Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

Μόνη με Μάνο

Τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές ψήφισα Δράση/ ΦΣ, παρόλο που δεν συμπαθώ ιδιαιτέρως τον κύριο Βαλλιανάτο. Δεν τον συμπαθώ, όχι επειδή είναι ομοφυλόφιλος εννοείται, αλλά εξαιτίας της προσωπικότητας του. Θεωρώ πως είναι αγενής και αν κάτι δεν μου αρέσει στους ανθρώπους είναι η αγένεια. Πιστεύω γενικά ότι οποιοδήποτε ζήτημα μπορεί να λυθεί με ευγένεια και όταν τα πράγματα φτάσουν στα άκρα με σιωπή ή σαρκασμό. Πολλοί βέβαια δεν ξέρουν τι πάει να πει η έννοια "σαρκασμός", αλλά δεν πειράζει. 

Από τη στιγμή που ο Σύριζα πήρε αυτό το περιβόητο 16,78%, έχει αρχίσει ένας απίστευτος πανζουρλισμός στο facebook, από φίλους και "φίλους" τσιπραίους, παλιούς ή καινούργιους στο αριστερό φρόνημα. Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται και έτσι. 

Εγώ πάντοτε ήμουν εντελώς απολιτίκ άτομο, το έχω δηλώσει πολλάκις εδώ μέσα, ήμουν πελάτης και όχι πολίτης, σε ένα από τα μεγάλα κόμματα, για χάρη του πατέρα μου. Και ποτέ δεν ήμουν αριστερού φρονήματος, πράγματι. Δεν ήξερα όμως ότι ήμουν φιλελεύθερη. Οπότε όταν ήρθε η ώρα και αποφάσισα να ψηφίσω συνειδητά σ' αυτές τις εκλογές, έκανα μια γύρα απ' όλα και επέλεξα τον Μάνο, επειδή απ' ότι είδα ήταν ο μόνος που ως υπουργός έχει κάνει πράγματα γι' αυτόν τον τόπο. Τα λεφτά δεν του λείπουν, 72 χρονών είναι, εμπειρία έχει, όραμα έχει, θεώρησα την απόφαση μου σωστή. Δεν μπήκε στη βουλή, δεν το κατάλαβα ποτέ, αλλά η απόφαση μου δεν θα αλλάξει. Μάνο θα ξαναψηφίσω και σε αυτές τις εκλογές, με την ελπίδα ότι αυτή τη φορά θα μπει. Αν και νιώθω μόνη μου σ' αυτή την επιλογή, μέρα με τη μέρα, αναμφισβήτητα. 

Όσον αφορά "τον αγώνα που τώρα δικαιώνεται". Δεν πρόκειται για καμία δικαίωση, όταν το ποσοστό της χρυσής αυγής συν το ποσοστό του Καμμένου (ανεξάρτητοι έλληνες), οι δύο πιο καθυστερημένες εκπροσωπήσεις στη φετινή βουλή δηλαδή, άγγιξαν το 17,58%, δηλαδή σας πέρασαν. Ένα 17,58% είναι άκρως καθυστερημένοι, χωρίς καμία πολιτική και ιστορική γνώση. Οι μεν ψήφισαν ένα φασίστα και οι δε ένα κακό διαφημιστή. Κακό διαφημιστή. Η διαφήμιση που έπαιξε γύρω από τους ανεξάρτητους έλληνες ήταν ΚΑΚΗ διαφήμιση. Ήταν διαφήμιση του ύφους "κίτσο, γιορ ε τσεκ μασίν". Αυτοί που γελάνε με αυτή τη διαφήμιση ψήφισαν Πάνο Καμμένο, είμαι σίγουρη. 

Ένα πραγματάκι θέλω να πω και θα κλείσω, για όλους όσους βάζουν πιπέρι στο στόμα με τη λέξη και την έννοια "φιλελευθερισμός", καταλήγοντας με ένα status που διάβασα, που εκφράζει αρκετά την άποψη μου σχετικά.

Θα πρέπει να αποφασίσουμε ποια Ελλάδα θέλουμε. Θέλουμε μια Ευρωπαϊκή Ελλάδα, με ό,τι συνεπάγεται αυτό, ή θέλουμε την "ψωροκώσταινα" προ ευρώ- και πολύ πριν από αυτό; Δεν γίνεται να έχουμε και τα δύο, Alexis και σύντροφοι του Αlexis. Σκεφτείτε το. 

Periklis Kontogonas
"Αγγίζω τα 34 και, όσα χρόνια θυμάμαι τον εαυτό, μου βλέπω ανθρώπους να επιλέγουν να μεταναστεύσουν για καλύτερη ζωή, για δουλειά ή για σπουδές σε εκείνες τις κακές, απάνθρωπες, καπιταλιστικές, νεοφιλελεύθερες χώρες: Αγγλία, Αμερική, Γερμανία, Γαλλία κ.α. Από αυτούς, ένα πολύ μεγάλο ποσοστό δεν γυρίζει ποτέ πίσω. Έναν κερατά να μετανάστευσε στη Βενεζουέλα ή την Κούβα δεν γνώρισα..."