Παρασκευή, 1 Απριλίου 2011

Το μουνάκι της Βάνας Μπάρμπα έσταξε και στο όνειρο μου

(σημ. ο τίτλος είναι "κλεμμένος" από εδώ και μια που το αναφέρω, ξέρετε ότι εγώ σε άλλα blogs δεν έχω υπάρξει ποτέ επιθετική ή προσβλητική, και αυτό ακριβώς δεν είναι προσβολή ή επίθεση, αλλά απλά απορία: είναι αστείο; απάρεντλι νατάσσα'ς μουνάκι κιπ απ δε γκουντ γουόρκ, κάποιοι σε βρίσκουν αστείο, εγώ σε βρίσκω λίγο κακόγουστο και όχι αστείο, αλλά είμαι σίγουρη ότι χέστηκες κιόλας, στο κάτω κάτω σου κάνω 5 σειρές διαφήμιση)

Ναι, καλά το καταλάβατε, θα ξαναδιηγηθώ όνειρο που είδα, αν και ο Bob Grill προς μεγάλη μου λύπη δεν είχε πολύ επιτυχία και κρίμα. 

Λοιπόν βρίσκομαι στο λιμάνι του Πειραιά και οδηγάει η μαμά μου- η μαμά μου δεν οδηγάει, αν και έχει δίπλωμα, αλλά όπως και να έχει όλα σ' αυτό το όνειρο όλα είναι τρομακτικά φροϋδικά ερμηνευμένα. Φτάνουμε έξω από τον ηλεκτρικό και θα έπαιρνα λέει ένα πλοίο για την Κρήτη, η ώρα ήταν 23:30 και είχε ένα της Ανέκ, από αυτά της κακιάς ώρας- λες και εκτός του "έλυρος", έχει και της καλής. 

Κλείνω εισιτήριο και πάω κατευθείαν στον γκισέ να δω αν έχει καμπίνα, γιατί δεν θα την πάλευα με το σαπιοκάραβο. Η κοπέλα μου λέει ότι "δεν έχει". Αλλά επειδή συνήθως σου λένε να δώσεις το όνομα σου σε λίστα αναμονής και αυτή δεν μου το είπε, της το λέω εγώ. Και μου λέει "Έχω μία θέση" σαν να μη μου είχε πει ποτέ ότι δεν είχε. Και βλέπω πως με γράφει σε μία τετράκλινη με άντρες. Δηλαδή είδα σίγουρα ένα αντρικό όνομα και υπέθεσα ότι και οι υπόλοιποι είναι άντρες, γιατί δεν ξέρω αν έχετε πάρει ποτέ καμπίνα- κρεβάτι σε πλοίο, αλλά συμβαίνει το προφανές, βάζουν σε ένα δωμάτιο μόνο άντρες ή μόνο γυναίκες. 

Τέλος πάντων, παίρνω την κάρτα μου και αρχίζω να περιφέρομαι στο πλοίο. Ώσπου φτάνω στον προθάλαμο της φρίκης. Φτάνω λέει σε ένα προθάλαμο που είχε ένα καναπέ και τρεις πόρτες. Η πρώτη δεξιά είχε αυτούς που αργότερα η Βάνα μου ονόμασε "ναρκωμανείς". Η μεσαία φάτσα είχε τους χαζούς και γελοίους από το καστ της Πάνια- εκεί ήταν και η Βάνα- και η αριστερή είχε τα τέρατα, παραμορφωμένους δηλαδή ανθρώπους. 

Και στα τρία δωμάτια γινόταν ο χαμός, αλαλαγμός κυρίου. Όταν επιθεώρησα και τα τρία με τη σειρά, οι ναρκωμανείς και τα τέρατα με τραβούσαν μέσα με τη βία και εγώ φώναζα να με αφήσουν. Το πάνελ της Πάνια ήταν πιο κουλ. Τη Βάνα δεν την είχα δει, σκάει μύτη τώρα.

Λαχανιασμένη από την τελευταία απόπειρα των τεράτων να με χώσουν στο δωμάτιο τους, ήμουν στο προθάλαμο όπου έρχεται η Βάνα και κάθεται μαζί μου στον καναπέ. Μου λέει με τη βαθιά αισθαντική φωνή της "Δεν κάνουμε πράγματα....". Όχι, εντάξει, ψέματα, δεν μου είπε αυτό. Μου λέει λοιπόν "πως κάνεις έτσι; το ξέρω ότι είναι χάλια η κατάσταση, αλλά ακόμα και αν βρεθείς σε κάποια από αυτά τα δωμάτια δεν έχεις παρά να κάνεις αυτό" και βάζει το χέρι της μέσα στο μουνί της και μετά πετάει τα ζουμιά στο πρόσωπο της. Δεν ενημερώθηκα από το κοντρόλ αν πρόκειται για αυθεντικό σκουίρτιν' ή για απλά χύσια, αλλά έτσι έγιναν τα πράγματα. Και της απαντώ "τι λες παιδί μου που θα κάνω τέτοια πράγματα εκεί μέσα, εγώ ούτε να βρεθώ δεν μπορώ, πόσο μάλλον αυτό!".

Με τα πολλά την ακολουθώ στο δωμάτιο της με το πάνελ της Πάνια όπου ήταν ιδιαιτέρως ήσυχοι, απλώς κάνανε κάτι χαζομάρες όπως συνήθως. Και εκεί είχε ένα καναπέ. Και μια τηλεόραση. Κάθομαι λοιπόν ήσυχη στη γωνιά μου μέχρι που βλέπω μια φουντωτή γάτα να έρχεται. Αφού την χάιδεψα αρκετή ώρα συνειδητοποιώ ότι μου μιλάει το νι που καθόταν στον καναπέ. Μου λέει "δεν την αναγνωρίζεις; είναι η λουσία". Του λέω εγώ "μα πως....". Μου λέει "α, καλά, δεν ξέρεις τι ιστορίες έχω ακούσει...", εννοώντας πως έχει ακούσει απίθανες ιστορίες για γάτες που χάνονται και βρίσκονται ξανά στα πιο απίθανα μέρη. 

Ήμουν τρομερά χαρούμενη. Θα έβαζα τη Λουσία μέσα στην τσάντα μου- κουβαλούσα τη σχολική μου τσάντα, αυτή δηλαδή που παίρνω πάντα στα τελευταία μου ταξίδια στο Ρέθυμνο- και θα την έπαιρνα ξανά σπίτι. Ο Φέι Φέι θα ήταν ευτυχισμένος. 

the end. 

Σε δεύτερο όνειρο, αφού ξύπνησα και ξανακοιμήθηκα, είδα πως κατέβηκα από το πλοίο- για κάποιον λόγο μας άφησε πάλι Πειραιά- και πως έβαλα τη Λουσία μέσα στην τσάντα. Και πως πήρα το λεωφορείο για το σπίτι με τη μουσούδα της να με κοιτάει από το ανοιχτό φερμουάρ. 

Γενικά δεν τα πάω καθόλου καλά ούτε με τους χωρισμούς, ούτε με τους αποχωρισμούς. Το κείμενο αυτό αφιερώνεται σ' αυτούς, τους κατά συνθήκη χωρισμούς, τους αναγκαστικούς, τους βίαιους. Αυτούς που αντιμετωπίζω πάντα με μια ελαφριά κίνηση των ώμων προς τα πάνω, επειδή δεν μπορώ να αποδεχτώ ότι έχασα κάτι που αγαπούσα τόσο πολύ. Τη Λουσία δεν την πένθησα ποτέ. Επειδή δεν την είδα ποτέ να πεθαίνει. Στην καρδιά μου βρίσκεται πάντα εκεί έξω ή την έχουν μαζέψει σε κάποιο σπίτι. Και σκέφτομαι πάντα, όποτε πλησιάζω το σπίτι του νι, ότι θα τη δω σε κάποιο παρκάκι να χουζουρεύει στη χλόη. 

23 σχόλια:

quaintrelle dandy είπε...

φλονς, το χάνεις σιγά σιγά. Το μυαλό σου, όχι το ταλέντο. Εδώ θα παραδεχτώ ότι η τελευταία παράγραφος για τη Λουσία και το πένθος με έκανε να βουρκώσω κυριολεκτικά. (μην το πάρεις και πολύ πάνω σου, έχει όλο ψιλόβροχο πάλι εδώ, πάει μια βδομάδ απου χω να δς ήλιο)

Ανώνυμος είπε...

αφησα την βλογοσφαιρα σε καλα χερια :)
τι παει να πει ποια ηταν τα καλυτερα? :)

Uri Teller είπε...

Το παράπονό μου είναι οτι ποτέ δεν είχα ένα ζωάκι. Καμια φορά ομως λέω "ευτυχώς", γιατί έτσι γλιτώνω ένα έξτρα πένθος...

Flonsavardu είπε...

dandy άντε αμάν μην πεις μια καλη κουβέντα, να την πάρεις πίσω... :( (:p)

ανωνυμε ποιος είπε ότι ρώτησα; :)

uri τι να πω και εγω που όλα μου ψοφανε; :p

Gogoth είπε...

μοναδικη αξεχαστη υπεροχη γυναικα καταπληκτικη ναι, αρχικα εφαγα μια συγχυση μ'αυτο το διαφημιζομενο, τι να σε λεω, και με ξερεις τι χρωμα ειμαι οταν συγχυζομαι, κι ηθελα να βγω ν'αρχισω να κραζω ανελεητα γι'αυτα τα κακογουστα πραματα που συμβαινουν γυρω μας

αλλα μετα το ξεχασα ολο αυτο γιατι με σκοτωσες λιγο μ'αυτη την τελευταια παραγραφο. αι σιχτιρ χαζοβιολα βουρκωσα.

Flonsavardu είπε...

ε, και εγώ για να σας συγκινήσω το έγραψα, επίκληση στο συναίσθημα και ετσ'.

και πολύ χαίρομαι που σχολίασες το μουνί. όχι της βάνας, το άλλο.

Gogoth είπε...

καλε δε το σχολιασα καλε. αμα το σχολιαζα θα φαινοτανε!

Flonsavardu είπε...

εννοώ, δηλαδή, ναι, ντάξει, πήγες... ε, θέλω να πω. πάντως το πρόσεξες και συγχύστηκες, αυτό μου έφτασε. :)

ephee είπε...

Μια φράση μου έμεινε, και δεν τη διάβασα καν, και δεν είναι και δική μου..

"MONGOLOID PORN INFERNO!"

πρέπει να καλέσεις για δείπνο το καλό-παιδί-αλλά, να ξεγουρουνιάσετε, να γράφετε δυο χρόνια

Stewie Griffin είπε...

Εγώ δεν θα αναφερθώ στην τελευταία παραγραφο αλλά στο μουνί της Νατάσσας.Με τόσο στάξιμο σε λίγο τα μπουκάλια της ΑΥΡΑ θα εμφιαλώνονται με απευθείας σύνδεση με το μουνί της.

Gogoth είπε...

αυτο το τελευταιο κομεντ του απο πανω εγραψε τοσο ασχημα που σχεδον με συνεπηρε. χρειαστηκε να μαζεψω ολο το γουιλπαουερ μου και να παω μεχρι το ψυγειο να πεταξω εκεινο το μπουκαλι αυρα που ειχα μεσα.

γιατι ποτε δε ξερεις βρε αδερφε.

dsquared είπε...

απ οσα διαβασα ενα εχω να πω... και εμενα η μαμα μου εχει διπλωμα εδω και 35 χρονια αλλα δεν εχει οδηγησει ποτε της!

din

Jerry Jedelou είπε...

εγω αυρα δεν πίνω ποτέ.. ελπίζω να την έχω γλυτώσει..

παιδιά είναι οικτρό αυτό με το στάζον μουνάκι.. έλεος δηλαδή..

Jerry Jedelou είπε...

(2ο σχόλιο που να μην ειναι μαζί με το μουνακι)

αχ... η απώλεια
συμμερίζομαι τον τρόπο "αντιμετώπισης" της απώλειας. δεν τη χωνεύω ποτέ. ποτέ όμως, έτσι νομίζω.. δυστυχώς.. ταλαιπωρούμαι..

σε φιλώ φλονς

Flonsavardu είπε...

ephee επίσημο το δείπνο; επειδή βαριέμαι να μαγειρεύω, να παραγγείλουμε κανένα burger;

stewie i knew i love you, but now i super love you. (αναφέρομαι πάντα στον γιο της lois, εσάς δεν σας ξέρω κύριε :p)

din και μένα τα ίδια :(

jerry χαίρομαι που οι απόψεις μας ταυτίζονται. εντάξει γενικά, από όσους ξέρω και έχουν χιούμορ, μόνο ένας το βρήκε αστείο, αυτός δηλαδή που μου το έδειξε. και ανησύχησα, σε φάση "οκ, δεν μπορεί να είναι αστείο". τελικά δεν είναι, φιου.

spooky loner είπε...

η τελευταία παράγραφος είναι τα πάντα.
είχα καιρό να μπω, αλλά μόνο για να διαβάσω αυτό άξιζε.
για το μπλογκ περί Νατάσσας δεν θα σχολιάσω, καλή δύναμη μόνο μας εύχομαι.
σε όλους.

Τρυποκάρυδος είπε...

Εγώ τώρα να ρωτήσω κάτι άλλο σχετικό μεν αλλά και άσχετο;

Αν δεις στο ύπνο σου ότι έβαζες μουστάρδα στο μούνί της πρώην σου, τι λες να σημαίνει; Και όχι, η πρώην μου δεν είναι η Νατάσα, για να μην παρεξηγούμαστε κιόλας ότι δήθεν το μουνάκι της στάζει επειδή η μουστάρδα ήταν καυτερή...

Flonsavardu είπε...

σπουκάκι ευχαριστώ.

τρυποκάρυδε δεν ξέρω τι σημαίνει... της συνομοταξίας είσαι κ εσύ, ε;

Τρυποκάρυδος είπε...

Αν εννοείς την συνομοταξία των ανθρώπων που βλέπουν άκυρα όνειρα, υποθέτω πως ναι.

Το γεγονός ότι η μουστάρδα δεν ήταν ακριβώς μουστάρδα αλλά κάτι ανάμεσα σε μουστάρδα και πάστα ελιάς βοηθάει καθόλου ή μπα; Μπά ε...;

Όσο για τον κύριο με το μουνάκι της Νατάσας, δεν θα ήταν uber γαμάτο αν αντί για ποστ ιτ και πρόχειρογραμμένα χαρτιά είχε μια actual φωτογραφία του εν λόγο μουνακίου και την πήγαινε από δω κι από κει;

Flonsavardu είπε...

ναι, αυτή εννοώ! και η διευκρίνιση σου για την πάστα ήταν άκρως ενδιαφέρουσα... :p

όσο για το από κάτω σχόλιο, το διάβασα μέσα στον ηλεκτρικό, ήμουν αυτή που χτες κάπου το μεσημέρι άρχισε να γελάει μόνη της.

amalthia είπε...

εγώ νόμιζα ότι το όνειρο θα πήγαινε σε παρτούζα..άντρες στην καμπίνα,Μπάρμπα απ'έξω...αλλά εσύ πήγες και το έκανες συγκινητικό...καλά που δεν μπαίνω εμεςεν γιατί θα άρχιζα με τα δικά μου όνειρα και δεν θα ξεμπερδεύαμε....

αι λόβ γιου μά'αμ...

Flonsavardu είπε...

να μπεις μσν, αλλιώς δεν σου μιλάω.

Ανώνυμος είπε...

πανω που ειχα καβλωσει και ειμουνα ετοιμος να τον παιξω........αλλαξε το πραγμα......αλλαξε ονειρα!!