Α, κάτσε να σας βάλω και τίποτα φωτογραφίες: (αύριο πιο πολλές τώρα βαριέμαι) :)



Δευτέρα, 4 Μαΐου 2009

Όσα μου δίδαξε η ζωή

Είχα ετοιμάσει ένα άλλο ποστ με θέμα τα κερατώματα, αλλά ήταν ολίγον τι καταθλιπτικό, άσε που δεν ήθελα να μου λένε πάλι ότι αν μάθω να παίρνω καλές πίπες δεν θα κερατώσει ποτέ κανείς. Γι’ αυτό θα σας γράψω όσα θυμάμαι να μου δίδαξε η ζωή, με πρώτο και καλύτερο το χθεσινό μάθημα. (και να συμπληρώσω ότι αυτό το κείμενο το έγραψα το Σάββατο και ότι αν και περιέχει διδαχτικό ύφος, ουδεμία σχέση έχει με το κείμενο του μαστρό τζι)

1)Ποτέ μην αφήνεις για τελευταία στιγμή το τηλεφώνημα σου με την αισθητικό. Στο τέλος θα καταλήξεις η μέρα που υπολόγιζες για αποτρίχωση να είναι πρωτομαγιά, θα αναγκαστείς να κάνεις χαλάουα και ο φίλος σου εκτός του ότι θα την δοκιμάσει- δεν θα δοκιμάσει να κάνει, θα δοκιμάσει να φάει!- στο τέλος θα σε βοηθήσει κιόλας στη διαδικασία.

2)Όταν ζεσταίνεσαι πάρα πολύ με το πάπλωμα, μην ανέχεσαι να ιδρώνεις και να ξεϊδρώνεις κάτω από αυτό κατά τη διάρκεια της νύχτας. Το πρωί θα ξυπνήσεις με συνάχι και κρύωμα.

3)Όταν σκέφτεσαι ότι όλα θα πάνε καλά, ποτέ δεν πάνε. Όταν κινδυνολογείς την σκαπουλάρεις και από στις πιο δύσκολες καταστάσεις.

4)Όταν έχεις ανάγκη να κάνεις φίλους, ξαφνικά γίνεσαι το πιο αντιπαθητικό άτομο στον κόσμο και όλοι σε αποφεύγουν. Όταν θέλεις την ησυχία σου, όλοι σου φορτώνονται.

5)Τίποτα δεν είναι πιο χρήσιμο σε ένα κορίτσι από ένα μεγάλο αδερφό. Σοβαρά αν το πρώτο μου παιδί- αν κάνω ποτέ- είναι κορίτσι…. Προς τα πού πάνε για τον Καιάδα παρακαλώ;

6)Όσοι δεν είχαν ποτέ τους κατοικίδια ζώα, όσο φιλόζωοι και να δηλώνουν, τα σιχαίνονται (εννοώντας δεν θα τα αφήσουν να κάτσουν πάνω από το φαγητό τους, να κοιμηθούν στο κρεβάτι τους κ.τ.λ.).

7)Όσο στενά συνδεδεμένος και να είσαι με κάποιον, αν δεν είναι η μάνα σου, θα μετρήσει το συμφέρον του πρώτα παρά το δικό σου.

8)Όσο lame και αν είναι αυτό, η αγάπη βρίσκεται στα πιο απίθανα μέρη (αν και σκέφτομαι πολύ συχνά ότι καλύτερα να την αναζητάς στα πιο πιθανά, για να έχεις το κεφάλι σου ήσυχο).

9)Με το facebook τελικά γάμησαν πολλοί (δεν συμπεριλαμβάνομαι σε αυτούς, έτσι για να εξηγούμαστε).

Συμπληρώστε τις δικές σας αλήθειες ζωής ή ό, τι άλλο έχετε ευχαρίστηση.

Ήθελα να το παίξω μαγκιά και να σας πω ότι θα σας απαντήσω σε 10 μέρες, διότι αύριο με το καλό ελπίζω να φύγω ταξίδι και να μην: πέσει το αεροπλάνο όπως είδε στον ύπνο του ένας γνωστός μου- που δεν ήξερε για το ταξίδι μου- κολλήσω γρίπη χοίρων και δεν γυρίσω ποτέ, πεθάνω από τις απανωτές κρίσεις πανικού...

...Αλλά! Μάλλον θα πάρω λαπιτόπι στο ταξίδι μαζί μου... Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην εξαδέλφη D. που δέχεται να ανταλλάξει το κανονικό μου λαπιτόπι με τη δική της την ψείρα! <3