Παρασκευή, 23 Απριλίου 2010

Η κυρία Στέλλα

Πριν 2 μήνες περνούσα πυρετωδώς μία ακόμα φάση αναζήτησης διαμερίσματος- πριν το ξεπεράσω και αποφασίσω ότι "καλάααα είναι μωρέ και εδώ". Είδα λοιπόν αρκετά διαμερίσματα. Σχεδόν όλα μάπα και αρκετά ακριβά για το πόσο μάπα ήταν. Μέσα σ' αυτά ήταν και μια γκαρσονιέρα-δώμα, κάπου στου Ζωγράφου- Γουδί έλεγε η αγγελία. 

Είχα πάρει τηλέφωνο πρώτα και το σηκώνει μια γιαγιά. Με ενημερώνει ότι ακόμα ο νοικάρης της είναι μέσα και ότι δεν μπορώ να το δω. Μα, μια ματιά θα ρίξω, αποκρίνομαι. "Όχι, δεν γίνεται να το δεις, είναι βρώμικο, θα σε πάρω τηλέφωνο όταν φύγει, να το καθαρίσω πρώτα, είναι πολύ ωραίο διαμέρισμα, έχει λιόθερμο, έχει την ησυχία του, είναι κουκλίστικο". Αν ήξερα πόσες φορές θα τα ακούσω τα παραπάνω λόγια...

Της εξηγώ ότι θα μείνω με τον φίλο μου, ο οποίος θα πάει φαντάρος το φθινόπωρο. Η αγγελία έλεγε 280 ευρώ και μου είπε πως θα μου το αφήσει 250. Δεν ξέρω γιατί, αλλά κάπου εκεί έπρεπε να αρχίζω να ψυλλιάζομαι για την ψυχική υγεία της γιαγιάς. 

Περνάνε κάποιες βδομάδες και με παίρνει η γιαγιά τηλέφωνο να πάω να το δω. Εκείνη τη μέρα περίμενα την κολλητή μου που θα τη φιλοξενούσα όλη τη βδομάδα γιατί έπιανε δουλειά στην αθήνα, ενώ είναι από τρίκαλα. Πάω λοιπόν το βράδυ, και ήδη από τη διαδρομή που έκανα αντιλήφθηκα ότι είναι αρκετά πιο μακριά απ' όσο το υπολόγιζα και ότι δεν μου κάνει. Αλλά πάω. Ανεβαίνω λοιπόν, ο προηγούμενος νοικάρης ήταν ακόμα μέσα, ένας ομορφούλης Ισπανός... όπου αργότερα, όταν κατεβήκαμε στο σπίτι της γιαγιάς- γιατί έμενε ακριβώς από κάτω- φρόντισε να με ενημερώσει μέχρι και τι βρακί φοράει. Μέσα στα πρώτα λεπτά της γνωριμίας μας έμαθα από τη γιαγιά ότι είχε έρθει στους ολυμπιακούς και του άρεσε, έκανε μαθήματα και κρεβάτωνε τις πιτσιρίκες, ότι είχε μια κοπέλα, μια ωραία ψηλή, μου είπε και όνομα, μα νομίζω ότι μου είπε και που δουλεύει. Έπρεπε να τα είχα καταλάβει όλα, αλλά όχι.

Τέλος πάντων της εξηγώ ότι εμένα το σπίτι δεν μου κάνει, αλλά έρχεται η κολλητή μου, το και το. Όντως στις 2 μέρες την παίρνω τηλέφωνο μετά από παρότρυνση της κολλητής μου, για να πάει να το δει. Κάπου εδώ να σημειώσω ότι με έβαλε να πω στην κολλητή μου 270 και όχι 250. Ενώ εμένα κανονικά, είπαμε με συμπάθησε, θα μου το άφηνε 250. Λοιπόν την επόμενη την παίρνει η κολλητή μου και της λέει ότι δεν προλαβαίνει να πάει να το δει και ότι θα την πάρει όποτε μπορεί. Την μεθεπόμενη με παίρνει η κ. Στέλλα πλέον- είχα μάθει το όνομα της- να μου γκρινιάξει γιατί δεν πήγε η φίλη μου να δει το σπίτι, ενώ της είπε ότι θα πάει. Της εξήγησα ότι της είπε ότι της είπε ότι θα την πάρει τηλέφωνο και ότι δεν της είπε ότι θα πάει. Ακόμα και τότε έπρεπε να τα είχα καταλάβει όλα. Αλλά όχι.

Το σ/κ πήγε η κολλητή μου να το δει, και της άρεσε. Με παίρνει λοιπόν τηλέφωνο και μου λέει μήπως μπορώ να πάρω τη γιαγιά να την παρακαλέσω να ρίξει την τιμή. Είμαι τόσο καλή φίλη που πήρα. Η γιαγιά ανένδοτη. Αλλά εμένα εκεί, στη συμπάθεια "τα πήρες τα τυροπιτάκια που σου έστειλα; τα έφαγες;". Α. Επίσης να σας πω πως σε όλα τα τηλεφωνήματα μας η γιαγιά μου έλεγε πόσο καλό είναι το σπίτι, έχει λιόθερμο, έχει ησυχία, και όλα τα προσωπικά του ισπανού. 

Να μην σας τα πολυλέω η φίλη μου είπε οκ για το σπίτι και είχε τη φαεινή ιδέα χωρίς να έχει δώσει καν τα νοίκια να πάει να μείνει εκεί με τον φίλο της, δίνοντας στη γιαγιά 50 ευρώ. Μαλακία της φίλης μου μεν, εγώ τι φταίω δε. Με παίρνει η γιαγιά τηλέφωνο. Τότε πια τα είχα καταλάβει όλα, αλλά δεν μπορούσα να κάνω και τίποτα. Ξανά μανά. Το σπίτι. Το λιόθερμο. Ο ισπανός. Προστέθηκαν στην ιστορία τα εξής "είχε έρθει ένας αστυνομικός, αλλά εγώ τον έδιωξα γιατί προτίμησα τη φίλη σου" και "θα το νοικιάσει το σπίτι η φίλη σου;". Επειδή δεν είχε πάρει τα λεφτά της δεν μπορούσε να καταλάβει ότι "ναι, θα το νοικιάσει, αλλά αυτή τη στιγμή δεν έχει σηκώσει τα λεφτά". Μαλακία της φίλης μου, αλλά δουλειά της φίλης μου κιόλας να τα τραβάει.

Την επόμενη βδομάδα θα με πήρε κάμποσες φορές. Η φίλη σου. Το αγόρι της. Ο ισπανός. Τα λεφτά. Ο αστυνομικός. Το λιόθερμο. Πάντοτε προσπαθούσα να είμαι ευγενική. 

Αφού λοιπόν ξεπεράσαμε όλα τα τυπικά, πάω μια μέρα να κοιμηθώ στη φίλη μου. Φεύγει η φίλη μου για τη δουλειά και κάποια στιγμή χτυπάει το κουδούνι. Ήταν η γιαγιά. "Αα, καλά κατάλαβα ότι είναι κάποιος εδώ". "Να έρθεις μετά κάτω να μιλήσουμε". Είμαι ηλίθια και πήγα. Και με άρχισε. Η φίλη σου. Ο ισπανός. Το λιόθερμο.  Ο φίλος της. Να με ενημερώνει για το ποιος έρχεται στο σπίτι. Ο άντρας της. Η κατοχή. Μου δωροδόκησε μάλιστα με ένα κουτί φερέρο ροσέ τα οποία μου επισήμανε να μην τα αφήσω πάνω, αλλά να τα πάρω σπίτι μου. Της είπα ότι δεν τρώω γλυκά (ψέματα καλέ), το δέχτηκε με τα χίλια ζόρια και κάποια στιγμή κατάφερα να φύγω, αφού πρώτα προσπάθησα να την ενημερώσω ότι η φίλη μου έχει αρκετές φίλες και δεν γίνεται να της λέει κάθε φορά ποιος θα έρχεται. Έλεος- αυτό δεν της το είπα.

Έκτοτε δεν με ξαναπήρε. Γιατί έπαιρνε τη φίλη μου, όχι τίποτα άλλο. Ώσπου η φίλη μου έφερε ξανά τον φίλο της που σπουδάζει αλλού και μείνανε μια βδομάδα. Πρώτη μέρα που είχα βγει από την κλινική, με παίρνει ξανά τηλέφωνο και εγώ το ζώον δεν είχα αποθηκεύσει ακόμη τον αριθμό της. Τώρα το έχω αποθηκεύσει πια ως "μην το σηκώσεις", αλλά τότε όχι ακόμα. Και αρχίζει να κλαψουρίζει και να μου λέει για το σπίτι, τη φίλη μου, τον φίλο της, το νερό που της τρώνε από το λιόθερμο, ότι άλλα είχε κανονίσει, ότι πριν το νοίκιαζε στον ισπανό 310 και τώρα στη φίλη μου το δίνει 270 και είναι λίγα αν είναι να μένουν δυο άτομα και ότι θα τη διώξει. Εγώ ακόμα δεν είχα συνέλθει από την νάρκωση της επέμβασης, της λέω κάντε ότι θέλετε και δεν ξαναμίλησα. Κάποια στιγμή μου λέει γεια, αφού τα είπε και ξαλάφρωσε και το έκλεισε.

Έκτοτε δεν με έχει ξαναπάρει τηλέφωνο. Και το ξέρω ότι δεν έχει καμιά σπουδαία κορύφωση η ιστορία, γιατί αφού λιβάνισε ακόμα μια φορά τη φίλη μου και την έκανε να βάλει τα κλάματα από τα νεύρα της, η κυρία Στέλλα δεν μας ξαναενόχλησε. ΑΚΟΜΑ. 

26 σχόλια:

kathysteras είπε...

Περίεργο πράγμα οι γριές... Από την μία σε ζαλίζουν, σε ζουπάνε,σε κοιτάνε στραβά και ρωτάνε όλο θράσος εσύ ποιανού είσαι;;; Από την άλλη σκέφτεσαι ώρες, ώρες πόσο σε τρελαίνει η μοναξιά και τις λυπάσαι.

Επίσης μου βγάζουν και κάτι ανατριχιαστικό κάποιες γριές. Σαν να κρύβουν κάτι πίσω από το χαμόγελο τους κάτι απροσδιόριστο, ένα βαθύτερο στόχο σαν να θέλουν να σου κλέψουν την ψυχή. Μιλάνε τόσο γλυκά και αναρωτιέσαι αν είναι αληθινό ή ψεύτικο.

Πω πω δεν είμαι καλα τώρα γράφω μαλακίες και σε ξένα μπλογκ. Εγώ πάντως σε σπίτι χήρας άγνωστης γριάς δεν θα έμπαινα.

Mamouli είπε...

Εγώ λέω την επόμενη που θα ξαναενοχλήσει η γριά να φύγει η φίλη σου. Αυτή είναι ικανή να στήνει καραούλι έξω από το σπίτι της, να βρει το τηλέφωνο της μαμάς της φίλης σου, να την πάρει καμία μέρα και να την αρχίσει στα: "Η κόρη σου, η μπήξε, η δείξε, που σπιτώνει τον καθένα, έλα να την βάλεις στο σωστό δρόμο" και άλλα τέτοια!
Παπαπαπα!

τόσο δα σε λέω είπε...

όταν γίνουν πρωθυπουργός θα απελάσω τα τρελαμένα γερόντια από την χώρα

spooky loner είπε...

γουαου!

να πεις στην φιλη σου να αλλαξει σπιτι συντομα!

δηλαδη γουαου!

Haradrim23 είπε...

Αυτη η γριά με τρομάζει.

kat. είπε...

πλάκα κάνεις;
νομίζω πως αν δεν κάνεις πλάκα με την γιαγιά πρέπει πάνω από το κεφάλι σου να έχεις ένα φωτοστέφανο!
θα πρέπει να λάμπεις..

αν και περίμενα πως θα την έβριζες κάποια στιγμή.. εύγε..

AE (antidrastic-element) είπε...

De ksero... Diavazontas AFTI tin anartisi, m'AFTO to daimonismo (!) background, meneis me tin aisthisi oti i kyria Stella vgike ap'ti kolasi! =P

amalthia είπε...

εγώ όταν ήμανε φοιτήτρια η γρία που έμενε στο απέναντι διαμέρισμα μου είχε πει όλες τις ιστορίες της ζωής της. γεροντοκόρη με πολλά φλέρτ με αξιωματικούς στα νιάτα της και εργένισσα εκ πεποιθήσεως! καθηγήτρια πιάνου και ερωτευμένη με τα φυτά και το σκύλο της.

πολλές φορές άκουσα κάποιες ιστορίες αλλά ποτέ μα ποτέ δεν έφαγα τα κεράσματά της...ληγμένα τα κοβα!

έχει την πλάκα του να ακούς ξένες γρίες...είναι μια αλλαγή ρε παιδί μου απο τις δικές μας γιαγιάδες!
σε συγχαίρω Φλό μου που δεν την έβρισες!

Gogoth είπε...

κι εγω καποτε που εψαχνα σπιτι ειχα παθει το ιδιο με μια γρια. εντωμεταξυ μου ειχε περιγραψει το σπιτι ενα σωστο παλατακι για κουκλιτσες με ροζ φτιαγμενο απο ζαχαρη με κηπους αυλες και τα ρεστα και τελικα ητανε ενα μπουντρουμι που παραθυρο ειχε μονο στην -σχεδον εξωτερικη- τουαλετα κι εβλεπε σ'εναν ακαλυπτο (ο ακαλυπτος ηταν ο κηπος). μου'κανε κι ανακριση αν εχω παιδια σκυλια αδερφια γκομενο, μου'πε για τα δικα της τα προϊστορικα.... ευτυχως με αφησε να φυγω σχετικα γρηγορα γιατι ειχε μια ρωσιδα που την προσεχε η οποια με αποχεραιτησε μ'ενα βλεμμα απογνωσης "εσυ-φευγεις-εγω-θα-τη-φαω-στη-μαπα"

μετα νοικιασα ενα σπιτι κι επεσα σε μια που φαινοτανε πολυ κουλ και μου ειπε να το κανω ο,τι θελω κι εγω την πιστεψα και πηγα και το'βαψα λιγο περιεργα, μισους τοιχους μωβ, μισους ροζ και κατι τεχνοτροπιες δικες μου κι οποτε ερχοτανε για το νοικι μου ελεγε "καλε τι κουκλιστικο που το εχεις κανει, τι φαντασια, τι διακοσμηση, τι στυλ" και οταν το ξενοικιασα φυσικα δεν μου εδωσε τα νοικια της εγγυησης πισω γιατι "πως μου το'χεις βαψει ετσι σαν μουρλοκομειο ειναι δεν θα το νοικιαζω με τιποτα μολις φυγεις"

γριες σπιτονοικοκυρες - μακρια απο μας.

Gogoth είπε...

α ξεχασα! BOWIE RULES!!!!
ειμαι περηφανη.

alex from planet Mab είπε...

Εμένα η σπιτονοικοκυρά μου στην Ξάνθη γριά δεν ήτανε.. Και ήτανε και διακριτική γενικώς.. Μόνο ένα σημείωμα μου είχε αφήσει "παρακαλώ, λίγο ησυχία παρακαλώ, έχουν και παιδιά οι γείτονες, παρακαλώ, και σηκώνονται χάραμα για τη δουλειά". Παρακάλα ξε παρακάλα, εμένα το αίμα μου έβραζε.. Οπότε, όταν πήρα το ριμαδοπτυχίο και πήγα να ξενοικιάσω, μου έιπε όλη τη λίστα κατεβατό με τα παράποντα των γειτόνων, σαν αποχαιρετιστήριο. Ε, ντράπηκα λίγο, κι ας ήταν εκείνο το τουμπερλέκι που ενοχλούσε περισσότερο. Δεν τα λεγες τόσο καιρό καλή μου, τώρα γιατί? Να με πικράνεις? Τη συγχωρώ!

Flonsavardu είπε...

kathystera δεν μπορούσα να μην μπω. βλέπεις δεν επισήμανα, χάρην συντομίας, ότι δεν μπορούσες να πας στο διαμέρισμα στον πέμπτο, εκτός και αν περάσεις από το διαμέρισμα της γιαγιάς. το ασανσέρ στον τέταρτο έβγαινε κατευθείαν στο σπίτι της, σαν λοφτ ένα πράγμα. αν βέβαια νοίκιαζες το σπίτι αποκτούσες και το κλειδί της πόρτας ασφαλείας που διαχώεριζε τον τρίτο από τον τέταρτο. αλλά ακόμα και έτσι πάντα η κα. στέλλα σε μυριζόταν και σου άνοιγε την πόρτα να περάσεις από το σπίτι της.

mamouli πραγματικά αυτό θα ήταν ένα πρόβλημα, γιατί η φίλη μου δεν μοιράζεται τα προσωπικά της με τους γονείς της! αν και νομίζω ότι θα τα έχει ήδη τα τηλέφωνα. αφού ήθελε και το δικό μου τηλέφωνο.

άλλη μία ιστορία που δεν είπα χάρην συντομίας. σ' ενα από τα τηλέφωνα επέμενε να μάθει το τηλέφωνο του σπιτιού μου. τάχα μου για να παίρνει τη φίλη μου τηλέφωνο εκείνη τη βδομάδα που τη φιλοξενούσα. εν τω μεταξύ δεν υπήρχε κανένας απολύτως λόγος να πάρει είτε εμένα είτε τη φίλη μου τηλέφωνο, αλλά τέλος πάντων. το τηλέφωνο μου εν τω μεταξύ το είχε ζητήσει και πιο παλιά από τη φίλη μου και της είπε ότι δεν το θυμάται. μετά λοιπόν όταν το ζήτησε από μένα της είπα ότι δεν έχω και συνεννοούμαστε από κινητά. μετά στο καπάκι παίρνει τη φιλη μου και ξαναζητάει το τηλέφωνο μου. (εννοείται την είχα πάρει και της είπα τι θα πει) και της λέει η κα. στέλλα "καλά εσύ δεν είχες πει ότι δεν το θυμάσαι;" και η φίλη μου της λέει "ε, η φλονς έχει πολλά σπίτια". χαχαχαχα.

τόσο δα σε λέω να το κάνεις!

σπούκυ δουλεύει όλη μέρα, αλλά έχει σκοπό όταν χαλαρώσει λίγο.

haradrim εμένα απλώς με ενοχλεί. δηλαδή όχι τώρα, αλλά έχω την εντύπωση ότι κάτι σκαρώνει.

kat. και εγώ το ίδιο περίμενα.

α.ε. απλώς ήταν μια γιαγιά που της άρεσε να πρήζει όρχεις.

αμάλθεια δεν θα με πείραζε αν έλεγε απλώς ιστορίες... αλλά αυτή ήθελε να ξέρει και τι βρακί φοράμε. εδώ εγώ δεν μπορώ τους μεσήλικες, θα μπορώ τους γέρους;

τζο καλά και εγώ πήγα σε διάφορα τα οποία δεν ανταποκρινόντουσαν στην πραγματικότητα. το συγκεκριμένο ήταν καλό μάλιστα, δηλαδή μου άρεσε κιόλας, αν δεν ήταν τόσο μακριά.

και εδώ θέλω να πω για ακόμη μια φορά ότι εσύ ευθύνεσαι που ακούω bowie και ότι αλλιώς δεν θα άκουγα και ευχαριστώ γιατί ναι, RULES.

alex εμένα η σπιτονοικοκυρά μου ήταν μια χαρά γυναίκα, αν εξαιρέσεις ότι πολύ φοβάμαι πως μου πήρε το γατί και το δολοφόνησε- είναι μία από τις ιστορίες συνομωσίας μου. κατά τ' άλλα δεν με ενόχλησε ποτέ. και εγώ πες δεν έκανα φασαρία- μόνο που έκλαιγα πολύυυ δυνατά καμιά φορά, i know pathetic. αλλά η γειτόνισσα και φίλη μου που ήταν του κεφιού δεν δέχτηκε ποτέ παρατηρήσεις. ούτε η άλλη γειτόνισσα που έπαιζε αυτό το ξεχαρβαλωμένο πιάνο.

Tanila είπε...

Μα πόσο αφελείς είστε;
Φυσικά και ό,τι στραβό, μα κουλό βάψιμο, μα παράπονα γειτονων, μα η τέντες που άφησες ένα βράδυ κατεβασμένες και βράχηκαν, μα το παντζούρι που χτύπησε ένα βράδυ που ήσουν έξω, μα την ξεχασμένη σακούλα με τα σκουπίδια που έμεινε όταν μετακόμισες γι αλλού, τα λέμε μόλις λήξει η σύμβαση και όχι κατά τη διάρκεια, που παίρνουμε το ρευστό στο χέρι. Έτσι αποφεύγουμε να επιστρέψουμε την εγγύηση ισχυριζόμενοι ζημιά (το ξεχαρβαλωμένο πατζούρι, η μουχλιασμένη τέντα, οι τοίχοι που πρέπει να ξαναβαφτούν).

Υπογραφή: σπιτονοικοκυρά

Litanie des Saints είπε...

Ρε συ Φλονς, καλά όλα αυτά, αλλά τι είναι το λιόθερμο;

Giorgos Giorgos είπε...

Έχω δει κ χειρότερους σπιτ/δες

Giorgos Giorgos είπε...

Προς Λιτανία:
Αν κάνεις αναζήτηση στο γοογλε την αναρτηση που εκανες θα βρεις απαντηση. Τι ρωτας την φλον?

Flonsavardu είπε...

τανίλα ώστε είσαι από ΑΥΤΕΣ;

litanie αν σου πω και εγώ καλά καλά δεν ξέρω; υποθέτω ο θερμοσίφωνας ο ηλιακός. δεν το ψαξα το θέμα.

γιώργιε η γιαγιά δεν ήταν κακιά, ενοχλητική ήταν. πολύ. και εδώ χάμω ρωτιόμαστε μεταξύ μας, τι θες εσύ τώρα; :p

little princess είπε...

Χιχι! Σαν απόσπασμα απο μυθιστόρημα του 19 ου αιώνα μου φαίνεται :) Το λιόθερμο, το νοίκι, η περίεργη γιαγιά και η κατοχή!

Flonsavardu είπε...

είσαι βλαχάρα.

Flonsavardu είπε...

και να δω πως θα επιχειρηματολογήσεις σ' αυτό με ιστορικά δεδομένα! :p

Tanila είπε...

Δε μπορώ να είμαι από ΑΥΤΕΣ γιατί δε μένω κάτω (ή αποπάνω ή δίπλα) από τη γκαρσονιέρα με το λιόθερμο που νοικιάζω σε ισπανούς ή φοιτητές.
Θα ήταν όμως ενδιαφέρον σενάριο συμπεριφοράς προς υιοθέτηση αν έμενα.

Επειδή εχω υπάρξει και νοικάρισσα: ποτέ ποτέ δε νοικιάζουμε σπίτι αν ο ιδιοκτήτης μένει στη γειτονιά.
Ακόμα χειρότερα αν έχει γιο σε ηλικία γάμου.

provato είπε...

αυτά τα σφάζεις μικρά.... πολύ μικρά.... κ με ρούθλεσνεσ!

Flonsavardu είπε...

tanila έχεις δίκιο, αλλά είπα από μέσα μου "σιγά μωρέ, καλή φαίνεται". είμαι μερικές φορές ζώον, ναι.

προβατούκο χαχαχα!

little princess είπε...

Θα πω μόνο το εξής. Την τύχη μου την σοσιαλίστρια. Αυτό τα λέει όλα...

kwlogria είπε...

Άργησες αλλά το κατάλαβες. Άμα δεις από την αρχή βλάβη, ΤΗΝ ΚΑΝΕΙΣ!!!

Flonsavardu είπε...

μικρή πριγκίπισσα τα λέγαμε. :)

κωλογριάκι άσε. συνάντησα την αληθινή κωλόγρια μιλάμε, και δεν ήσουν εσύ!!!