Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2011

Μπας καλά;

Ναι, ξέρω, το έκλεισα για μερικές μέρες, κάποιοι από εσάς το πήραν πρέφα, και για κάποιον διαολεμένο λόγο όσοι ήσασταν αυτοί που επικοινωνήσατε για να δείτε γιατί το έκλεισα, όλοι είχατε την εντύπωση ότι το έκλεισα και έχω βάλει προσκεκλημένους αναγνώστες. Βρε κουτά, σιγά, τι γράφω εδώ πέρα, τα κρυφά μου απομνημονεύματα; 

Μια μέρα πριν φύγω για Νάξο- παρεμπιπτόντως πέρασα αξέχαστα και στο Ρέθυμνο και στη Νάξο, best summer in a long time- μου μιλάει στο facebook ένας από τα παιδιά που γνωρίσαμε στη Σκιάθο. Ο οποίος είναι ας πούμε το άτομο που συμπάθησα λιγότερο. Δεν είχε τίποτα, μια χαρά ήταν, αλλά δεν ταιριάζαμε καθόλου σε τίποτα. Δηλαδή, οκ, πως να συμπαθήσεις κάποιον με τον οποίο δεν ταιριάζετε σε τίποτα; Τίποτα απ' όσα λέει δεν με ενδιαφέρει, δεν υπάρχει σημείο ταύτισης. Δεν τον αντιπάθησα, απλά ήταν το άτομο που συμπάθησα λιγότερο, mark my words. Ο συγκεκριμένος λοιπόν άρχισε πολύ θυμωμένος να μου λέει διάφορα πράγματα μη λογικά, όπως π.χ. γιατί χαρακτήρισα το χιούμορ του αρνητικά ενώ το χιούμορ του δεν έχει καμία σχέση με αυτό που το χαρακτήρισα- dude, what the fuck, δεν μπορούμε να έχουμε γνώμη; έκανες χιούμορ, έχω άποψη για το χιούμορ σου, gosh- αλλά και πράγματα λογικά, όπως για παράδειγμα γιατί εγώ ή η ξαδέρφη μου είπαμε κάποια πράγματα όχι και τόσο κολακευτικά γι' αυτόν, στους φίλους του. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, θα πω όμως ότι ό,τι και αν είπαμε, το είπαμε επειδή ερωτηθήκαμε πολύ στοχευμένα από τους φίλους του. Δηλαδή οκ, μπορεί να θέλουν κοινωνιολογικά πειράματα στην κασίδα του αλλουνού, λίγο με νοιάζει, αλλά όσο και να μ' αρέσει το θάψιμο, έχω τη στοιχειώδη αξιοπρέπεια να μην θάβω κάποιον στους φίλους του. Εκτός δε και αν εκείνοι το προκαλούν. Βλέπεις που το πάω. 

Μιάμιση περίπου ώρα λοιπόν πρέπει να με είχε στο εδώλιο του κατηγορουμένου, αλλά φυσικά το υπέστην, γιατί κακά τα ψέματα είχε δίκιο- όλοι ξέρουμε πόσο μου άρεσε η θέση μου, ένα τεράστιο ΝΟΤ κάπου εδώ. Κατέληξα ωστόσο να του λέω ότι πρώτον δεν θα έπρεπε να νοιάζεται τόσο πολύ για την άποψη μου (τι παίζει με τον κόσμο που νοιάζεται τόσο πολύ για την άποψη των άλλων; οκ, και μένα με νοιάζει τι θα πουν άτομα που εκτιμώ, ή έστω μπορεί και να με νοιάξει για μισή μέρα τι θα πουν και άτομα που δεν εκτιμώ, αλλά το ξεπερνάω, έλεος, αυτοσυντήρηση) και δεύτερον ό,τι άσχημο και να είπα δεν το είπα σ' εκείνον, οπότε αυτό που έκαναν οι φίλοι του ήταν απαράδεκτο και θα έπρεπε να τα βάλει πρωτίστως μ' αυτούς, που πολύ στοχευμένα, το ξαναλέω, ρωτούσαν να τους πούμε πράγματα. Μέσα στην όλη ιστορία φρόντισε να αφήσει να εννοηθεί πως ό,τι έχω εξιστορήσει από την προσωπική μου ζωή στα δύο άτομα της παρέας, μεταφέρθηκε και στους υπόλοιπους.

Δεν ξέρω το back story της υπόθεσης και γιατί μεταφέρθηκαν τα άσχημα πράγματα, ενώ δεν υπήρχε κανένας απολύτως λόγος, ξέρω όμως ότι σε μια κρίση λογικής το facebook μου έχασε εκείνη τη μέρα όχι μόνο 4, αλλά 40 "φίλους". Και έκλεισα και το blog. Μου την έδωσε. 

Χτες πήγαμε με τις κολλητές μου στο μαγαζί που συχνάζαμε στο λύκειο για να φάμε μια κρέπα. Η Ν. δεν έχει κανένα πρόβλημα με τους παλιούς συμμαθητές και ευχαριστιέται να τους χαιρετάει. Εγώ δεν ευχαριστιέμαι να χαιρετάω ούτε τη μάνα μου όταν είμαι έξω από το σπίτι, πόσο μάλλον τους παλιούς μου συμμαθητές, αλλά σίγουρα πιο πολύ απ' όλους το σιχαίνεται η Α. Παρόλ' αυτά χαιρετήσαμε κάποιους, ευτυχώς πολύ συμπαθείς- ο ένας ήταν αυτός που εξιστορώ σ' αυτή την ιστορία. Το κακό με μένα είναι ότι με πιάνει μια εσωτερική κοινωνική αναπηρία όταν συναντώ τέτοια άτομα. Συνήθως μπερδεύω τα λόγια μου (είπα π.χ. χτες στον Μ., με τον οποίο τα είχαμε και μια βδομάδα στην πρώτη λυκείου, "να τον χαίρεσαι" αντί "να το χαίρεσαι". το κορίτσι του. ναι.), κάνω σαρδάμ πάσης φύσεως και τα λοιπά.

Στο μαγαζί ήταν και άλλοι συμμαθητές μας, που παρόλο που δεν τους χαιρετήσαμε, ούτε και αυτοί μας χαιρέτησαν. Και δεν ήταν η πρώτη φορά, ήταν οι ίδιοι που σ' αυτή την ιστορία δεν μου μίλησαν καλά καλά. Οπότε στην περικοπή των 40 ατόμων ήταν μέσα. Ξυπνάω σήμερα και τι να δω, ένας από αυτούς, μου έκανε friends request. Μπας καλά; Με βλέπεις χτες, δεν μου μιλάς και σήμερα μου ζητάς να γίνουμε φίλοι στο φέις μπουκ; Ό,τι τι; Θα του έστελνα μήνυμα, αλλά με τον συγκεκριμένο έχουμε κάπως χαζό παρελθόν, ένα καλοκαίρι μου την έπεφτε για να ζηλέψει η πρώην καλύτερη μου φίλη που ήταν και πρώην του και μετά μια μέρα απλώς σταμάτησε να επικοινωνεί μαζί μου. Αχ, η ωριμότητα του λυκείου. Επειδή λοιπόν μερικοί έχουν την τάση να μένουν στο λύκειο- και να συχνάζουν καθημερινά στην ίδια καφετέρια με την ίδια εκκωφαντική μουσική, σοβαρά κάντε κάτι γι' αυτό- δεν το ρισκάρω.


That's all. 

12 σχόλια:

Tanila είπε...

Α δεν εχεις καθόλου δίκιο.
Έτσι που το πας, πως θα μάθουμε αν η μυθομανής γέννησε πεντάδυμα/ κέρδισε το τζόκερ/ έγινε πρόεδρος της κοκακόλα/ παντρεύτηκε τον ροκφέλερ/ πήγε πολεμική αντποκρίτρια στο αβγανιστάν;
Αυτές είναι οι μικρές χαρές της ζωής...

liou-B είπε...

καλα τους εκανες. (ειμαι σε μουντ ναπατεναψοφησετεολοι)

Ανώνυμος είπε...

Ελπιζω το μ στο "μπας" να ειναι για αστειο.

Επισης, νομιζα οτι μονο εμενα πιανει αυτη η κοινωνικη αναπηρια με ανθρωπους απ τα παλια (οχι παντα αλλα αρκετες φορες). Απλως χαιρομαι που δεν ειμαι μονος στον κοσμο.

Τελος, τι δηλαδη η νυφη σου ειπε "δε τη θελω την αδερφη σου, να φυγει"? Μου κανει εντυπωση.

Τρυποκάρυδος είπε...

Έλα ρε παιδί μου κι ανησύχησα. I was just about o call da police and report a missing blogger. Τρου στορι.

Για την ακρίβεια θα έψαχνα να σε βρω στο φεης και θα σου έστελνα μήνυμα παρακαλώντας να μου κάνεις invitation για το blog σου, καθώς θεώρησα ότι είχα μείνει στην απ'έξω, σε φάση έλειπα σε διακοπές όταν μοίραζες τις προσκλήσεις ή κάτι τέτοιο.

Flonsavardu είπε...

tanila εννοείται πως όποτε συναντάω τη μυθομανή σταματάω και της μιλάω. την τελευταία φορά μου είχε στοιχίσει ένα λεωφορείο η ρουφιάνα και έπρεπε να περιμένω άλλα 10' για το επόμενο και δεν άξιζε καν τον κόπο.

liou-b εννοείται καλά τους έκανα. και εγώ σε τέτοιο mode είμαι.

ανώνυμε σε οικτίρω που ρωτάς τέτοια πράγματα. εννοείται ότι είναι μπας, όπως είναι και μπιστολάκι, ζελοτέιπ, και τα βραχιόλια της βροντού. η νύφη μου είπε διάφορες δικαιολογίες, αλλά είναι πολύ πιθανό να κάνω μελλοντικό αφιέρωμα ποστ, ανάλογα με το πως θα εξελιχθεί. όχι αυτή τη φορά δεν θα πουλήσω ανωτερότητα.

τρυποκάρυδε το δηλώνω εδώ για να το λήξω, το συγκεκριμένο blog ουδέποτε δεν θα γίνει με προσκλήσεις, είναι στη διάθεση του κοινού για όλους. :) νομίζω τώρα πια δεν είναι και δύσκολο να με βρει κανείς στο φέις μπουκ, αρκεί να μην είναι παλιός συμμαθητής μου :p

quaintrelle dandy είπε...

φλονς, πόσο γέλασα όταν διάβασα κι εδώ τα της νύφης που μου έλεγες στον τρίτο του Πάμπλικ, εν μέσω κουλτούρας. Θέλω αφιέρωμα σε νύφη ΤΩ-ΡΑ.-

άλφα είπε...

κι εγώ νυφη θέλω! τι έχουν πάθει όλες οι νύφες τελευταία και όλο για δαύτες ακούω! τσ τσ τσ!

Flonsavardu είπε...

dandy θα δω πως θα εξελιχθεί η κατάσταση και θα πράξω αναλόγως. πάντως δεν θα το αφήσω να περάσει έτσι αυτό!

άλφα τι νύφη θέλεις; να σου δώσω τη δική μου; :p θα κάνω αφιέρωμα όταν θα μαζέψω αρκετό υλικό.

mfukar είπε...

πολυ drama, δεν το μπορω καθολου τελευταια. :( ετσι μου τα'σπαγαν (σπανε) κι εμενα οι πρωην συμμαθητες. ο γκοζμος δεν παει καλα..

Flonsavardu είπε...

εντάξει, δεν μου τα σπάνε, υπό κανονικές συνθήκες δεν ασχολούμαστε ο ένας με τον άλλον. εκτός από τέτοιες εξαιρέσεις της συμφοράς.

amalthia είπε...

μαλάκα σοβαρά μιλάς; δε σε θέλει στο σπίτι της; τι χαμούρα!

και μην πηγαίνεις σε εκείνη την καφετέρια.δεν θες φαντάζομαι να αναλύσω το γιατί.

μου λειψες

Flonsavardu είπε...

δεν πηγαίνω σχεδόν ποτέ πλέον. αλλά αν έρθεις πειραιά και σε φιλοξενήσω μπορεί και να σε πάω γιατί είναι ωραία.