Τετάρτη, 22 Δεκεμβρίου 2010

L'arnacoeur


Το να κάνω ανάλυση σε μια ταινία δεν είναι από τα άμεσα ενδιαφέροντα μου πια. Για να κάνω κριτική σε μια μέτρια γαλλική ταινία, ενώ μόλις προχτές έκανα καινούργιο ποστ αυτό πάει... ό,τι πάει να πει. 

Ψέματα, αυτό δεν είναι κριτική για μια ταινία. Αυτό είναι κριτική για τις ανθρώπινες σχέσεις. Τέλος πάντων, η υπόθεση της ταινίας απλή, τίποτα το πρωτότυπο. Τύπος έχει ως δουλειά του να διαλύει σχέσεις, σαγηνεύοντας γυναίκες που δεν είναι ευτυχισμένες μέσα σ' αυτές- ουδέποτε γυναίκες ευτυχισμένες. Το κόλπο πιάνει παραμυθένια, γιατί δεν προλαβαίνει να πουλήσει έρωτα, υποτίθεται η γκόμενα καταλαβαίνει ότι δεν πρέπει να είναι στη σχέση που είναι και χωρίζει. Χα! Χα! Χα!

Πέρα από το ψέμα της όλης υπόθεσης - γιατί μεταξύ μας, όσο ζω δεν έχω δει γυναίκα να ξυπνάει από το λήθαργο, τη σήμερον ημέρα μάλιστα που η ανασφάλεια των ανθρώπων χτυπάει κόκκινο και οι σχέσεις έχουν γίνει μάστιγα- η ταινία συνεχίζει στην παντελώς προβλέψιμη υπόθεση. Το γκομενάκι καλείται να χωρίσει ευτυχισμένο ζευγάρι, γιατί είναι πολλά τα λεφτά άρη, η γκόμενα- γυναίκα του τζόνι ντεπ με τα πολλά πέφτει σαν παραγινωμένο σύκο, παρατάει γάμο και άγγλο πάμπλουτο γαμπρό και τρέχει στον άπλυτο, διότι να μην ξεχνιόμαστε, παπούτσι από τον τόπο σου και ας είν' και χρεωκοπημένο ή κάτι τέτοιο. Και διεκδικεί μια θέση σ' αυτές.

Η σκέψη μου είναι η εξής: Πόσο εύκολο είναι να χαλάσουμε μια σχέση; Είτε αυτή πάει καλά είτε όχι; Προσωπικά είμαι αηδιαστικά εμμονική με όλες μου τις σχέσεις και με την πρωταγωνίστρια αυτών, τη σχέση μου. Θα με ρωτήσεις γιατί; Γιατί να είσαι εμμονική με τους ανθρώπους που έρχονται στη ζωή σου, όταν υπάρχουν τόσα εκατομμύρια από δαύτους που μπορούν να αποκαταστήσουν τους ζωντανούς θανάτους στη ζωή σου; Η απάντηση και όλη η αλήθεια για το πως διαχειρίζομαι τις σχέσεις μου βρίσκεται στο high fidelity και είναι ένας από τους λόγους που βρίσκεται στη λίστα με τις αγαπημένες μου ταινίες:

-- Just shut up, please, I'm trying to explain, okay?  That other girl, or other women, whatever, I was thinking that they're just fantasies, you know, and they always seem really great because they're never any problems, and if there are they're cute problems like we bought each other the same Christmas present or she wants to go see a movie I've already seen, you know?  And then I come home and you and I have real problems and you don't want to see the movie I wanna see, period.  There's no lingerie...
-- I have lingerie!

-- Yes you do.  You have great lingerie but you also have cotton underwear that's been washed a thousand times and its hanging on the thing and ... and they have it too just I don't have to see it because it's not the fantasy ... do you understand?  I'm tired of the fantasy because it doesn't really exist and there are never really any surprises and it never really...
-- Delivers?
-- Delivers.  Right.  And I'm tired of it and I'm tired of everything else for that matter but you'll never see me get tired of you ... so ...

Το ζήτημα είναι να έχεις βρει αυτόν που θες και να σε κάνει να γελάς και να κάνετε τέλειο σεξ και αν μαλώνετε που και που ή και συνέχεια, δεν έχει καμία σημασία, να μην πω και καλύτερα γιατί τι διάολο σχέση πάθους είναι αυτή αν δεν μαλώνετε; 

Πάντα θα υπάρχει κάποια άλλη και κάποιος άλλος. Που θα φλερτάρεις ξανά από την αρχή, θα φιλήσεις ξανά από την αρχή, θα κάνεις σεξ ξανά από την αρχή. Μέχρι να περάσουν 1,2,3,4 χρόνια για να βρεθεί κάποια/ ος άλλη/άλλος για να ξανακάνεις τα ίδια. 

Δεν ξέρω τι άλλο να γράψω. Απλώς να, είδα αυτή την ταινία και σκέφτηκα όλα αυτά που λέω και άλλα τόσα που δεν τα λέω. 

Αν έχετε όρεξη πείτε τη γνώμη σας. A, και αυτό δώρο για τις γιορτές




5 σχόλια:

amalthia είπε...

ναι όλα αυτά τα από την αρχή είναι που θα σε κάνουν
ή
να παρατήσεις τον γκόμενο σου για να ζήσεις καινούρια πράματα
ή
να γατζωθείς πάνω του γιατί "που να βγαίνω τώρα με έναν ξένο,να βάλω τα καλά μου,να ξυρίζομαι,να μιλάω γλυκά και χαμηλόφωνα,να γελάω με το χέρι στο στόμα, να προσπαθώ να τελειώσω στο σεξ και στο τέλος να προσποιούμαι γιατί τσούζει"

καμιά φορά μπερδευόμαστε και δεν ξέρουμε γιατί είμαστε με κάποιον, μου αρέσει αυτό γιατί μας βάζει να το σκεφτόμαστε και να επαναπροσδιορίζουμε τα πράγματα...όσο σκεφτόμαστε καλό δεν είναι ε? αυτό δεν λένε γενικά?
"σκέφτομαι άρα υπάρχω"?

Flonsavardu είπε...

εγω αυτα τα του καρτεσιου δεν τα πάω, τα έχω κοροϊδέψει σε άλλη ανάρτηση άλλωστε. :p

συμφωνώ με τη σκέψη σου με την πρόσκληση. εμένα το δίλημμα μου θα είναι πάντα το εξής:: να μου σπάει τα νεύρα ο μαλακας μου-που τον ξέρουμε, τον εμπιστευόμαστε- ή να μου σπάει τα νεύρα ο καινούργιος μαλακας; ιδού η απορία.

Besixdouze είπε...

Το έχω φιλοσοφήσει πολλές φορές και έχω καταλήξει στο οτι αν κάτι δεν μας κάθεται καλά σε μία σχέση θα πρέπει πάντα να το ψάχνουμε. Μια, δυο, τρεις φορές ...κάτι δεν πάει καλά αν το σκεφτόμαστε πάνω από μία!
Η συνήθεια είναι πολύ δυνατός παράγοντας και σε αυτή τη περίπτωση πολύ ύπουλος!

Flonsavardu είπε...

εγώ, το μόνο που σκεφτόμουν, είναι πως οι νέες συγκινήσεις είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας για έναν άνθρωπο. και όταν είσαι με κάποιον, καλώς ή κακώς αυτές τελειώνουν. και αυτό δεν έχει να κάνει ούτε με το κατά πόσο τον θες, τον αγαπάς ή περνάς καλά. μπορεί να λατρεύεις τον άνθρωπο σου, να περνάς τέλεια κτλ, αλλά δεν θα βαρεθείς; και θέλω να πω πάντα δεν θα φτάνεις το σημείο που θα βαριέσαι; πάντα, με όλους;

δεν έχω πάρει απαντήσεις σ' αυτά που λέω τώρα. απλώς τα σκέφτομαι.

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

μμμμ ναι οκ,αν είσαι καιρό με κάποιον δε θα ξαναβγεις μαζί του για πρώτο ραντεβού και δε θα χεις το άγχος του αρέσω/δεν του αρέσω.αλλά δεν είναι γαμάτο να κάνεις τέλειο σεξ με κάποιον που δε σε απομυθοποιεί απλώς επειδή έχεις και cotton underwear?