Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2009

Lovage

H Flons δεν ενθουσιάζεται συχνά με μουσική. Δηλαδή το έχει ξαναπει, το πιστεύετε δεν το πιστεύετε δεν γουστάρει τη μουσική. Είναι ταινιόφιλη. Και όπως δεν ανέχεται αυτόν που βλέπει καμιά ταινία που και που και ξέρει και δυο ηθοποιούς να λέει ότι είναι σινεφίλ, έτσι και αυτή δεν είναι μουσικόφιλη επειδή ακούει ξέρω γω δυο τρία τραγούδια και ξέρει 5-6 τραγουδιστές και συγκροτήματα. Αυτό είναι πολύ κακό να το κάνετε.
Όπως λέει και η κωλόγρια : ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ!

Σήμερα η Flons λοιπόν έπεσε πάνω στο "to catch a thief" στο facebook. Και ερωτεύτηκε. Και μετά κάθησε και άκουσε όλα τα τραγούδια του "Music to Make Love to Your Old Lady By" και αργότερα έμαθε ότι αυτό είναι ένα project του Μike Patton μαζί με κάτι άλλα καλά παιδιά που δεν τα ξέρει. Ούτε τον Mike Patton θα ήξερε δηλαδή αν δεν υπήρχε αυτός που πόσταρε το τραγούδι.

http://en.wikipedia.org/wiki/Music_to_Make_Love_to_Your_Old_Lady_By

Βάλτε στο γιουτούμπι να ακούσετε όλο το δίσκο. Απλά έχω να ακούσω πάρα πολύ καιρό κάτι τόσο όμορφο.

Α. Θα πω και αυτό, και ελπίζω να μην θεωρήσετε ότι υποβαθμίζω τη μουσική ποιότητα των κομματιών. Αλλά κυρία μου θέλεις να χορέψεις στριπ τιζ; Διάλεξε όποιο τραγούδι θέλεις. Όποιο όμως. Ένας πολύ σημαντικός δίσκος κατά τη γνώμη μου.

Σας ευχαριστώ που με ακούσατε. Απολαύστε.





Σάββατο, 20 Ιουνίου 2009

Οι πουτάνες και οι τρελές έχουν τις τύχες τις καλές

Τις τελευταίες δύο βδομάδες έχω δει άπειρα chick flicks τα οποία έχω ξαναδεί φυσικά άπειρες φορές και δεν χορταίνω να τα βλέπω , διότι είμαι γυναίκα and that is what women do. Θα προλάβω αυτές που θέλουν να μου το παίξουν οπαδοί των θρίλερ και της περιπέτειας και θα πω ότι ας το κρατήσουν για τον εαυτό τους, διότι τίποτα μα τίποτε δεν συγκρίνεται με ένα καλό chick flick.

Έβλεπα τώρα λοιπόν το «27 Dresses», μια όχι και τόσο καλή ταινία εδώ που τα λέμε, αλλά οκ. Και μου ήρθε η φαεινή ιδέα! Όλες αυτές οι γκόμενες αυτών των ταινιών είναι οι περισσότερες ή πουτάνες ή τρελές. Δηλαδή δεν είναι καμιά σούπερ ουάο γκόμενα, που θα ταυτιστείς μαζί τους και θα πεις «ναι, οκ, μακάρι να ήμουν και εγώ σαν και αυτή». Παρόλ
αυτά they get the man finally.

Οι πουτάνες
1.
Η Julia Roberts στο Notting Hill. Μιλάμε για το καραπουταναριό. Την ελεεινή, την εκμεταλλεύτρια. Που στο τέλος, εμ βέβαια, αφού πρώτα είδε και απόειδε, είπε να δώσει λίγη χαρά σ’ αυτόν τον καημένο τον Αγγλούλη.
2. Η Ingrid Bergman στο Casablanca. Εντάξει όσοι έχουν δει την ταινία, καταλαβαίνουν. Αλλά ήρθε ο άντρας ο σωστός, ο πρόστυχος ο Boggie και απέδωσε δικαιοσύνη. Να κάτσει με τον ήρωα της, έτσι μπράβο, που σίγουρα ήταν και μικροτσούτσουνος.
3. Το indecent proposal είναι chick flick; Πρέπει να επισημάνω πόσο πουταναριό ήταν εκεί η Demi Moore;
4. Η γνωστή σε όλους μας Sabrina- όχι τσαχπίνα, λαλαλα. Πρώτα από την Audrey Hepburn μετά από την Julia Ormond. Τον ένα αδερφό θέλει στην αρχή, μετά της καλαρέσει ο άλλος. Έχε χάρη που παρουσιάζεται νόστιμο. Αλλά θα μπορούσε να ήταν και τραγικό.
5. The talking chin, Reese Witherspoon, στο sweet home Alabama. Καλέ τον παρατάει στην εκκλησιά τον άλλο, για να πάει με τον πρώην που σε όλη την ταινία φυσικά μισιούνται. Αχ, αυτό το μίσος που τους βγαίνει μετά σε έρωτα, ποτέ δεν το έχω πάθει η ρουφιάνα.
6. Η j.Lo στο The wedding planner. Μαρή παντρεύεται ο άνθρωπος. Δεν
ντρέπεσαι λιγουλάκι;
7. Sarah Jessica Parker at the family stone.
Dudes, γιατί ερωτεύεστε τον αδερφό του γκόμενου σας; Να γιατί πρέπει να γνωρίζεις από πριν το σόι.
8. Η
Uma Therman στο accidental husband. Χρειάζεται να πω; Same old story. Δεν της κάνει ο αραβωνιάρης της. Θέλει έναν κάποιο πιο brutal.

Οι τρελές
1. Πρώτη και καλύτερη η Amelie. Φίλε η γκόμενα είναι κούκου! Και μιλάμε για μία από τις αγαπημένες μου ταινίες, right? Η μόνη δικαιολογία της ταινίας είναι ότι βρίσκει έναν εξίσου τρελό να ζευγαρώσει.
2. Η Sandra Bullock στο while you were sleeping. H stalkερια η ίδια. Έξω από εδώ και μακριά.
3. Η Meg Ryan στο addicted to love. Συγχωρείται επίσης όπως η amelie, γιατί βρίσκει έναν εξίσου παρανοϊκό.
4. Οκ, πρόκειται για τις αγαπημένες μου ταινίες, αλλά η Julie Deply στα before sunrise, before sunset είναι νευρωτική η κοπέλα. Όταν δε πατάει τα 30, πάει το χάνει για τα καλά.
5. Πάλι η Audrey Hepburn, ίσως επειδή είναι η αγαπημένη μου και έχω δει σχεδόν όλες της τις ταινίες, στο love in the afternoon. Τον φλομώνει στο ψέμα η τρελοκαμπέρο, αλλά μετά τον κατάφερε τον γερομπισμπίκη.

Οι πουτάνες και οι τρελές
1. Η Meg Ryan στο Sleepless in Seattle. Άλλη τρελή από εκεί. Παρατάει τον αραβωνιάρη στα κρύα του λουτρού για να πάει να συναντήσει στον πύργο τον άλλο, που δεν είναι και σίγουρο ότι θα πάει. Αφού τον είχε stalkάρει πρώτα, για να δει αν είναι και εμφανίσιμο γκομενάκι. Αλλιώς τι νομίζεις, θα άφηνε τον αραβωνιάρη έτσι;
2. Οκ, άλλη μια μεγαλειώδη ταινιάρα και η αγαπημένη μου μακράν, πολύ μακράν. Αλλά η Audrey Hepburn στο Breakfast at Tiffany’s είναι τρελή, αναμφισβήτητα, με αμέτρητα issues και επίσης είναι και πουτανί. Άλλη εκμεταλλεύτρια από εκεί. Όταν δεν της κάθισε ο Βραζιλιάνος… Τς τς.

Συμπληρώσατε όπως επιθυμάτε.


Update!!! Δεν είναι chick flicks... είναι κάτι χειρότερο. Είναι animations. ή παιδικές ταινίες Με αυτά μεγαλώνουμε τα κοριτσάκια μας. Και έχουμε και λέμε.

  1. Ποκαχόντας.
  2. Εσμεράλντα. Έλα τώρα που δεν έκανες τα γλυκά μάτια στον καημένο τον κουασιμόδο.
  3. Η κωλο- μαγεμένη- έτσι την αποκαλεί ο αδερφός μου επειδή σε μια σκηνή είχε κατσαρίδες. Η ταινία λέγεται "enchanted".

Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2009

That is the shit I eat

(τελικά απέκτησα έμπνευση)

Στο γλίτσα που σου την πέφτει: (if a had a penny for everytime that shit happens)

Όχι, δεν μπορώ να σε ψυχολογήσω. I’m a psychologist, not a psychic!

Στους θείους:

Όχι, δεν θα ανοίξω ιατρείο. Ούτε μπορώ να συνταγογραφήσω- οκ, αυτό έχει εξαιρέσεις.

Στους γνωστούς των γονιών σου:

Καταλαβαίνω ότι προσπαθείτε να μου δώσετε κουράγιο όταν μου λέτε «ουου, έχεις πολλή δουλειά» και εννοείται εσάς και τους γύρω σας. Αλλά ξέρω ότι δεν πρόκειται να με επισκεπτόσασταν από μόνοι σας.

Στους συμφοιτητές:

1) Όχι παιδιά, η σχολή μας δεν είναι δύσκολη. But keep up the good work. Άμα το λέτε πολύ, θα αρχίσουν να μας πιστεύουν.

2) Σταμάτα να το παίζεις Μπαμπινιώτης και να προσπαθείς να εντυπωσιάσεις το αμφιθέατρο. Σταμάτα επίσης να μιλάς για πράγματα που δεν ξέρεις. Σταμάτα να μιλάς, απλά για να μιλάς, λες βλακείες και εκτίθεσαι. Και ο καθηγητής δεν θα σε θυμάται καλύτερα αν μιλάς όλη την ώρα, άντε το πολύ πολύ να σε θυμάται σαν τον βλάκα/ την ηλίθια. Δες εμένα. Μιλάω, αλλά σπανίως λέω βλακείες. Δεν ξέρω πως το καταφέρνω αλήθεια. Its a gift.

3) Δεν ξέρω αν κάνω λάθος, αλλά νιώθω ότι ενώ εσύ είσαι ο ηλίθιος/ ηλίθια, με αντιμετωπίζεις κάπως αφ’ υψηλού. Don’t.

4) Δεν είσαι ψυχολόγος ακόμη. Δεν είσαι καν στο δρόμο. Είσαι στη σκέψη ότι κάποτε, ίσως, μπορεί, να γίνεις ψυχολόγος. Μπορεί και όχι όμως. *

Στους καθηγητές:

1) Δεν το πιστεύω ότι δεν έχεις αντιγράψει ποτέ, επομένως σταμάτα να το λες, γιατί δεν πρόκειται να με πείσεις.

2) Το ξέρω ότι είσαι 30κάτι και διδάσκεις- έστω και ως 407- και μπράβο σου. Αν αρχίσεις και το πιστεύεις και εσύ ότι μπράβο σου, ίσως σταματήσεις να είσαι τόσο κομπλεξική. Ευχαριστώ για το 8 ωστόσο. Να ξέρεις πως αντέγραψα τα ΠΑΝΤΑ.

3) Οκ, το διάβασμα στην ψυχολογία δεν τελειώνει ποτέ. Για πες μου ένα που όντως δεν το τέλειωσε κάποια στιγμή.

4) Ναι, υπάρχει ιστριονική διαταραχή της προσωπικότητας. Θα έπρεπε να την έχετε έστω ακουστά.

5) Όχι, δεν το δέχομαι να μου κάνεις υποδείξεις όταν διδάσκεις αγγλικά. Δεν έχεις σπουδάσει ψυχολογία, οπότε μην προσπαθείς να το παίξεις κάτι που δεν είσαι. Stay to the terminology and let psychology for those who know.

6) Those who can, do. Those who can’t do, teach. Those who can’t teach, teach gym. Για εσάς κύριε πρόεδρε.

7) Δεν με νοιάζει ο σκύλος σου, ούτε με νοιάζει τι πιστεύεις για τον εαυτό σου, ούτε τίποτα. Με νοιάζει που έχεις ξεχάσει να πεθάνεις και παραμένεις κομπλεξική.

8) Όχι, δεν είχα οιδιπόδειο που ήθελα να κοιμάμαι με τη μαμά μου ως τα 11. Ούτε καν ψυχολογικό πρόβλημα, απλώς έβλεπα θρίλερ και φοβόμουν τον διάβολο και κανείς δεν βρέθηκε να μου πει ότι αυτές οι μαλακίες δεν υπάρχουν. Θα είχα γλυτώσει πολλή ταλαιπωρία αν οι γονείς μου ήταν άθεοι.

* Δεν είμαι ούτε εγώ ψυχολόγος ακόμα. Απλώς τον Ιούλιο θα ορκιστώ στη σχολή. Ακόμα και αν πάρω 40 μεταπτυχιακά δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα γίνω. Η επιστήμη μου δεν είναι τόσο χάλια, όσο λέω στον κόσμο. Για την ακρίβεια καμιά φορά την αγαπώ κιόλας. Αλλά το πιστεύω ότι για να βοηθηθείς από την ψυχολογία πρέπει να είσαι χαζός ή με μηδαμινό εγωισμό.

Δεν θα σε βοηθήσω, γιατί δεν ξέρω καλά καλά ούτε εμένα τι μου γίνεται. Καλύτερα να ερχόσουν στα 18 μου, τότε μπορούσα να σε βοηθήσω καλύτερα. Επίσης, αν δεν σε ξέρω και πολύ καλά με κουράζεις αν μου μιλάς για 4η μέρα συνεχόμενη για τον γκόμενο σου που σε παράτησε. Αρχίζω και σκέφτομαι, 45’x30 ευρώ το λιγότερο... πόσα θα είχα βγάλει η ρουφιάνα μέχρι τώρα. Μήπως είμαι τελικά ψυχολόγος και δεν το έχω πάρει χαμπάρι;

;p

Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2009

Αθάνατη ελληνική τβ.

Άμα με διαβάζεις ξέρεις ότι το Ρέθυμνο γενικώς ούτε να το χέσω. Αλλά το καλοκαίρι δεν το αλλάζω με τίποτα. Και τώρα είναι καλοκαίρι και θα πρέπει τον Σεπτέμβρη να αποχαιρετίσω την πόλη που με φιλοξενεί τα τελευταία 5 χρόνια, στα καλύτερα της. Γιατί μέχρι και αρχές Νοεμβρίου έτσι είναι το Ρέθυμνο. Πανέμορφο. Χαίρεσαι να το περπατάς... Ή τέλος πάντων με έπιασε η νοσταλγία και το γεγονός ότι τις τελευταίες μέρες περνώ καλά εδώ.

Το θέμα με τον ύπνο δεν κράτησε πολύ, πλέον κοιμάμαι το οκταωράκι μου... Τώρα μου κόλλησε το άλλο. Άρχισα πάλι να βλέπω λίγο τηλεόραση. Τελικά είναι πολύ σημαντικό το που θα βάζεις την τηλεόραση σου στο σπίτι. Τις τελευταίες μέρες περνάω αρκετές ώρες στο σπίτι της φίλης μου που έχει την τηλεόραση της σε αρκετά κόζι σημείο. Εμείς την έχουμε μες τη μέση σαν τον βόλακα. Είδα λοιπόν πολλές ελληνικές σειρές. Π.χ. είδα "λατρεμένοι μου γείτονες". Οκ, δεν ήταν αστείο ούτε για να κοροιδεύεις, αλλά φίλε εκεί ήταν μια φοιτήτρια έγκυος και προσπαθούσε να πείσει τον γκόμενο της επίσης νεαρός να το κρατήσουν. Το παλικάρι έχοντας σώας τα φρένας δεν ήθελε, μέχρι που τον έπεισε ένας φιλόσοφος από την ινδία. Ποιος τα σκέφτεται αυτά; Και μετά κάθομαι και λέω για το λιτσα.com. Όχι, οκ. Αγαπώ να μισώ το λίτσα.com.

Α, είδα και καλλιστεία! Αμέ, αμέ. Καλά μπορεί να μου εξηγήσει κάποιος γιατί οι κώλοι των φιναλίστ είναι έτσι; Τόσα χρόνια κάνω αμάν και πως να πω, α, κοίτα τι ωραίος κώλος. Οκ, φαίνεται να μην έχουν κυτταρίτιδα, αλλά είναι πιο χλαπάτσα και από τη βιοχλαπάτσα. Από την άλλη στα playmate δεν χορταίνεις να χαζεύεις ζηλευτούς κώλους. WTF? Ας μην συζητήσω καλύτερα για την "ομορφιά". Μόνο δυο- τρεις ήταν ωραίες. Και όχι ωραίες, Andriana-Lima-ωραίες. Ωραίες, κορίτσι-της-διπλανής-πόρτας-ωραίες. Οκ, εξαιρείται το ύψος. Που τι να το κάνεις κιόλας, που όλοι οι άντρες είναι Πυγμαίοι πλέον; Η Νταιάνα Ιγροπούλου ήταν σαν κλαμμένο αιδοίο, αλλά να σου πω και κάτι; Καλά να πάθει. Τι την ήθελες την πλαστική στο βυζί παιδί μου; Εντελώς αφύσικο thing. Την έχω δει εν τω μεταξύ φέις του φέις αυτήν, έχει περάσει κολλητά δίπλα μου στο δρόμο. Πολύ ωραία κοπελίτσα, αν και όταν την είδα είχε τα κλασσικά σπυριά της εφηβείας- πέρσι αυτό τώρα.

Α, είδα και λίγο "κάτι ψήνεται" σήμερα. Πλάκα είχε, αν εξαιρέσεις ότι αυτοί που συμμετέχουν μου φάνηκαν λίγο χαζούληδες. Αλλά μπορεί να είναι και το τρακ της τηλεόρασης.

Αυτά... Δεν έχω έμπνευση να σας γράψω κάτιτις αστείο..