Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2011

Να τη φας και να 'ναι κρύα. Οδηγός για τις γιορτές.

3 χρόνια κλείνει το blog σήμερα αγαπητοί μου αναγνώστες, όσοι έχετε μείνει δηλαδή, ή τέλος πάντων όσοι μπαίνετε στον κόπο κ με διαβάζετε και ας μην αφήνετε κόμμεντ. Δεν θα γιορτάσομε φέτος, καθ' ότι ζούμε σε καιρούς κρίσης και που να τρέχουμε να ξοδευόμαστε. 

Αντ' αυτού θα σας δώσω ένα τέλειο οδηγό για τις γιορτές που σε λιγότερο από ένα μήνα θα είναι εδώ. 

Οι γιορτές των Χριστουγέννων ως γνωστόν είναι οι πιο πούστικες γιορτές. Σε τόσο πολλά επίπεδα. Παρακάτω θα αναλύσουμε μερικά, και τρόπους που να αποφύγετε την εορταστική κατάθλιψη όσο μπορείτε. 

1. Αν σας πιάνει θλίψη του αγίου βαλεντίνου, σε περίπτωση που δεν είστε ζευγάρι, τότε οι γιορτές των χριστουγέννων είναι ικανές να σας διαλύσουν. Δεν είναι μόνο που πρέπει να έχεις συνοδό την πρωτοχρονιά, γιατί πως θα αλλάξει ο χρόνος, είναι που βλέπεις τους άλλους ζευγαρωμένους, να ανταλλάζουν 2-3 δώρα μέρες που είναι, να πηγαίνουν εκδρομές μέρες που είναι, κτλ μέρες που είναι. 

2. Η εορταστική περίοδος χαρακτηρίζεται από υπερβολές για τα πάντα. Η καταναλωτική μανία είναι μία από αυτές. Χαζά δώρα μέχρι και για τον τελευταίο θείο που έχετε να δείτε πάνω από ένα χρόνο- πέρσι δεν τον είχατε καλέσει- αν γιορτάζετε οικογενειακά, ή χαζά δώρα στους φίλους και στις φίλες σας, λόγω των ημερών. 

3. Καμία άλλη περίοδος του χρόνου δεν είστε αναγκασμένος να ξεβολευτείτε τόσο πολύ και να προσποιηθείτε ότι σας αρέσει. Από το πρωί μέχρι το άλλο πρωί γίνεται παντού της πουτάνας. Στα καταστήματα, στις καφετέριες, στα μπαρ, στα θέατρα, κτλ κτλ. Δεν συζητάω καν για την πρωτοχρονιά, όπου μέχρι και η πιο τελευταία παρακμιακή καφετέρια είναι φουλ. Εγώ προσωπικά έχω φάει πόρτα ανήμερα πρωτοχρονιάς από sports cafe- παίζει να το λένε και έτσι, αλλά σίγουρα είναι καφέ που πάνε μόνο όταν έχει αγώνες- κάτω από το σπίτι μου. True story. 

Εσείς θέλετε να τα αποφύγετε όλα αυτά, το ξέρω, είστε σαν και μένα. Αλλά επειδή είστε σαν και μένα, όλο και κάπου σας σέρνουν οι φίλοι σας και υποκύπτετε στις ντροπιαστικές αποδοκιμασίες που δέχεστε. Τι να κάνετε λοιπόν για να περάσετε ωραία στις γιορτές;

1. Καταρχήν παραβρεθείτε σε όσα οικογενειακά τραπέζια μπορείτε, πρώτου βαθμού συγγενείας- για να μην χρειαστεί να πάρετε δώρο, για να μην πω ούτε καν γλυκά. Αν κάνετε στο ίδιο σας το σπίτι, ακόμα καλύτερα. Στη δική μου περίπτωση αυτό είναι το highlight των γιορτών, γιατί η μαμά μου μαγειρεύει τέλεια και βλέπω τις ξαδέρφες μου, πίνουμε μαρτίνι άστι και παίζουμε buzz. Φαγητό και παλιμπαιδισμός: the combo of success. Εσείς βρείτε τα δικά σας μικρότερα ξαδερφάκια ή ανήψια, αναλόγως του πόσο κωλόγερος είστε, και βάλτε μία αναλογία ηλικίας -10, για να πείτε πως θα περάσετε καλά και αφήστε τα ζευγαράκια της αγίας παρασκευής να μαλώνουν- πάντα μαλώνουν, σίγουρα θα μαλώσουν, αν δεν μαλώσουν είναι βαρετοί, οπότε έτσι και αλλιώς δεν θέλετε ένα βαρετό σύντροφο, θέτε; Παραπάνω από 10 χρόνια διαφορά υπάρχει τεράστιο χάσμα και θα βαρεθείτε. 10 με 7 χρόνια διαφορά είναι το τέλειο.

2. Αποφύγετε τελείως τα δώρα και μην πέσετε θύμα του οργίου που λαμβάνει μέρος τις ημέρες αυτές. Η κρίση είναι μια τέλεια δικαιολογία για εμάς τους επίδοξους Εμπενέζερ. Αν έπαιρνα ένα δώρο για κάθε φίλη που έχω, θα έπρεπε να μαζεύω λεφτά από 2 μήνες πριν. Το χειρότερο είναι η ανάγκη του να πάρεις κάτι "έστω και μικρό". ΜΑ ΓΙΑΤΙ. 

3. Για κανένα απολύτως γαμημένο λόγο μην βγείτε έξω στις γιορτές. Και κυρίως την παραμονή πρωτοχρονιάς. Κυρίως αυτή. Παντού γίνεται της καρακαργιόλας, όλος ο κόσμος προσπαθεί ρομποτικά να διασκεδάσει με το στανιό, όλα έχουν πανάκριβα  μέχρι και το τελευταίο κουτούκι του κυρ σταμάτη στο Χαϊδάρι θέλει προκράτηση 1 βδομάδα πριν- και έχει το χύμα κρασί 50 ευρώ ανά δύο άτομα- και η αναλογία στρας και μαύρου σατέν προς τα φυσιολογικά ενδύματα είναι 30 προς 1 και ικανή να προκαλέσει τύφλωση από την αντανάκλαση των διαμαντομπριλαντιών και του επιπέδου κιτς. Γενικά είμαι ιδιαιτέρως φαν της σπιτικής πρωτοχρονιάς. Θυμάμαι μια ωραία πρωτοχρονιά, νομίζω την πρώτη φορά που πήγαν να πάρουν διαζύγιο οι γονείς μου, που είχαμε πέσει για ύπνο από τις 11. Ωραίες εποχές. (αξιοσημείωτο είναι πως κανένα άλλο βράδυ δεν κοιμόμασταν στο σπίτι πριν τις 12, ακόμα και εγώ που ήμουν 14 χρονών. αλλά εκείνο το βράδυ θυμάμαι είχαν πέσει από νωρίς για κάποιο λόγο)

Επειδή όμως το πιθανότερο είναι πως δεν θα μπορέσετε να ακολουθήσετε αυτές τις σοφές συμβουλές, ούτε καν εγώ που τις λέω δεν καταφέρνω να τις ακολουθήσω, τουλάχιστον μια καλή λύση είναι να περιοριστείτε στα σύνορα της περιοχής σας. Εγώ όλα τα τελευταία χρόνια κάνω πρωτοχρονιά στον Πειραιά και δεν έχω μείνει ποτέ απογοητευμένη. Σίγουρα βοηθάει φυσικά αν φεύγεις από το σπίτι ήδη μεθυσμένος. 

Embrace yourself λοιπόν για τον μήνα που έρχεται και μπορεί και να τα ξαναπούμε.

ps. σε καμία περίπτωση μη δεις αυτό το αίσχος που θέλει να λέγεται ταινία. 
ps. το θέατρο είναι ωραία εμπειρία τις γιορτές, αρκεί να μην γίνεται της πουτάνας. γενικά όλα ωραία είναι στις γιορτές, αρκεί η ποσότητα κόσμου να είναι φυσιολογική.

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

Γίνονται τοξικομανείς για να κολλήσουν aids για να εισπράττουν το εισόδημα των 700 ευρώ

Αχ, ξέρω χάθηκα. Είναι που όλο θα αρρωσταίνω ή θα αρρωσταίνει η μαμά μου και θα τρέχουμε στο νοσοκομείο για μια γενική αίματος και θα την κάνουν εισαγωγή και τέτοια ευχάριστα. Όχι, ντάξει, μάλλον όλα καλά. Η νεκροψία θα δείξει που λέει και η ίδια. 

Λοιπόν στο θέμα μας. Ξυπνάω σήμερα το πρωί (πριν λίγο, θε μου ντροπή μου, δεν ξέρω τι να κάνω, χτες και σήμερα ξύπνησα στις 2 το μεσημέρι, κλαψ, λυγμ, σομπ) και μπαίνω στο φέις μπουκ ως συνήθως, σαν στυγνή επαγγελματίας που είμαι (άρχισα να παίζω σιμς όταν ήμουν εντός και άρρωστη πριν 3 βδομάδες και ακόμα να το κόψω, το μαλακισμένο είναι εθιστικό. σατανισμένο φέις μπουκ, την κατάρα μου να 'χεις). Και τι να δω; Μία γνωστή μου, που από τότε που αποκαλύφθηκε ότι η ελλάδα βιώνει καιρούς κρίσης έχει μετατρέψει το φέις μπουκ της σε φυλλάδα αναρχοαριστερών φανατισμένων, είχε ποστάρει το αυτό: http://kartesios.com/?p=66151 

Εγώ σχεδόν πάντα μπαίνω και διαβάζω ό,τι ποστάρει και ό,τι φωτογραφία βάζει, γιατί οκ, πέραν από το δεικτικό σχόλιο παραπάνω, είναι η μόνη που ασχολείται τόσο φανατικά με τη σαπίλα της Ελλάδας τη σήμερον ημέρα, οπότε δεν βλάπτει και καμιά βουτιά στα σκατά μεταξύ ύπνου και σιμς. Απλώς να μην το παρακάνει κανείς. Και το διαβάζω λοιπόν το παραπάνω και λέω, "μπάμε καλά;". 

Καταρχήν να λείπουν οι χαριτωμενιές τύπου "εγώ νόμιζα ότι ήταν για τη μποτσουάνα, το λεσότο και τη ζιμπάμπουε" γιατί εκεί δεν έχουν να φάνε ζωάρα, πόσο μάλλον να έχουν περίθαλψη για το aids. Ντροπή σου που το αναφέρεις λαϊκιστή της πούτσας. Παρακάτω δείχνει ακόμα πιο πολύ την ανησυχία του που εμείς, στην Ελλάδα, πρόσφατα ανακαλύψαμε πως δεν ήμαστε η New York που όλοι νομίζαμε, έστω το Παρίσι βρε αδερφέ, αλλά η ψωροκώσταινα που όλοι ξέρουμε και αγαπάμε. Αν είναι δυνατόν να γίνονται αυτά τα πράγματα στην Ελλάδα- όπου πράγματα, βάλε ό,τι μπορείς να φανταστείς. 

Τι γίνεται λοιπόν σ' αυτή την άθλια χώρα. Που μας οδήγησαν για ακόμη μια φορά αυτοί οι άθλιοι πολιτικοί που έχουμε; Άκουσε να δεις! Οι τοξικομανείς είναι πρόθυμοι να κολλήσουν τον ιό του HIV που προκαλεί το aids προκειμένου να παίρνουν το επίδομα των 700 ευρώ. Θα έλεγε κανείς ότι ήταν ικανοί να κλέψουν το κράτος τοιουτοτρόπως; Θυσιάζοντας τη ζωή τους; Την πολύτιμη ζωή τους με την φανταστική υπόσταση του τοξικομανούς, που έχει κάνει άπειρες γυναίκες και άντρες ανά τον κόσμο να βγουν στην πορνεία, να κλέψουν ή να σκοτώσουν προκειμένου να εξασφαλίσουν τη δόση τους. Αν είναι δυνατόν! Που θα φτάσουμε πλέον; Που πάει ο κόσμος μας Νίκο Τσιαμτσίκα; (πάντα ήθελα να το πω αυτό και ας είναι κλισέ πλέον) 

Και σκεφτόμουν εγώ, αφού τέλειωσε το κείμενο και έμεινα αποσβολωμένη από την ακατάσχετη μπουρδολογία, δεν θα ήταν πραγματική είδηση αν θα έλεγε πως "γίνονται τοξικομανείς, για να κολλήσουν aids, για να  εισπράττουν το εισόδημα των 700 ευρώ"; Ή καλύτερα, "γκέι ζευγάρια κάνουν ελεύθερο έρωτα για να κολλήσουν aids για να εισπράττουν το εισόδημα των 700 ευρώ". Ή ακόμα ακόμα "Εξαρθρώθηκε σπείρα που πουλούσε μολυσμένες σύριγγες με τον ιό hiv στη μαύρη αγορά, που εξασφαλίζει το εισόδημα των 700 ευρώ". Και τελειωτικά "Μήνυση σε πωλητή της μαύρης αγοράς κάνει ο τάδε. Οι σύριγγες που αγόρασε την προηγούμενη βδομάδα δεν ήταν μολυσμένες!". 

Εντάξει, οκ, ξέρω, αυτά είναι ευαίσθητα θέματα και ίσως να μην έπρεπε να κάνω πλάκα, αλλά σίγουρα δεν είναι σοβαρά αυτά τα πράγματα που έλεγε ο γράφων, ο οποίος παρόλο που υπάρχει, δεν φαίνεται να σκέφτεται και ιδιαιτέρως. Μα το θεό, με το που το διάβασα σκέφτηκα "να δεις τους μαλάκες, θα κόβουν και αυτό το επίδομα, ρε τους πούστηδοι!" και το έψαξα, αλλά δεν βρήκα τίποτα, παρά μόνο αυτή την είδηση, ότι δηλαδή οι τοξικομανείς είναι πρόθυμοι να κολλήσουν τον ιό του hiv προκειμένου να εισπράττουν το εισόδημα, σε πιο μετριοπαθή κείμενα ασφαλώς. 

Οκ, εγώ θα το πάω ένα βήμα παραπέρα. Ας πούμε ότι με αυτά τα δεδομένα βγει αύριο ο Λοβέρδος ή ο κάθε Λοβέρδος και πει "θα κόψουμε το εισόδημα, γιατί πριν μήνες βγήκαν τα συγκεκριμένα αποτελέσματα". Αυτό θα ήταν είδηση πράγματι. Αν ο "kartesios" προμήνυε το συγκεκριμένο- που πολύ αμφιβάλλω- πάω πάσο. Αλλά δεν έχει γίνει. Αν γινόταν βέβαια, δεν θα ήξερα ποια θα ήταν πραγματικά μια λύση γι αυτό. Δηλαδή πως θα γινόταν άνθρωποι που δεν νοιάζονται καθόλου για τη ζωή τους να σταματήσουν να παίρνουν τσαμπαδιάτικα 700 ευρώ το μήνα, και να τα παίρνουν μόνο όσοι πραγματικά δεν μπορούν να εξασφαλίσουν δουλειά αλλού, εξαιτίας του ιού, ή όσοι δεν μπορούν να έχουν ιατρική περίθαλψη, κτλ. 

Είμαι σίγουρη πάντως ότι αν γινόμουν ποτέ πολιτικός ο ζωώδης φανατισμός των "ξύπνησα στα 30 μου και έμαθα σε ποια χώρα ζω" και των "η μαμά μου και ο μπαμπάς ήταν αριστεροί, έζησαν τη γενιά του πολυτεχνείου, αυτοί ξέρουν, συνιστούν κνε" θα κατακεραύνωνε οποιαδήποτε λογική πράξη ως "αντισυνταγματική", "εγκληματική", "προϊόν φασισμού" τριαλαλί τριαλαλό. Δεν έχω καταλάβει ακόμα, τι θέλουν; Άπειρα ανεξάντλητα λεφτά για όλους; Τους πολιτικούς στη φτήνια και αυτούς με παπούτσια prada; Σίγουρα αντιλαμβάνομαι πως δεν ξέρουν γρι από ιστορία. Σίγουρα ξέρω πως έχουν το μυαλό ενός πεντάχρονου παιδιού. Σίγουρα ξέρω πως όσο υπάρχουν, εγώ ποτέ δεν θα μπορέσω να ασχοληθώ με τα κοινά. Γιατί αυτοί είναι οι "καλοί". Και αν οι καλοί είναι τόσο ΝΤΟΥΒΑΡΙΑ, τότε προτιμώ εγώ να μην ασχολούμαι καθόλου. 

Over and out.