Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010

Photos and love

     Αυτές οι μέρες που πέρασαν ένιωσα τόσο χαρούμενη, τόσο γεμάτη από αγάπη, και το ξέρω ότι εδώ μέσα συνήθως γκρινιάζω, αλλά σήμερα θα με ανεχτείτε να είμαι έξτρα χαρούμενη. Και μάλιστα χωρίς ενοχές, χωρίς δεύτερες σκέψεις- μήπως το γρουσουζέψω αν το πω και με παρατήσουν όλοι και κάνω γιορτές μόνη μου;- χωρίς γκρίνια. Λίγο φωτογραφικό κράξιμο μόνο, χωρίς λόγια. :)

     Την Παρασκευή ήρθε ο γλυκός μου Kathy. Εκεί που περπατούσαμε λοιπόν από μοναστηράκι για να πάμε στα εξάρχεια (-ναι, δίπλα είναι μωρέ, 15' δρόμος, - όταν έλεγες ότι είναι δίπλα, εννοούσες ότι θα τρέχουμε;) βγάζει ένα βιβλίο από την τσέπη του και μου λέει "επειδή σιγά που θα το έπαιρνες μόνη σου" (αλήθεια είναι, γιατί είχα το hitchhiker's guide to the galaxy να διαβάσω, οπότε δεν προβλεπόταν αγορά βιβλίου άμεσα). Λέω εγώ "ε, ναι, εντάξει και πότε θα στο δώσω πίσω;". Μου λέει ότι μου το χαρίζει, του λέω α τότε θα πρέπει να μου γράψεις και αφιέρωση, μου λέει έχει ήδη αφιέρωση, εγώ κατουριέμαι από τη χαρά μου, δεν μ' αφήνει να την κοιτάξω (εγώ σκάω γιατί είμαι ο ορισμός της ανυπομονησίας), οπότε μετά όταν διάβαζα τι είχε γράψει, ήμουν πάλι η τρελή που γελάει μόνη της στο λεωφορείο. (λοιπόν, το ξέρω ότι πολλές μου λέτε ότι το κάνετε, αλλά μα το θεό, όσα χρόνια ζω δεν έχω δει κανένα άνθρωπο να γελάει μόνος του στο λεωφορείο, ούτε καν να χαμογελάει!) Το βιβλίο είναι το "γουρούνια με φτερά" και επειδή ήδη το έχω αρχίσει και έχω πεθάνει στο γέλιο, το συνιστώ ανεπιφύλακτα. 

Την επόμενη μέρα συναντηθήκαμε η αγαπημένη μου Jo και ο Kathy πάλι- ήταν σουκού bloggers and love- σ' ένα καφέ που το είχαμε κλείσει αποκλειστικά για εμάς, ή κάπως έτσι. Πάντως ήμασταν μόνοι μας. Και γελάσαμε τόσο πολύ και το λέω αυτό για να ζηλέψετε. Και μόνο. :p (λες και εσείς δεν γελάτε ξέρω γω, εμάς περιμένατε) Όταν το βράδυ γύριζα, πάλι με το λατρευτό 040, κάθισε δίπλα μου μια πολύ γλυκιά κυρία και με ρωτάει "τι διαβάζεις;" της δείχνω και μου λέει "α, είναι ωραίο, το έχω διαβάσει". Εγώ επειδή είμαι ο πιο δύσπιστος άνθρωπος στον κόσμο, στην αρχή δεν το πίστεψα- δεν ξέρω γιατί. Και της λέω -α, ναι, είναι πολύ ωραίο. είναι σαν Τσιφώρος, αλλά.... - στα ιταλικά, μου απαντάει με χαμόγελο. Και σκέφτομαι, τι βλάκας να την αμφισβητήσω. Και μετά ήθελα να σταματήσω να διαβάζω και να της πιάσω την κουβέντα, αλλά δεν έβρισκα τι να της πω. Και έτσι είπαμε μόνο μια καληνύχτα και αυτό.

     Σήμερα είχα βγει με τη μαμάκα στα μαγαζιά. Με παίρνει ο αδερφός μου, μου λέει ετοιμάζω έκπληξη, να πάρουμε στη μαμά δέντρο και στολίδια. Εγώ, ο σκρουτζ προσωποιημένη, προσπαθούσα να τον πείσω ότι δεν θέλουμε και που να το βάζουμε τώρα το δέντρο, το σπίτι είναι μικρό, άστο καλύτερα. Τελικά η μαμά ήθελε δέντρο, όπως αποδείχτηκε λίγο αργότερα, αφού "ζήλεψε" ένα δέντρο στο public. Οπότε για ακόμη μια φορά ο αδερφός μου ήξερε καλύτερα και εγώ αποδείχτηκα η στριμμένη της παρέας- αλλά αυτές είναι ιδιότητες που κερδίζεις με κόπο, οπότε ας είναι. Η έκπληξη έγινε και ήταν πολύ ωραία, μαζευτήκαμε όλοι- εκτός από τον μπαμπά, που είναι ό,τι και εγώ+35 χρόνια- και είχε πολύ πλάκα. 

 Λοιπόν, τέλος, φωτογραφίες (όλα από jumbo, εκτός από των χριστών, που είναι από 1 ευρώ σοπ):











     Το πουσουκού έκλεισε υπέροχα με έναν ανεπανάληπτο καυγά με το νι και τους δυο μας να καταλήγουμε στο six dogs, για να ακούσουμε υποτίθεται τους le page και να συνειδητοποιήσουμε ότι έχουμε καλύτερη φωνή και από τους δύο- τώρα αυτό είναι καφρίλα που λέω το ξέρω, αλλά παρόλο που τα παιδιά στο myspace ακούγονταν πολύ ευχάριστα, το λάηβ τους ήταν εντελώς πρόχειρο. 

     Καλές γιορτές να έχετε όλοι. Και να μη θες μπαίνεις στο κλίμα... Στους αυθεντικούς σκρουτζ που δεν παρασύρονται- όχι σαν και μένα, τη γιαλαντζί!- εύχομαι να ξεκουνηθούν, οι γιορτές έχουν πλάκα! 

(συμπέρασμα: δεν το έχω καθόλου το γλυκό. υπόσχομαι βρίσιμο από την καινούργια χρονιά)

10 σχόλια:

Besixdouze είπε...

Καλά κάνατε και πήρατε το δέντρο! Πρέπει πραγματικά να περάσατε υπέροχα!
Και τι όμορφο δώρο το βιβλίο!
Χαίρομαι που είχες ένα τόσο όμορφο σουκου! Όλα έτσι να είναι εύχομαι από εδώ και πέρα!

Gogoth είπε...

aaawwwwww η φωτογραφια με το πιατακι :):):)

σουητ ντεης ιντιιιιντ.

kathysteras είπε...

Την έβαλες την φωτό τελικά μην χάσεις. Οκ θα σου στείλω τα δεκάδες ερωτικά μεηλ να εξηγείς εσύ την ακεραιότητα του χαρακτήρα μου, τις αξίες μου, την ωριμότητα μου και την πιστή μου φύση.
Αααααχ ωραία ήταν. Άντε πάλι επιστροφή στην κωλόπολη. Οι ίδιες φάτσες, οι ίδιοι τοίχοι, τα ίδια γαμημένα τραγούδια.

ephee είπε...

Ώρε θάψιμο που θα φάγαμε οι υπόλοιποι...
Δε βαριέσαι.. το κάρμα μου τελευταία είναι γαμημένο έτσι κι αλλιώς!

Ως αυθεντική Σκρούτζα, αρνούμαι να φύγω από τα καθιερωμένα, γιατί τίποτα δεν έχει πλάκα, πόσο μάλλον ένα πλαστικό δέντρο made in china με τα ασορτί μπαλάκια, και τα λαμπάκια που σου σκαλίζουν τα τύμπανα!
Θα κρεμάσω στην πόρτα μου μνημοσυνόχαρτο του Αϊ Βασίλη και θα περιμένω τα μαλακισμένα για τα κάλαντα! \m/

Jerry Jedelou είπε...

τι ωραία..
τι ωραία..


αχ μα τι ωραία..!

Flonsavardu είπε...

besixdouze ευχαριστώ, ήταν πράγματι πολύ ωραία!

τζοοο ναιιιι, τι ωραία που ήντουνα.

kathy μην παραπονιέσαι. by now θα μετράς αντίστροφα για την αγάπη σου... :D sorry girls, πρόλαβε άλλη. (είδες πως σε βγάζω από τη δύσκολη θέση, τώρα θα σταματήσουν τα γράμματα και οι αφιερώσεις)

ephee όχι ρε, δεν θάψαμε... περιέργως. το ξεχάσαμε. η τζο δεν κάνει τέτοια, κάτσε όταν μαζευτούμε ποτέ με την amalthia- ποτέ δηλαδή έτσι όπως το πάει- θα σου πω εγώ τι έχει να γίνει... εγώ φυσικά είμαι το φτυάρι της παρέας, οι άλλοι απλώς ακολουθούν. το δέντρο μας είναι όντως πλαστικό και τα λοιπά, αλλά τι θα προτιμούσες να κόβαμε αληθινό δεντράκι; είμαστε οικολόγοι εμάς που μας βλέπεις! (τα κάλαντα τα είχα ξεχάσει. ω, ρε πούστη μου, πάλι θα με ξυπνάνε από τις 8 τα μούλικα. εγώ είχα αρχές στα νιάτα μου, ποτέ δεν πήγαινα σε σπίτια)

jerry ήντουνα ήντουνα... :D

amalthia είπε...

λοιπόν, έφαγα και εγώ αγάπη αυτές τις μέρες. ωραία ήταν..μακάρι να είχα χρόνο να έρθω και μέχρι την Αθήνα...

..και τα Εξάρχεια απο το Μοναστηράκι είναι όντως 15 λεπτά πες του Κάθυ μ'...και αυτό το βιβλίο θα πάω να το πάρω cause I καρδούλα Tsiforos!

και σας ζηλεύω λιγάκι που βρίσκεστε!

Flonsavardu είπε...

μπα, εμφανίστηκε και η άσωτη κορασίδα! πολύ να μας ζηλεύεις, όχι λίγο, ώσπου η ζήλια να σου φτάσει στο απροχώρητο μια μέρα και να πεις "όχι, ρε πούστη, δεν θα συναντιούνται αυτοί και εγώ θα μένω στην απ' έξω!" και θα πάρεις τα απαραίτητα μεταφορικά μέσα, μην τα πω εδώ μέσα και καρφωθούμε, και θα έρθεις και θα αγαπηθούμε όλοι μαζί και θα είναι τόσο ωραία.

spooky loner είπε...

εγω γιατι δεν ημανε εκει;
φτου.

Flonsavardu είπε...

το ερώτημα είναι: αν σου λέγαμε να έρθεις, θα ερχοσουν; :) θα σου πούμε νεξτ ταημ!