Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2012

L stands for loser.


Θάλασσα είσαι σπουδαία. Χωρίς εσένα δεν θα υπήρχαν... τα υποβρύχια.

«Κάπως έτσι θα αναγκάζεσαι να δικαιολογήσεις την τρίτη στροφή στην καριέρα σου, όταν όλα τα άλλα θα έχουν αποτύχει».

Οι ταινίες με συμβολισμούς με απωθούν.  Θέλω την ταινία μου μασημένη. Και η αυτιστική ηθοποιία του νέου ελληνικού κινηματογράφου, με απωθεί και αυτή. Πως λοιπόν η ταινία του Μπάμπη Μακρίδη μου άρεσε;

Μάλλον γιατί μιλάει τόσο ξεκάθαρα για τον εγκλωβισμό που νιώθω, εγώ και οι φίλοι μου, σ’ αυτό που θεωρούσαμε μέλλον. Για τις εναλλακτικές που σχεδόν πάντα είναι δυσοίωνες και άβολες. Για τις ευκαιρίες που έχουμε ανάγκη να υπερεκτιμήσουμε, όταν δεν μας έχει μείνει τίποτα άλλο.

Το σενάριο του Φιλλίπου (σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη) μιλάει για όλα όσα βιώνει ο μέσος νέος έλληνας. Τα αισθήματα της ματαίωσης και της αποτυχίας, την αναγκαστική αλλαγή που ποτέ δεν επικροτείται από το περιβάλλον, το μίσος γι’ αυτό που θεωρούσαμε κάποτε ως μοναδική διαφυγή, την ανάγκη μας να ξεφεύγουμε κάπου κάπου με μισό επιτυχημένες προσπάθειες του παρελθόντος, έτσι απλά για να μην τινάξουμε τα μυαλά μας στο αέρα, που αισθανόμαστε εντελώς άχρηστοι, γιατί βρισκόμαστε κάπου που ό,τι ταλέντο και να έχουμε, δεν μπορούμε να χρησιμοποιηθούμε. Ακόμα και αν, όπως πιστεύουμε, είμαστε οι καλύτεροι... οδηγοί.



(σπέσιαλ θενκς στον τρυποκάρυδο, που μου είπε να πάω να τη δω)

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2012

Αχ να περάσει ο φασισμός!


Υπό το βάρος των τελευταίων γεγονότων- και όταν λέω τελευταίων, εννοώ τα τελευταία 3 χρόνια- ο κόσμος όσο πάει και ενοχλείται περισσότερο από αυτά που γίνονται και δεν πρέπει να γίνονται. Εξηγούμαι, λίγο γρήγορα, γιατί έχω να φύγω κιόλας.

Θα έχετε προσέξει και εσείς ότι «εδώ ο κόσμος χάνεται και το μουνί χτενίζεται» είναι μια φράση καίρια και πολυχρησιμοποιήμενη τελευταία. Από το τελευταίο τραγούδι της Πέγκυ ΖήναΣ μέχρι αστεία από το 9gag, όλα δείχνουν ότι δεν έχουν θέση όταν η γλυκιά και πονεμένη Αθήνα μας καίγεται από ασφαλίτες, και ο κόσμος τρώει ξύλο και χημικά από πληρωμένους δολοφόνους μπάτσους.

Δράττομαι λοιπόν της ευκαιρίας και παραθέτω μερικά πράγματα που πρέπει να διακοπούν άμεσα, επειδή η γλυκιά μας αθηνούλα καίγεται και μας τρώνε τους μισθουλάκους μας και πρέπει να δείξουμε τον πρέποντα σεβασμό και ασφαλώς να κάνουμε οικονομία, αυτό εννοείται.

  1. Πατρινό καρναβάλι για πάντα, έλα να δεις τι θα πει πατρινός. Αυτό και όλα τα καρναβάλια. Απαγορεύεται ο κόσμος να μασκαρεύεται και να διασκεδάζει τοιουτοτρόπως όταν η χώρα μας βαραίνεται από τις 7 πληγές του Φαραώ.
  2.    Μπουζούκια και παρεμφερή μαγαζιά να κλείσουν μέχρι νεοτέρας.
  3.   Ο κόσμος απαγορεύεται να ακούει σύγχρονα λαϊκά τραγούδια, που ασχολούνται με ευτελή γεγονότα όπως χωρισμούς και έρωτες. Ο κόσμος πεινάει, δεν είναι δυνατόν εσείς να ασχολείστε με τέτοια. Οι στιχουργοί πρέπει να διαμορφώσουν τα τραγούδια τους αναλόγως. Παράδειγμα καλού λαϊκού τραγουδιού «φτωχολογιά, για σένα κάθε μου τραγούδι».
  4.    Να καταργηθούν τα μεσημεριανάδικα και οι ειδήσεις του Star- εκτός και αν έχουν σκοπό να γίνουν κανονικές ειδήσεις ποτέ. Δεν γίνεται ο κόσμος να είναι στον δρόμο και εμείς να ασχολούμαστε με σελέμπριτις που φοροδιαφεύγουν και τρώνε τα λεφτά του κοσμάκη.
  5.  Οι εξωσυζυγικές σχέσεις. Πρέπει ο κόσμος να επικεντρωθεί στις οικογένειες τους και να είμαστε συγκεντρωμένοι για να αντιμετωπίσουμε συλλογικά και με καθαρό το μυαλό «το κακό». Αυτό που μας έλειπε τώρα είναι ερωτευμένοι πενηντάρηδες με πιτσιρίκες. Ρε γάμα εκεί τη γυναίκα σου και να λες και ευχαριστώ. Συγκεντρώσου μπας και βρεις εσύ(!) τη λύση στο πρόβλημα μας!

            Δεν έχω άλλα, γιατί όπως είπαμε πρέπει να φύγω. Το νόημα το πιάσατε.