Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2011

Πιάτα λέγονται και πλένονται με πάλμολιβ!

Χρόνια πολλά σε όσους αγαπητούς αναγνώστες βρέθηκαν εδώ. 

Είθε και αυτά τα χριστούγεννα να σας βρήκαν υγιείς και χαρούμενος όπως και την αφεντιά μου. 

Για όσους το δουν εγκαίρως, αν δεν έχετε να κάνετε τίποτα το βράδυ, υπάρχει αυτό: αυτό ντε.  Δεν είναι ότι πιστεύω πολύ στο ελληνικό stand up comedy, αλλά θα πάω και θα κάνω ανταπόκριση. Κυρίως πάω για αυτή τη μικρή ιδιοφυΐα, τον Τιτκώβ, που είναι 19 χρονών παιδάκι διάβολε! Σε όσους δεν ξέρουν, δείτε εδώ: εδώ ντε

Πριν μια βδομάδα και 3 μέρες πήγα και είδα το live των empty frame που είναι το συγκρότημα του πολυτάλαντου κυριάκου χασάπη, aka vamvax, ο οποίος όλα τα σφάζει όλα τα μαχαιρώνει, κάνει και κόμιξ (κόμιξ 1, κόμιξ 2)που είναι φανταστικό-απίθανα, και οι empty frame με άφησαν με ανοιχτό το στόμα (σαν του αντώνη, δες παρακάτω) από το πόσο τελειό-υπέροχα έπαιζαν. Μπράβο σε όλους τους, ήντουσαν εξαιρετικοί και φαινόντουσαν γενικά πολύ ωραία παρέα και αυτό πράγματι έβγαινε και στο κοινό. Επίσης συνδυάζουν μουσική και ευκαιρία για παιχνίδι! Την επόμενη φορά που θα κάνουν live- ελπίζω σύντομα για να πάω από την αρχή- πάρτε την παρέα σας και ποπ κορν και βάλτε στοίχημα για το πόσα ποπ κορν θα καταφέρετε να ρίξετε στο στόμα του Αντώνη! Μην ανησυχείτε, δεν υπάρχουν παγίδες σ' αυτό το παιχνίδι, το στόμα του δεν κλείνει ποτέ (ακόμα και όταν δεν τραγουδάει)! 

Γενικά ο τίποτας στα σοβαρά, ο master g και οι 2 προαναφερθέντες είναι 4 άτομα που απαρχής που ασχολήθηκα με τα ίντερνετς αποτελούν ινδάλματα. Είμαι γκρούπι ναι ρε, πρόβλημα; Πρόβλημα; Ε, άντε γαμηθείτε. Άντε γαμηθείτε! Γαμιέστε!

Λοιπόν κλείνουμε με χαρούμενο ενσταντανέ. Γενικά μην τα ξαναλέμε, κατάφερα και μάζεψα τα κουράγια μου και πήρα δίπλωμα οδήγησης και κουτσά στραβά ο χάρος βγαίνει παγανιά. Η φίλη μου η Μ. που γενικά δεν χαρίζεται, μου είπε ότι είναι περήφανη για μένα και μπράβο μου, οπότε κάτι θα ξέρει- όχι, στ' αλήθεια, θα μου το έλεγε αν ήμουν χάλια. Πάω λοιπόν και την παίρνω από το σπίτι της χτες- μένει κοντά στον Δόγγανο, Αστυδάμαντος- και πάμε μολ. Όλα καλά, πάμε, βλέπουμε ταινία και πάμε να φύγουμε. Πάω να ξεπαρκάρω και έρχεται και μου κολλάει μια κίτρινη από πίσω. Με αγχώνει λοιπόν και αντί να κάνω δεξιά και να φύγω, κάνω αριστερά, που δεν είχε που να πάω, έπρεπε να κάνω λίγο πίσω και μετά να φύγω. Και κορνάρει! Κορνάρει κυρίες και κύριοι στο μολ μέσα, ώρα 12:30 μετά τα Χριστούγεννα. Πάω λοιπόν η δόλια, στρίβω αριστερά και την ακούω που κάτι μου έλεγε. Μου έλεγε λοιπόν "πιάτα! πιάτα! πιάτα!" και ένας καραφλός κύριος δίπλα της χαιρόταν και βαρούσε παλαμάκια. Όχι, για να λέμε και του στραβού το δίκιο εμένα αυτό με τους κυρίους που δεν έχουν μαλλιά πολύ μου αρέσει. Γιατί πόσες ευκαιρίες έχεις να χαρείς στη ζωή σου; Οπότε εγώ κάπου εκεί σκεφτόμουν, να δεις που τα πιάτα είναι κάτι που έπρεπε να έχει το αμάξι και δεν το έχει.... Ναι, αλήθεια, αυτό σκεφτόμουν, γιατί λέω οκ, κάτι σοβαρό θα έγινε ρε παιδιά, δεν παίζει, 12:30 ώρα στο μολ, εγώ κανονικά με τα αλάρμ μου αναμμένα, πάω να ξεπαρκάρω, οκ, έκανα ένα μικρό λαθάκι, αλλά δόξα τον άη βασίλη δεν έχει και τίποτα, έγινε; Και συνεχίζει λοιπόν αυτή ... "πιάτα και πλένονται με πάλμολιβ!". Αααα, πες το έτσι. Ήθελες να διασκεδάσεις την παρέα σου με τα φοβερά σου αστεία. Οκ, αν το είχα καταλάβει θα κατέβαζα το τζάμι νωρίτερα να σου πω "Τι θες ρε τσόκαρο; Βιάζεσαι να πας να καθαρίσεις το mall και σε καθυστερώ από τη δουλειά σου;". Αλλά τέλος πάντων. Με έβαλε όμως σε σκέψεις. Αν ο κόσμος είναι τόσο καθυστερημένος, ο λογικός ο άνθρωπος που θα τον καθυστερώ πράγματι από τη δουλειά του σ' ένα στενό του Πειραιά εν ώρα αιχμής με το απίθανο παρκάρισμα μου- δεν ξέρω να παρκάρω αγχωμένη ακόμα, μπερδεύομαι και κάνω βλακείες- τι θα πρέπει να κάνει; Να κατέβει από το αμάξι να με πλακώσει στο ξύλο; 

Αυτά είχα να πω αγαπητοί, καλή χρονιά να έχετε, χο-χο-χο! 

υ.γ. 1 πέρασα διήμερο ζαχαροπλαστικής την παρασκευή και το σάββατο. έκανα κάτι cupcakes και κάτι αποτυχημένο carrotcakes. Ιδού (τα πετυχημένα)! (έπλυνα και τα πιάτα μετά, αλλά δεν σας λέω με τι, τι είμαι εγώ να κάνω διαφήμιση; Καρακάξα;)