Σάββατο, 3 Ιουλίου 2010

Milfs

Καταρχάς υπερβολές. Έχω να γράψω δυο βδομάδες και κάτι τρέχει στα γύφτικα. Άντε μη δεν γράψω τίποτα όλο το καλοκαίρι και πάθετε σύνδρομο στέρησης και το έχω βάρος στη συνείδηση μου μετά! 

Λοιπόν. Η κυρία Στέλλα. Η φίλη μου τελικά θέλησε να μετακομίσει από την κυρία Στέλλα, γιατί... δεν υπάρχει γιατί, είναι προφανές. Αφού λοιπόν είχε αργήσει 10 μέρες να της πληρώσει το νοίκι- γιατί περίμενε να δει ένα σπίτι στις 10 του μηνός και ήξερε ότι αν το έδινε, την εγγύηση δεν θα την έβλεπε ούτε ζωγραφιστή- γυρνάει μια μέρα σπίτι και δεν είχε ρεύμα. Ναι, της είχε κατεβάσει τον γενικό- το σπίτι ήταν δώμα, ο πίνακας ήταν κάτω. Την αναγκάζει λοιπόν να της δώσει 50 ευρώ για τη ΔΕΗ, ενώ είχε πληρώσει εγγύηση και για τη ΔΕΗ. Την επόμενη μέρα λοιπόν, γυρνώντας από τη δουλειά, της χτυπάει να της ζητήσει πίσω τα 50 ευρώ- που σιγά που θα της τα έδινε, αλλά καλά έκανε και χτύπησε, γιατί το τι έγινε ήταν το τελειότερο. Η γιαγιά ανοίγει με τα πολλά και της λέει δεν σου χρωστάω τίποτα και πάει να κλείσει την πόρτα. Η φίλη μου βάζει το χέρι της στην πόρτα και εκεί η γιαγιά της ρίχνει μια χαστούκα! Μετά παίρνει μια βέργα και αρχίζει να τη χτυπάει. Μετά η φίλη μου της έδωσε μία στο καλάμι. Και μετά από πολλά βρισίδια, κάλεσε την αστυνομία. Τους σέρνουν στο τμήμα με το ζόρι, με τη γιαγιά να κάνει μεγάλο πατιρντί. Η φίλη μου δεν την μήνυσε, γιατί μετά θα έκανε μήνυση και η γιαγιά και θα τους κρατούσαν μέσα. Με τα πολλά η φίλη μου μετακόμισε τρεις μέρες μετά, αποκομίζοντας μια αξιομνημόνευτη ιστορία. Α, εννοείται ότι όλη τη μέρα, προτού έρθει το βράδυ και παίξει το ξύλο, η γιαγιά με πήρε 10 φορές. Αυτή τη φορά είχα αποθηκεύσει το κινητό της (ως "μη το σηκώσεις!", χαχα) και δεν το σήκωσα. Πάλι καλά, γιατί δεν τα πάω καλά με τα βρισίδια- όταν μου απευθύνονται. Αυτά με την κυρία Στέλλα.

Κατά τ' άλλα οι τελευταίες μου μέρες ήταν έτσι και έτσι, γιατί περίμενα περίοδο, τώρα που μου ήρθε πιστεύω όλα να ξαναγίνουν όμορφα και καλοκαιρινά. 

Λοιπόν. Οι μιλφς. Τι τρέχει μ' αυτή την ιστορία; Το σκεφτόμουν χτες το πρωί. Ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί κάποιος νεότερος άντρας να προτιμήσει κάποια μεγαλύτερη γυναίκα. Δεν μου έρχεται κανένας απολύτως λόγος. Μπορώ να καταλάβω, αν και δεν επικροτώ, ένας πενηντάρης να λαχταρίσει ένα πιπινάκι. Αλλά τι στο διάλο παίζει με τις μεγαλύτερες γυναίκες; Δεν είναι πιο όμορφες από τις μικρές, εκτός από τις πραγματικά όμορφες γυναίκες, που είναι εκτός συναγωνισμού σε πάσα ηλικία. Οι άντρες είναι ΟΝΤΩΣ πιο ανώριμοι από τις γυναίκες της ηλικίας τους, πόσο μάλλον από τις μεγαλύτερες. Αυτός είναι ο λόγος; Προσπαθούν να ωριμάσουν μέσα από τη σχέση; Και χέσε τους άντρες. Οι γυναίκες δεν βαριούνται; Εγώ προσωπικά βαριέμαι. Οι μικροί έχουν ακόμα έναν ηλίθιο ενθουσιασμό, που συγγνώμη, αλλά δεν μπορώ να συμβαδίσω μαζί του. Και δεν μιλάω καν για χαρούμενο ενθουσιασμό. Δεν έχουν δηλαδή χαζορουμενίαση, απλώς επειδή είναι στην ηλικία που μαθαίνουν όλα τους φαίνονται πολύ ουάο, και ζούπερ. Για να μην συζητήσω πως όσο πιο μικρός είναι κάποιος, τόσο πιο πολύ έχει την εντύπωση πως μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, γεγονός το οποίο προσωπικά το βρίσκω παθέτικ. Και νομίζουν πως τα ξέρουν όλα. Νομίζω πως αυτό είναι το πιο εκνευριστικό. Που δεν φτάνει που τολμάνε να είναι πιο μικροί από σένα, αλλά νομίζουν πως τα ξέρουν όλα. Εγώ προσωπικά, νόμιζα πως τα ήξερα όλα, αλλά τουλάχιστον προς του συνομήλικους μου και αυτό γιατί όντως ήξερα πιο πολλά από αυτούς. 

Πολλές φίλες μου έχουν πει πως είναι ωραίο να είσαι μ' ένα μικρό, γιατί σε βλέπει σαν θεά του. Προφανώς, αυτές οι φίλες μου δεν έβλεπαν τον μικρό σύντροφο τους σαν μικρό. Διότι εγώ έτσι βλέπω οποιοδήποτε είναι ένα χρόνο μικρότερος μου και κάτω. Μικρό, χαζό και ανόητο. Είναι χαριτωμένα, αλλά ως εκεί. Μπορεί να είναι ωραία μωρά, αλλά μέχρι να ανοίξουν το στόμα τους. Το νι με περνάει τρία χρόνια και είναι οριακά το ίδιο ώριμος με μένα. Ναι, μπορεί να κάνω κάποιες βλακείες και εγώ, αλλά είμαι πιο μικρή και έτσι πρέπει να γίνεται. Μάντεψε όμως πως μου φαίνεται εμένα όταν φέρεται ανώριμα. Όπως και να έχει πάντως ωριμάσαμε μαζί, γιατί ήμασταν στην ίδια σελίδα. 

Δεν μπορώ καν να φανταστώ πως θα ήταν να ήμουν με κάποιο πιτσιρίκι. Και όταν μαλώναμε και θα ήθελε να μου το παίξει καμπόσος, τι θα έκανε; Που η επωδός μου θα ήταν "τι να μας πεις και συ και συ, και συ απ' τη ζωή σου, μια νύχτα απ' τη δική μου, ολόκληρη δική σου" (που η αλήθεια είναι ότι δεν έχω πολλές εμπειρίες, αλλά μικρό είναι αυτό, τι ξέρει, μπορώ να το κοροϊδέψω). 

Αυτά είχα να πω, να με συγχωράτε για την έλλειψη έμπνευσης, καθότι είναι καλοκαίρι, και τα καλοκαίρια κατεβάζω ρολά στο μαγαζί ανέκαθεν. Άντε, σε μια βδομάδα ευελπιστώ να αρχινήσουν οι διακοπές. Salud!