Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010

Να μου ζήσει ρέι.

Σε μια βδομάδα το blog κλείνει δυο χρόνια. Να πω την αλήθεια κάπως δεν έχω καθόλου έμπνευση για τίποτα καινούργιο, αλλά αποφάσισα να μη το κλείσω, γιατί η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις και δεν ξέρεις ποτέ τι μπορεί να συμβεί που να θέλω να το μοιραστώ μαζί σας.

Ευχαριστώ για ακόμη μια φορά όσους γνώρισα από εδώ μέσα, διαδικτυακά (kleine wolke, master g, kwlogria, sidheamalthia- ναι μουνί της λάσπης, κοίτα που μπαίνεις, στους διαδικτυακούς μου φίλους, να μάθεις να μην παίρνεις τον πανέμορφο κώλο σου να έρθεις αθήνα- και alex- μας λείπεις), αλλά και στην πραγματική ζωή που έτυχε να πούμε δυο κουβέντες ή και παραπάνω, πολύ παραπάνω (χρονολογικά: mahahou, mrs. stulf, dm japan, agit8d, η loud melody, αγαπημένη και λατρεμένη jojo -gogoth- και πανέμορφο kathystera) αλλά και όχι bloggers (κάποιος όχι blogger). Αλλά και οι τρομερές συμπάθειες μου, μου πρόσφεραν και αυτοί μέσα από τα posts τους (όπως το προβατάκι, το αγαπημένο μου σπουκάκι, η αμπίτο, ο πρώην elias νυν αυτός, η τρελοτουρίστρια, η άσπα, ο γ. μ., ο γιωρίκας, η αντιπαθέστατη και σιχαμερή τανίλα :), η ουλαλούμ, ο διπρόσωπος, η έφη, ο σάρπερ, η λου, το κορίτσι που ήθελε πολλά... ίσως ξεχνώ κάποιους, δεν έχει και πολύ σημασία, έτσι;

Όλους αυτούς τους ευχαριστώ, άλλους γιατί με καλώς όρισαν, άλλους γιατί μου είπαν μια γλυκιά κουβέντα, άλλους γιατί τους αγαπώ, αλλά και κάποιους που και ας μην τους αγαπώ κάτι μου δίδαξαν με τον τρόπο της γνωριμίας μας. 

Λοιπόν ώρα για το γκάλοπ: "Τα αστεία του πολέμου (που θα τα θυμόμαστε μετά και θα γελάμε)" είναι μια φράση από τους α.μ.α.ν από ένα σκετς εποχής πολέμου της αμερικής, με ποια χώρα δεν θυμάμαι, πάντως ο μπιλ ήταν πρωθυπουργός. Τέλος πάντων, πόσοι να είναι οι άνθρωποι που να έχουν συγκρατήσει αυτή τη συγκεκριμένη φράση; Υποθέτω όχι πολλοί. Παρόλ' αυτά η κολλητή μου επέμενε ότι την έχει ακούσει από αλλού και όχι από μένα. Της εξήγησα πως αυτό δεν γίνεται. Τώρα ποιοι είστε αυτοί οι 4 που την ξέρετε, δεν ξέρω. Αλλά είμαι σίγουρη πως λέτε ψέματα!

Παρακάτω. Ξυπνάω πρωί και υποφέρω. Κάνω πρακτική σε νοσοκομείο και βλέπω διάφορα περιστατικά με τους 2 συμφοιτητές μου, με τεράστιο χιτ τα οργανικά ψυχοσύνδρομα. Το τι γιαγιά και παππού έχω δει τον τελευταίο μήνα που νομίζει ότι έχουμε 1960 (ένας μέσος όρος χρονολογίας) δεν περιγράφεται. Το αποκορύφωμα όλων είναι ότι προσβάλλονται μάλιστα και λένε "χρονολογία; βεβαίως και ξέρω τι χρονιά έχουμε... έχουμε χίλια οχτακ... ε, όχι, χίλια εννιακόσ... εβδομήντα πέντε". Καταλαβαίνεις. Ε, βλέπουμε κάτι καταθλίψεις, άντε καμιά μετατρεπτική διαταραχή στο τσακίρ κέφι, και διάφορα άλλα.

Αλλά το καλύτερο είναι οι ναρκωμανείς. Που εγώ τους λυπάμαι βέβαια, αλλά είναι και οι πιο αστείοι κυρίως. Σκάμε μύτη λοιπόν και όταν καταλάβουν ότι εμείς έχουμε τα κουμπιά αρχίζουν, "γιατρέ μου δεν είμαι καλά... δεν κοιμάμαι καλά..." (ενώ μέχρι πριν 1' μπορεί να έλεγαν ότι κοιμήθηκαν μια χαρά). Ένας την προηγούμενη βδομάδα ήθελε ένα "μιξ". Να του λέει ο γιατρός "δεν μπορώ να στα κάνω σούπα άνθρωπε μου" και να του λέει το τζάνκι "ε, μα τώρα εμένα θα μου πεις; όσα στεντόν και να μου βάλεις δεν θα κάνουν δουλειά, πρέπει να μου βάλεις μια μίξη!" και να τον κυνηγάει στο διάδρομο και να του λέει ότι δεν ξέρει τη δουλειά του. Το ίδιο και προχτές με άλλον. Είχε τη συνταγή έτοιμη, ήθελε 5 χάπια, 4 ίδια πρωί, μεσημέρι, απόγευμα, βράδυ και ένα άλλο επιπλέον το βράδυ. Τελικά του τα έβαλε ο γιατρός, αλλά μας κατάχεσε πρώτα καλά καλά. (δηλαδή εντάξει, εμείς δεν ακούμε τίποτα, εμείς είμαστε ακόλουθοι, ο καημένος ο γιατρός τα ακούει όλα) 

Τέλος πάντων, διάφορα συμβαίνουν, ωραία περνάμε, δεν μπορώ να πω. 

Το άλλο blog, για όσους το ξέρουν, το έχω κλείσει προς το παρόν. Όσοι θέλουν πρόσκληση να μου στείλουν στο μέηλ. 


20 σχόλια:

Besixdouze είπε...

Πολύ γέλασα με το σούπερ καοτόνικ! Μου έλειψε, μπορώ να πω!

Να τα χιλιάσεις σου εύχομαι! Και να είναι γεμάτο χαρούμενες αναρτήσεις :)

Gogoth είπε...

φλονς μου δεν ειμαι καλα... δεν κοιμαμαι καλα τελευταια...
:)

sarper? είπε...

Aχ τι καλή που είσαι! Θυμήθηκες τον σάρπερ και το γαμάτο του μπλογκ! Χαχαχα
Πάντως μην το κλείσεις το μπλογκι γιατί σίγουρα θα σου έρθουν νέα πράγματα να γράψεις.
Και να τα εκατοστίσεις!

kathysteras είπε...

Να σου ζήσει, να το χαίρεσαι, να το καμαρώσεις όπως θες εσύ ,στα γεράματα να σου φτιάχνει κρεμούλες και να σου βάζει κομπρέσες και εις άλλα με υγεία.

kwlogria είπε...

Χρόνια πολλά του ρε ατομάκι!! Όσο για το νοσοκομείο, πρέπει να έχεις κουράγιο για να κάνεις κάτι τέτοιο, μπράβο ρε συ:)

Manouli είπε...

祝你生日快樂
祝你生日快樂
祝你生日快樂
祝你永遠快樂

Happy Birthday! Στα Κιουνέζικα παρακαλώ! Άντε να το χαιρόμαστε.

Δεν άκουσα όμως τίποτα για κέρασμα ή ποτάκια και δε με άρεσε καθόλου!

spooky loner είπε...

Φλονσιιιιιιι να σου ζησει και να μην το κλεισεις οσο και αν το εχεις βαρεθει γιατι μετα που θα συχναζω εγω στο ιντερνετι;
η δικια σου και του γκογκοθιου ειναι οι αγαπημενες μου σελιδες.
1)με τιμας που με αναφερεις και εχω φουσκωσει απο περηφανια.
2)ποτε να περασω και εγω για ενα μιξ αντικαταθλιπτικων;
αχρηστη πληροφορια: καπου διαβασα οτι το 50% των Ελληνων πασχουν απο καταθλιψη.
3)και βεβαια θελω προσληση γιου νοου γουεαρ!

Flonsavardu είπε...

Besixdouze ευχαριστώ πολύ!

τζοάκι όπως λέω και στις φίλες μου τελευταία όταν με κατηγορούν ότι γελάω συνέχεια: "θα σου δώσω εγώ ένα χαπάκι, που όταν το πάρεις..." :D

sarper ασφαλώς, εσένα θα ξεχνούσα; αχ, ναι μωρέ... ποιος ξέρει τι θα γίνει στο μέλλον;

κάθυ δεν βλέπω να σχολίασες το πανέμορφος. μάλλον συμφωνείς, ε; οπότε λες, τι να σχολιάσω, τα αυτονόητα;

κωλογριάκι, κοίτα, και εμένα στην αρχή μ' έπιανε μια ζαλούρα, μια θολούρα, ένα πράμα κατιτίς. αλλά αυτό τις πρώτες μερούλες, μετά μου πέρασε.

μανούλι ευχαριστώ! (κινέζικα δεν ξέρω να απαντήσω αναλόγως) εεε, είναι νιάνιαρο ακόμη για κεράσματα. στα 7 του θα του κάνω πάρτυ, θα έχουμε και κλόουν.

σπουκάκι που να σου στείλω πρόσκληση; στείλε μου εσύ να μου πεις που να σου στείλω! :p

kathysteras είπε...

Μπαααα μάλλον γοητευτικό θα με'λεγα αλλά αφού επιμένεις το δέχομαι.

Gogoth είπε...

εγω θέλω απ'αυτό που παίρνει ο καθυστέρας

:)

kathysteras είπε...

Α, εύκολο. Δύο δόσεις βλακείας, μισή δόση αναισθησίας, μία δόση αδιαφορίας για το μέλλον,δύο δόσεις ''μικρό σπίτι στο λιβάδι'', τρεις δόσεις ψευδαισθήσεων και μία δόση εφήμερων απολαύσεων. Τα χτυπάμε καλά για 20 χρόνια και τα κατεβάζουμε με την μία. Τα αποτελέσματα κρατάνε μέσο όρο για 6-7 χρόνια.
Αν και τελικά το κακό το κάνουν μάλλον αυτά τα χάπια για τα μαλλιά.

Αααααχ ωραία είναι να μιλάς για τον ευατό σου.

Gogoth είπε...

αυτα που λες ειναι ματζουνια απατεωνιστικα.
τα χαπια για τα μαλλια θελω γω.

Flonsavardu είπε...

καθυ λες αυτα τα χάπια που τα παίρνεις και μετα τα μαλλιά σου γίνονται όπως στη φωτογραφία που μου εδειξες;

τζο, δεν θες να τα πάρεις αυτα.

kathysteras είπε...

Μακάρι να γινόταν έτσι.... Αλλά θα χρειαζόμουν και πέντε τόνους γλίτσας.
Θα σου δώσω την λοσιόν που έχει αποτελέσματα από το πρώτο δευτερόλεπτο. Λιγδώνει τόσο πολύ τα μαλλιά που κολλάνε και φαίνονται πιο πολλά. Γαμάτη.

amalthia είπε...

τι γίνετε εδώ? πόσα έχω χάσει?
τι θες παιδάκι μου,να βάλω τα κλάματα?

ποιο είναι το άλλο βλοκ μη χέσω?

χέστηκα που με έβαλες τελευταία,είναι πρώτη στην καρδιά σου.

χρόνια σου πολλά και καλά...και χρόνια μας πολλά,κλείνουμε ένα χρόνο φιλίας...στα περσινά σου γενέθλια πήρα το θάρρος να σου μιλήσω.

να μωρη σκατόμαλακισμένη..εγώ είχα κάνει το πρώτο βήμα.

ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟ ΒΛΟΚ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ?!

amalthia είπε...

σαγαπωπολυ

Flonsavardu είπε...

ναι μωρή μαλάκω, δεν σε ήξερα. πόρνη του ελέους ποια σου έκανε add στο φέις μπουκ; ΕΓΩ ΗΜΟΥΝ!

και εγώ σε αγαπώ μουνί της λάσπης! ΜΠΙΓΚ ΤΑΗΜ!

amalthia είπε...

τώρα που ειπες φειςμπουκ πατάω σήμερα να σε βρω να σου γράψω καμια μαλακία και μου λεει the page you requested was not found..
αλλά ξέρω πια..δεν θα παω να τους ρωτήσω τι συμβαίνει γιατί θα μου πουν..

"μας έπρηξες κοπελιά με τα παράπονα και έχουμε και εναν ομιλο να τρέξουμε(εκ του run a bussiness) και είπαμε,έχουμε βάλει τον σκύλο μας να την ξεθάψει"

Flonsavardu είπε...

ιτς τεμποραρι αναβειλαμπλ.

θα επανέρθουμε στη φυσιολογική ροή τους προγράμματος μας ωστόσο σύντομα. ελπίζω.

Crazy Tourists είπε...

Τη σκηνή "στάσου μύγαδαλα" μου θύμησες αλλά στο ανάποδο "στάσου, θέλω mix"...
Οι γέροντες πρέπει να έχουν την πλάκα τους, αλλά ρε συ πολύ χάλια αρρώστια να χάνεις τη μνήμη σου...Νομίζω ότι είναι ό,τι χειρότερο, να ξεχάσεις τι έχει συμβεί στη ζωή σου...μπρρρρρ!!
Φιλιά!!

Τρελοτουρίστρια